Νέα νομίσματα των 2 ευρώ στην κυκλοφορία

Τα κέρματα αυτά των δύο ευρώ θα κυκλοφορήσουν εφάπαξ, σε ποσότητα ενός εκατομμυρίου και η κοπή τους θα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους με 310.000 ευρώ. !!

Στα αναμνηστικά αυτά κέρματα περιμετρικά του δακτυλίου θα υπάρχουν τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πυρήνας θα φέρει το έμβλημα των αγώνων, δηλαδή ένα λαμπερό ήλιο. Ο ήλιος, πηγή της ζωής παραπέμπει στη δυνατότητα υπέρβασης και τη δύναμη του αθλητή που παίρνει μέρος στους αγώνες.
Η υπέρβαση υποδηλώνεται από το κλαδί της ελιάς, το οποίο θα υπάρχει στην αριστερή πλευρά του νομίσματος και η δύναμη από τη σπειροειδή μορφή που θα απεικονίζεται στο κέντρο του ήλιου ο οποίος θα βρίσκεται στο μέσον του νομίσματος.
Περιμετρικά και στη δεξιά όψη θα υπάρχουν οι λέξεις: XII SPECIAL OLYMPICS W.S.G. ATHENS 2011, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ καθώς επίσης και το ανθέμιο έμβλημα του Νομισματοκοπείου.

Η παράτολμη εκστρατεία των Αθηναίων στην Σφακτηρία (425 π.Χ.) !

Άνοιξη του 425 π.Χ. Βρισκόμαστε στην καρδιά της πρώτης περιόδου του μεγάλου πολέμου που, λόγω των αθηνοκεντρικών πηγών μας, μάθαμε να αποκαλούμε Πελοποννησιακό. Ο αθηναϊκός στόλος που πλέει ανοιχτά της Πελοποννήσου δεν έχει επακριβώς καθορισμένη αποστολή. Ο τελικός προορισμός των 40 πλοίων είναι η Δύση, αλλά οι Αθηναίοι έχουν τρία ανοιχτά μέτωπα στην πορεία. Στην ελληνική Δύση πρέπει να βοηθήσουν τη συμμαχική πόλη του Ρηγίου, την οποία έχουν ζώσει σαν τανάλια Συρακούσιοι και Λοκροί. Πιο ανατολικά, πρέπει να βοηθήσουν το “δημοκρατικό” καθεστώς της Κέρκυρας, καθώς το νησί το έχει αποκλείσει πελοποννησιακός στόλος, ενώ στις απέναντι ακτές έχουν εγκατασταθεί οι ολιγαρχικοί Κερκυραίοι που είναι έτοιμοι να επιχειρήσουν να ανακτήσουν την εξουσία στην πατρίδα τους. Τέλος, πρέπει να συνεχιστεί η τακτική των επιδρομών στις (λακωνικές και μεσσηνιακές) ακτές της σπαρτιατικής επικράτειας. Σύμφωνα με τις οδηγίες της Εκκλησίας του Δήμου, οι τρεις αρχηγοί της αποστολής (Ευρυμέδων, Σοφοκλής και Δημοσθένης) έχουν το ελεύθερο να αποφασίσουν πώς, με ποιά σειρά ή ποιούς από τους στόχους θα προσπαθήσουν να πετύχουν, καθώς και το αν θα διαιρέσουν τις δυνάμεις τους ή όχι. Από τους τρεις, ο Δημοσθένης είναι ο μόνος που έχει στο μυαλό του ένα σαφές σχέδιο για το πώς θα μπορούσε να καταφέρει αποφασιστικό πλήγμα στον αντίπαλο. Ίσως είναι κι ο μόνος που μπορεί εκείνη τη στιγμή να υποψιαστεί ότι οι Αθηναίοι πρόκειται να εμπλακούν σε μια επιχείρηση που θα σημαδέψει την ιστορία του πολέμου και θα φέρει την πόλη μια ανάσα από την οριστική επικράτηση.

Ι. Τα γεγονότα
Το παράτολμο σχέδιο του Δημοσθένη: Η πρώτη στρατιωτική αποστολή που ανατέθηκε στον Δημοσθένη, γιο του Αλκισθένους, ήταν την προηγούμενη χρονιά στην Αιτωλία και στην Ακαρνανία. Στο πλαίσιό της, ο Αθηναίος στρατηγός ήρθε σε επαφή και συνεργάστηκε στενά με τους Μεσσήνιους της Ναυπάκτου. Όπως θυμόμαστε, μετά τον μεγάλο σεισμό του 465 στη Σπάρτη, ξέσπασε η πιο σημαντική εξέγερση ειλώτων της Λακωνίας και της Μεσσηνίας. Οι Μεσσήνιοι οχυρώθηκαν στην Ιθώμη, όπου αντιστάθηκαν επί μακρόν στη σπαρτιατική πολιορκία (οι αρχαίες πηγές δεν είναι σαφείς για το αν η πολιορκία διήρκεσε μέχρι το 460 ή το 456 π.Χ.). Οι Σπαρτιάτες δέχθηκαν τελικά να αφήσουν ελεύθερους τους πολιορκημένους υπό τον όρο ότι αυτοί δεν θα ξαναπατούσαν στην Πελοπόννησο. Η μεγάλη διπλωματική επιτυχία των Αθηναίων ήταν ότι πέτυχαν να εγκαταστήσουν τους πρώην είλωτες στη Ναύπακτο, σε μια εξαιρετικά στρατηγική θέση στο βορειοδυτικό άκρο του Κορινθιακού. Κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι Μεσσήνιοι της Ναυπάκτου επρόκειτο να αποτελέσουν ένα σπουδαίο ατού για τους Αθηναίους: γνώριζαν τέλεια την τοπογραφία της Μεσσηνίας και της Λακωνίας, είχαν διασυνδέσεις με συγγενείς και φίλους που παρέμειναν ως είλωτες στα σπαρτιατικά εδάφη, ενώ μιλούσαν τη δωρική διάλεκτο, μεγάλο πλεονέκτημα σε αποστολές αναγνώρισης και κατασκοπείας σε εχθρικό έδαφος (Paul Cartledge “Sparta and Lakonia – A Regional History 1300 to 362 BC“, 2η έκδ., Routledge, Λονδίνο και Νέα Υόρκη, 2002, σελ. 206).
Ταυτόχρονα, το άσβεστο μίσος για τους Σπαρτιάτες πρώην δυνάστες τους, καθιστούσε τους Μεσσήνιους αφοσιωμένους και φανατικούς μαχητές, έτοιμους να αναλάβουν επικίνδυνες αποστολές. Ο Δημοσθένης είχε στρατολογήσει αρκετούς από αυτούς και τους είχε μαζί του. Ίσως οι Μεσσήνιοι της Ναυπάκτου να ήταν αυτοί που του έδωσαν την ιδέα για το σχέδιο που ετοιμαζόταν να θέσει σε εφαρμογή: ο Αθηναίος στρατηγός θα πρότεινε στους ομοτίμους του να αποβιβασθούν και να οχυρώσουν το Κορυφάσιο, την ομηρική Πύλο. Η θέση είχε εξαιρετική στρατηγική σημασία και βρισκόταν αρκετά κοντά στην Σπάρτη για να συνιστά απειλή για αυτήν, ταυτόχρονα όμως αρκετά μακριά ώστε οι εισβολείς να προλάβουν να οχυρώσουν καλά τις θέσεις τους πριν φτάσει οποιαδήποτε σπαρτιατική δύναμη. Λένε ότι τις αντιρρήσεις των συναδέλφων του Δημοσθένη, τις έκαμψε ένα τυχαίο γεγονός. Μια τρικυμία έφερε τον αθηναϊκό στόλο τόσο κοντά στις μεσσηνιακές ακτές που η υλοποίηση του σχεδίου του Δημοσθένη έμοιαζε σχεδόν επιβεβλημένη. Πράγματι, οι Αθηναίοι αποβιβάσθηκαν στην Πύλο και, σε λιγότερο από μια εβδομάδα, οχύρωσαν τις πιο σημαντικές θέσεις. Ο Δημοσθένης με μια μικρή δύναμη και πέντε πλοία παρέμεινε εκεί, ενώ ο Σοφοκλής κι ο Ευρυμέδων με το μεγαλύτερο μέρος του στόλου ξεκίνησαν με πρώτο προορισμό την Κέρκυρα.

Η σπαρτιατική αντίδραση: Την ώρα που οι Αθηναίοι καταλάμβαναν την Πύλο, οι Σπαρτιάτες ήταν, ως συνήθως, απασχολημένοι με κάποια θρησκευτική γιορτή. Τα νέα δεν τους ανησύχησαν ιδιαίτερα. Δεν ήταν η πρώτη αθηναϊκή επιδρομή στις ακτές της Πελοποννήσου γενικά και της σπαρτιατικής επικράτειας ειδικότερα. Ποτέ μέχρι τότε οι αθηναϊκές δυνάμεις δεν είχαν παραμείνει για τόσο χρόνο ώστε να χρειαστεί οι Σπαρτιάτες να δώσουν μάχη για να τους εκδιώξουν. Σε κάθε περίπτωση, πήραν τα μέτρα τους: ο βασιλιάς Άγις Β΄ αποφάσισε να διακόψει τη συνηθισμένη ετήσια σπαρτιατική εισβολή στην Αττική και να επιστρέψει στη Σπάρτη. Ο ναύαρχος Θρασυμελίδας άφησε κι αυτός την Κέρκυρα κι αποφάσισε να πλεύσει προς την Πύλο. Ένα σώμα οπλιτών από αυτούς που δεν συμμετείχαν στην εισβολή της Αττικής και το οποίο θα ενίσχυαν στην πορεία δυνάμεις Περιοίκων στάλθηκε άμεσα στην Πύλο. Θορυβημένος, ο Δημοσθένης έστειλε αμέσως δύο πλοία να συναντήσουν το κυρίως σώμα του αθηναϊκού στόλου που έπλεε προς την Κέρκυρα και να ζητήσουν βοήθεια.
Το σχέδιο των Σπαρτιατών ήταν να επιτεθούν άμεσα και να καταλάβουν τις αθηναϊκές οχυρώσεις πριν επιστρέψει ο εχθρικός στόλος. Ήταν βέβαιοι ότι η απόπειρά τους θα επιτύγχανε: οι οχυρώσεις ήταν προχειροφτιαγμένες και η αθηναϊκή δύναμη πολύ μικρή για να προβάλει αντίσταση. Αν πάντως το σχέδιο αυτό αποτύγχανε, τότε οι Σπαρτιάτες με τα πλοία τους θα έκλειναν τις εισόδους στον αθηναϊκό στόλο, ενώ ταυτόχρονα θα τοποθετούσαν στρατεύματα στις ακτές της Πύλου και στο νησί της Σφακτηρίας για να αποτρέψουν τυχόν απόβαση αθηναϊκών δυνάμεων. “Σφεῖς δὲ ἄνευ τε ναυμαχίας καὶ κινδύνου ἐκπολιορκήσειν τὸ χωρίον κατὰ τὸ εἰκός, σίτου τε οὐκ ἐνόντος καὶ δι’ ὀλίγης παρασκευῆς κατειλημμένον” (Θουκυδίδης, Δ΄, 8,8). Πράγματι, οι δυνάμεις του Δημοσθένη ήταν απελπιστικά μικρές: δεν είχε παρά 90 οπλίτες, οι σαράντα από τους οποίους ήταν ενίσχυση που του εξασφάλισαν οι μεσσηνιακές διασυνδέσεις του, και 600 ελαφρά οπλισμένους άντρες από τα πληρώματα των πλοίων του. Προσπάθησε να πετύχει ό,τι καλύτερο μπορούσε με τα μέσα που διέθετε, ελπίζοντας ότι θα κατάφερνε να αντισταθεί μέχρι να φτάσουν οι ενισχύσεις. Οι περισσότεροι άνδρες παρέμειναν στο οχυρό, ενώ ο Δημοσθένης με 60 οπλίτες ανέλαβε την υπεράσπιση της ακτής.

Ο αθηναϊκός θρίαμβος: Ο Δημοσθένης είχε επιλέξει σωστά τις θέσεις άμυνας και οι στρατιώτες του αντιστάθηκαν με επιτυχία στις σπαρτιατικές επιθέσεις. Μετά από δύο ημέρες συγκρούσεων οι Λακεδαιμόνιοι υποχώρησαν. Το πρωί της τρίτης ημέρας ο αθηναϊκός στόλος έφτανε στην Πύλο με 50 πλοία (στα 35 αρχικά είχαν προστεθεί και 15 από τη Χίο και τη Ναύπακτο). Οι αντίπαλοι συγκρούσθηκαν στο λιμάνι της Πύλου όπου περίμενε ο σπαρτιατικός στόλος. Πολύ γρήγορα η αθηναϊκή ναυτική υπεροχή έκρινε τη ναυμαχία: οι σπαρτιατικές δυνάμεις είχαν συντριβεί. Ακόμη χειρότερα, 420 Λακεδαιμόνιοι οπλίτες (από τους οποίους οι 180 Σπαρτιάτες Όμοιοι) με τον επικεφαλής τους, τον Επιτάδα, έμεναν αποκλεισμένοι και ουσιαστικά αιχμάλωτοι στη Σφακτηρία. Τυχόν απώλεια των οπλιτών αυτών θα ήταν καταστροφική για τη Σπάρτη: επρόκειτο για το ένα δέκατο, τουλάχιστον, της συνολικής στρατιωτικής δύναμής της. Πανικόβλητοι με την επαπειλούμενη καταστροφή, οι Σπαρτιάτες ζήτησαν άμεσα από τους Αθηναίους ανακωχή, έτοιμοι να δεχθούν σχεδόν οποιονδήποτε όρο. Συμφώνησαν να παραδώσουν τα πλοία τους στους Αθηναίους και να στείλουν πρεσβευτές στην Αθήνα με πρόταση για συνθήκη ειρήνης. Οι μόνες υποχρεώσεις των Αθηναίων όσο θα διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις ήταν να μην επιτεθούν στη Σφακτηρία και να επιτρέψουν έναν όλως περιορισμένο ανεφοδιασμό των αποκλεισμένων Σπαρτιατών οπλιτών (Cartledge “Sparta and Lakonia…”, όπ.π., σελ. 207/ Edmond Lévy “La Grèce au Ve siècle – de Clisthène à Socrate“, σειρά “Nouvelle Histoire de l’ Antiquité“, vol. 2, Coll. Points-Histoire, εκδ. Seuil, Παρίσι 1995, σελ. 93). Όλοι πλέον έχουν συνειδητοποιήσει ότι χάρη στο παράτολμο σχέδιο του Δημοσθένη η Αθήνα βρίσκεται πολύ κοντά στο να κερδίσει τον πόλεμο. Το ζήτημα είναι, όμως, με ποιούς όρους.
Η πρόταση ειρήνης:
Η σπαρτιατική πρόταση είναι εκ πρώτης όψεως ιδιαίτερα δελεαστική. Αν οι Αθηναίοι επιτρέψουν την αποχώρηση των οπλιτών από τη Σφακτηρία, τότε η Σπάρτη θα συνάψει συνθήκη ειρήνης και συμμαχίας. Όσον αφορά τον όποιο εδαφικό διακανονισμό, οι Σπαρτιάτες προτείνουν τη διατήρηση του στάτους κβο: εκτός της Πύλου, οι δύο αντίπαλοι θα διατηρήσουν τα εδάφη που κατέχουν. Πολλοί Αθηναίοι και οπωσδήποτε ο Νικίας και οι οπαδοί του ήταν έτοιμοι να δεχτούν την πρόταση. Όχι όλοι, όμως: ο Κλέων και οι περισσότεροι δημοκρατικοί, είχαν πολλούς λόγους να είναι επιφυλακτικοί. Η σύναψη ειρήνης με αυτούς τους όρους και τη δεδομένη χρονική στιγμή που η Αθήνα έχει το πάνω χέρι στο μέτωπο του πολέμου θα σήμαινε απλά ότι η Αθήνα επαφίεται στην καλή πίστη των Λακεδαιμονίων, οι οποίοι με άθικτες τις δυνάμεις τους θα μπορούσαν να ξαναρχίσουν τον πόλεμο όποτε το επιθυμούσαν. Έτσι, ο Κλέων αντιπροτείνει να προβούν οι Σπαρτιάτες σε ορισμένες εδαφικές υποχωρήσεις: οι δυνάμεις τους πρέπει να αποχωρήσουν από τα δύο λιμάνια των Μεγάρων (Νίσαια και Πηγές), από την Τροιζήνα και την Αχαΐα. Ουσιαστικά, η αντιπρόταση του Κλέωνα συνιστά επιστροφή στην κατάσταση των πραγμάτων προ του 445 π.Χ. και τη σύναψη της λεγόμενης Τριακονταετούς Ειρήνης [βλ. Donald Kagan "The Peloponnesian War (Athens and Sparta in Savage Conflict 431-404 BC)", Harper Perennial, Λονδίνο, 2005, σελ. 147]. Οι Σπαρτιάτες, φυσικά, δεν είναι διατεθειμένοι να προβούν σε τέτοιες παραχωρήσεις. Η πρόταση ειρήνης απορρίπτεται και η ανακωχή τερματίζεται.
Ακολουθούν πυρετώδεις διαβουλεύσεις στην Εκκλησία του Δήμου σχετικά με το ποιός θα αναλάβει την αρχηγία του εκστρατευτικού σώματος που θα σταλεί στην Πύλο, με προφανή στόχο την κατάληψη της Σφακτηρίας (Θουκυδίδης, Δ΄, 27 και 28/ Kagan όπ.π., σελ. 147-150). Τελικά ο Κλέων επιτυγχάνει να επιβάλει τους όρους του και αποδέχεται την αρχηγία. Το στράτευμα που επιλέγει αποτελείται αποκλειστικά από ελαφρά οπλισμένους στρατιώτες από τη Λήμνο και την Ίμβρο, πελταστές και τοξότες. Με αυτούς και τις δυνάμεις του Δημοσθένη, ο Κλέων υπόσχεται στους Αθηναίους ότι μέσα σε είκοσι μέρες θα καταλάβει τη Σφακτηρία και είτε θα φέρει τους Σπαρτιάτες της Σφακτηρίας αιχμάλωτους στην Αθήνα, είτε θα τους εξολοθρεύσει: “ἐντὸς ἡμερῶν εἴκοσιν ἢ ἄξειν Λακεδαιμονίους ζῶντας ἢ αὐτοῦ ἀποκτενεῖν” (Θουκυδίδης, Δ΄, 28, 4-5).

Ωστόσο, η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Βρασίδα, ο οποίος μετέφερε το κυρίως θέατρο των πολεμικών επιχειρήσεων στο μέτωπο της Μακεδονίας-Θράκης έμελλε να ανατρέψει την κατάσταση. Κι όταν στη μάχη της Αμφίπολης βρήκαν τον θάνατο κι οι δύο ηγέτες των αντιπάλων, οι περισσότεροι πείστηκαν ότι υπήρχε κατάσταση ισορροπίας, χωρίς καμιά από τις αντιμαχόμενες δυνάμεις να έχει ουσιαστική προοπτική επικράτησης. Κάπως έτσι φτάσαμε στην ειρήνη του 421, ένας από τους όρους της οποίας ήταν κι η απελευθέρωση των Λακεδαιμονίων αιχμαλώτων. Από στρατιωτική και διπλωματική άποψη, ο θρίαμβος της Σφακτηρίας ανήκε στο παρελθόν. Όχι, όμως, και τα διδάγματά του.
ΙΙ. Μερικά διδάγματα από το επεισόδιο της Σφακτηρίας
Α. Η απολύτως επιτυχημένη εφαρμογή μιας νέας στρατηγικής: Κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, οι δύο πλευρές, και πρωτίστως οι Αθηναίοι, θέτουν σε εφαρμογή μια καινοτόμο στρατηγική, αυτήν του επιτειχισμού (ή της επιτειχίσεως). Η μέθοδος συνίσταται στην κατάληψη και οχύρωση μιας στρατηγικής σημασίας θέσης στα εδάφη του εχθρού (νησιού, ακτής ή περάσματος): πρόκειται για μια σφήνα στα πλευρά του αντιπάλου που θα του προκαλέσει διαρκή αιμορραγία (βλ. Cartledge ”Sparta and Lakonia…”, όπ.π., σελ. 196, 204 επ./ Kagan όπ.π., σελ. 424 επ.). Οι Αθηναίοι την εφήρμοσαν πρώτοι καταλαμβάνοντας τη νήσο Μινώα στα ανοιχτά των Μεγάρων (427 π.Χ.). Η περίπτωση της Πύλου αποτελεί φυσικά την πιο ολοκληρωμένη και καθοριστική περίπτωση υλοποίησης της στρατηγικής του επιτειχισμού. Μετά τη Σφακτηρία προέβησαν και σ’ άλλους επιτειχισμούς, με την οχύρωση των Μεθάνων (425) και την κατάληψη των Κυθήρων από τον Νικία (424). Οι Σπαρτιάτες ακολούθησαν και αυτοί την μέθοδο, όταν για παράδειγμα, κατά την τελευταία φάση του πολέμου, κατέλαβαν το οχυρό της Δεκελείας, περίπου στα μισά της απόστασης μεταξύ της πόλης των Αθηνών και των συνόρων της Αττικής με τη Βοιωτία.
Γ. Η κατάρριψη μύθων και στερεοτύπων περί Σπάρτης: Το πιο εντυπωσιακό, όμως, συμπέρασμα που προκύπτει από τα γεγονότα της Σφακτηρίας είναι η σχετικότητα των πραγμάτων, ή μάλλον, για να είμαστε πιο ακριβείς, η κατάρριψη μερικών μύθων που αφορούν τη σπαρτιατική κοινωνία και τις αρχές της. Ο μύθος των ηρωϊκών Σπαρτιατών πολεμιστών που προτιμούν πάντα τον θάνατο στο πεδίο της μάχης από την ατιμωτική παράδοση κι ο μύθος της πόλης που ακολουθεί πάντα τις θεμελιώδεις ηθικές αρχές της, σε πείσμα του στοιχειώδους πολιτικού ρεαλισμού, αντικρούονται αποφασιστικά από τα γεγονότα: την απελπισμένη προσπάθεια των σπαρτιατικών αρχών να εξασφαλίσουν διπλωματικά την απελευθέρωση των αποκλεισμένων οπλιτών τους και την “ατιμωτική” παράδοση των δεύτερων, παράδοση που δεν εμποδίζει καθόλου τη συνέχιση των διπλωματικών προσπαθειών της πολιτείας για την απελευθέρωση των αιχμαλώτων πια ανδρών.
Η σπαρτιατική πολιτική δεν διακρίνεται “ποιοτικά” από την πολιτική οποιουδήποτε άλλου κράτους: ο υπολογισμός και ο ρεαλισμός επιβάλλουν τις λύσεις, όπως είναι εντελώς φυσικό. Η δύναμη που έχει αποκλειστεί στη Σφακτηρία αποτελεί σημαντικό τμήμα των περιορισμένων αριθμητικά δυνάμεων της Σπάρτης. Τυχόν απώλειά της θα έχει σοβαρές και μακροπρόθεσμες συνέπειες. Γι’ αυτό και η πόλη θα ζητήσει άμεσα ανακωχή από τους Αθηναίους, θα δεχτεί όρους εξαιρετικά επαχθείς και θα προσφέρει ειρήνη στον αντίπαλο. Για τον ίδιο λόγο, και μετά από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων, θα πάρει κάθε δυνατό μέτρο στην απελπισμένη προσπάθεια διάσωσης των αποκλεισμένων, υποσχόμενη π.χ. να απελευθερώσει όποιον είλωτα κατόρθωνε να ανεφοδιάσει τους αποκλεισμένους (Θουκυδίδης, Δ΄, 26, 5). Και για τον ίδιο πάντα λόγο, θα “ξεχάσει” την ηθικά κατακριτέα (και κυρίως επικοινωνιακά επιζήμια, βλ. Lévy “La Grèce au Ve siècle…”, σελ. 94-95) επιλογή των πολεμιστών της Σφακτηρίας. Όπως σημειώνει και ο Cartledge (“Sparta and Lakonia…”, όπ.π., σελ. 266-267) η αντίθεση ανάμεσα στη μεταχείριση της οποίας έτυχαν οι επιζώντες των Θερμοπυλών και σ’ αυτήν που επιφυλάχθηκε στους αιχμαλώτους της Σφακτηρίας είναι εντυπωσιακή.
Βεβαίως, οι Σπαρτιάτες θεωρούσαν ατιμασμένους τους λιποτάκτες, τους οποίους και αποκαλούσαν “κακούς” (δηλ. δειλούς, βλ. Ξενοφώντος “Λακεδαιμονίων Πολιτεία“, 9, 3-6) ή “τρέσαντες”. Ωστόσο, ενώ ο λιποτάκτης (;) των Θερμοπυλών Αριστόδημος αντιμετωπίζει την καθολική περιφρόνηση κι απόρριψη των συμπολιτών του (κανείς δεν του απευθύνει τον λόγο ούτε του δίνει φωτιά για να ανάψει τον βωμό στο σπίτι του: “οὔτε οἱ πῦρ οὐδεὶς ἔναυε Σπαρτιητέων οὔτε διελέγετο“, Ηρόδοτος, όπ.π.) κι ο σύντροφός του στην ατιμία Παντίτης οδηγείται από τις συμπεριφορές αυτές στην αυτοκτονία (Ηρόδοτος, βιβλίο Ζ΄, Πολύμνια, 232), η ποινή ατιμίας που επιβάλλεται στους τρέσαντες της Σφακτηρίας είναι πολύ ελαφρύτερη και δεν συνοδεύεται από ανάλογη κοινωνική περιφρόνηση
ο κόσμος του Ηροδότου
(Edmond Lévy “Sparte – Histoire politique et sociale jusqu’à la conquête romaine“, Coll. Points-Histoire, εκδ. Seuil, Παρίσι 2003, σελ. 48-49). Η ποινή περιλαμβάνει αφαίρεση των δικαιωμάτων να ασκούν αρχή, να πωλούν και να αγοράζουν: “τοὺς δ‘ ἐκ τῆς νήσου ληφθέντας σφῶν καὶ τὰ ὅπλα παραδόντας, δείσαντες μή τι διὰ τὴν ξυμφορὰν νομίσαντες ἐλασσωθήσεσθαι καὶ ὄντες ἐπίτιμοι νεωτερίσωσιν, ἤδη καὶ ἀρχάς τινας ἔχοντας ἀτίμους ἐποίησαν, ἀτιμίαν δὲ τοιάνδε ὥστε μήτε ἄρχειν μήτε πριαμένους τι ἢ πωλοῦντας κυρίους εἶναι” (Θουκυδίδης, Ε΄, 34, 2). Δεν προβλέπεται αποκλεισμός από τη συμμετοχή στις συνελεύσεις του σπαρτιατικού Δάμου. Κυρίως, όμως, ένα μόλις χρόνο αργότερα η ποινή έπαψε να ισχύει και οι μαχητές της Σφακτηρίας αποκαστάθηκαν πλήρως στα πολιτικά δικαιώματά τους ”ὕστερον δὲ αὖθις χρόνῳ ἐπίτιμοι ἐγένοντο” (Θουκυδίδης, όπ.π.).
Ίσως δεν είναι τυχαίο, όσον αφορά την επιείκια ως προς τις ποινές και την ταχύτατη αποκατάσταση, και το γεγονός ότι μεταξύ αυτών που παραδόθηκαν στη Σφακτηρία καταλέγονταν και αρκετά μέλη των επιφανέστερων οικογενειών της πόλης, αυτών δηλαδή που ουσιαστικά καθόριζαν τη σπαρτιατική πολιτική (Lévy “Sparte…“, σελ. 248, “La Grèce au Ve siècle…”, σελ. 93). Ένα επιχείρημα ακόμα για να διαλυθεί κι ο μύθος της απόλυτης ισότητας μεταξύ των Σπαρτιατών πολιτών. Παρά τον τίτλο των Ομοίων που φέρουν οι πολίτες της, η Σπάρτη χαρακτηρίζεται από σαφείς κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες που αντικατοπτρίζονται και στον τρόπο χάραξης και άσκησης πολιτικής.

Ωστόσο, αυτές οι “αδυναμίες” καθιστούν τελικά την εικόνα της Σπάρτης και των Σπαρτιατών πολύ πιο ανθρώπινη. Κι ίσως δεν υπάρχει πιο εύγλωττη εξεικόνιση αυτής της πραγματικότητας από το ανέκδοτο που μεταφέρει ο Θουκυδίδης. Συναντώντας έναν από τους Σπαρτιάτες αιχμαλώτους, κάποιος σύμμαχος των Αθηναίων προσπάθησε να τον ντροπιάσει και τον ρώτησε: ”ήταν γενναίοι στρατιώτες οι σύντροφοί σας που σκοτώθηκαν στη Σφακτηρία;”. Κι ο Λακεδαιμόνιος του απάντησε ότι “το βέλος θα πρέπει να ήταν ανεκτίμητης αξίας αντικείμενο, αν ήξερε να πετυχαίνει μόνο τους γενναίους”!
“καί τινος ἐρομένου ποτὲ ὕστερον τῶν Ἀθηναίων ξυμμάχων δι’ ἀχθηδόνα ἕνα τῶν ἐκ τῆς νήσου αἰχμαλώτων εἰ οἱ τεθνεῶτες αὐτῶν καλοὶ κἀγαθοί, ἀπεκρίνατο αὐτῷ πολλοῦ ἂν ἄξιον εἶναι τὸν ἄτρακτον, λέγων τὸν οἰστόν, εἰ τοὺς ἀγαθοὺς διεγίγνωσκε, δήλωσιν ποιούμενος ὅτι ὁ ἐντυγχάνων τοῖς τε λίθοις καὶ τοξεύμασι διεφθείρετο” (Θουκυδίδης, Δ΄, 40, 2).www.istorikathemata.com

Η καταστροφή του Τσερνομπίλ (26 Απριλίου 1986)

Τα σχεδιαστικά σφάλματα, σε συνδυασμό με τα ανθρώπινα λάθη, έχουν ως αποτέλεσμα οι σοβιετικοί μηχανικοί να χάσουν τον έλεγχο ενός αντιδραστήρα στις εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας του Τσέρνομπιλ. Μέρος των εγκαταστάσεων λιώνει, πολλοί πεθαίνουν και πολλοί περισσότεροι υποφέρουν. Ο τελικός απολογισμός των θυμάτων δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.

Όταν κάποιος ακούει «πυρηνική καταστροφή» το μυαλό του δεν πάει στο Three Mile Island, oύτε Windscale, ούτε ακόμα και Χιροσίμα. Συνήθως, η «πυρηνική καταστροφή» φέρνει στο μυαλό το Τσέρνομπιλ.
Ειρωνικά, η καταστροφή που έχει γίνει συνώνυμη με τους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας προκλήθηκε εν μέρει από μια δοκιμή ασφάλειας. Το σύστημα ρύθμισης της ισχύος και το σύστημα ασφάλειας έκτακτης ανάγκης του 4ου αντιδραστήρα στο Τσέρνομπιλ στην Ουκρανία (τότε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης) διακόπηκαν για τη δοκιμή στις 25 Απριλίου. Οι περισσότερες από τις ράβδους ελέγχου (τα συστατικά μέρη των αντιδραστήρων που σταματούν την πυρηνική διάσπαση από το να ξεφύγει εκτός ελέγχου) αποσύρθηκαν από τον πυρήνα του αντιδραστήρα, ενώ οι μηχανικοί επέτρεψαν να λειτουργήσει μόλις στο 7 % της ισχύος του.
Στις 1:23 π.μ. στις 26 Απριλίου, στον τέταρτο αντιδραστήρα σημειώθηκε μια τεράστια έκκληση ενέργειας, ή μια ξαφνική άνοδο στο επίπεδο ισχύος. Αυτό με τη σειρά του προκάλεσε μια έκρηξη ατμού, και το υδρογόνο ξέφυγε στην εξωτερική ατμόσφαιρα. Η ανάμιξή του με το οξυγόνο προκάλεσε μια χημική έκρηξη. Αυτή η δεύτερη έκρηξη διέλυσε τη στέγη του αντιδραστήρα, αφήνοντας εκτεθειμένο το ραδιενεργό πυρήνα του. Επιπλέον, από τη έκρηξη εκτινάχθηκε ένα τεράστιο ποσό ιδιαίτερα ραδιενεργών μοριακών και αεριωδών συντριμμιών στην ατμόσφαιρα - η πλειοψηφία της οποίας κατευθύνθηκε προς τη Λευκορωσία (επίσης μέρος της τότε ΕΣΣΔ).
Η προσπάθεια να περιοριστεί η πυρκαγιά που προκλήθηκε και ο καθαρισμός ήταν τραγική και καλά καταγεγραμμένη. Οι πυροσβέστες όρμηξαν στη σκηνή για να σβήσουν τις φλόγες, εκθέτοντας τους εαυτούς τους στα θανάσιμα επίπεδα ακτινοβολίας. Η πυρκαγιά σβήστηκε τελικά στις 6:35 π.μ. το επόμενο πρωί, αλλά ο ραδιενεργός πυρήνας του αντιδραστήρα παρέμεινε εκτεθειμένος.
Οι σοβιετικοί μηχανικοί επιχείρησαν για να βρούν μια λύση. Οι εργαζόμενοι με βαριά προστατευτικά κοστούμια φτυάρισαν τα ραδιενεργά συντρίμμια σε ότι παρέμεινε από τον αντιδραστήρα. Το πλήρωμα καθαρισμού μπορούσε να μείνει στις στέγες των περιβαλλόντων κτιρίων για το πολύ 40 δευτερόλεπτα, επειδή τα επίπεδα ακτινοβολίας ήταν τόσο υψηλά. Στη συνέχεια, ελικόπτερα έριξαν περίπου 5.000 μετρικούς τόνους άμμου, μολυβιού και βορικού οξέος στον αντιδραστήρα. Αλλά αυτό δεν αρκούσε για τον περιορισμό της ραδιενέργειας. Εν τέλει, οι μηχανικοί αποφάσισαν να ρίξουν 20.000 τόνους μπετόν και μολυβιού στον αντιδραστήρα, τον Δεκέμβριο του 1986. Η τσιμεντένια σαρκοφάγος εξακολουθεί να υπάρχει εκεί μέχρι σήμερα, αλλά τίθενται ερωτήματα για τη σταθερότητα και την διάρκεια ζωής της.
Το ραδιενεργό σύννεφο από την καταστροφή του 4ου αντιδραστήρα παρασύρθηκε προς την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και τη Ρωσία. Ως συνέπεια, περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι εκκενώθηκαν από μια ζώνη κατά προσέγγιση 18 μιλίων. Πενήντα χιλιάδες άνθρωποι εκκενώθηκαν ακριβώς από την κωμόπολη Pripyat, μετατρέποντας την σε εγκαταλειμμένη πόλη, ουσιαστικά μέσα σε μια μόλις νύχτα.
Ο απολογισμών των θυμάτων από την καταστροφή του Τσέρνομπιλ δεν είναι καλά τεκμηριωμένος. Επίσημα, υπήρξαν 56 μοιραία περιστατικά, κυρίως από δηλητηρίαση λόγω ακτινοβολίας αμέσως μετά από το γεγονός. Εντούτοις, η κάλυψη του γεγονότος από τις σοβιετικές αρχές έχει προκαλέσει πολλές εικασίες για τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα του γεγονότος. Οι αυξήσεις των καρκίνων και των γενετικών παραμορφώσεων έχουν αποδοθεί στην καταστροφή του Τσέρνομπιλ αλλά δεν έχουν τεκμηριωθεί ποτέ επιστημονικά.
Λόγω των ενεργειακών απαιτήσεων, οι εγκαταστάσεις του Τσέρνομπιλ, οι τρεις εναπομείναντες αντιδραστήρες λειτούργησαν για περισσότερο από 14 έτη έως ότου απενεργοποιήθηκαν το Δεκέμβριο του 2000. Οι εγκαταστάσεις σχεδιάζεται να διαλυθούν και να απομακρυνθούν τα ίχνη τους μέχρι το έτος 2065. Μέχρι τότε, πάντως, μπορείτε να κάνετε οργανωμένες περιηγήσεις στην περιοχή της καταστροφής: Το Υπουργείο Ατομικής Ενέργειας της Ουκρανίας πριν από λίγα χρόνια άρχισε να επιτρέπει τους επισκέπτες.
Οι κοινωνικές επιπτώσεις του ατυχήματος
Το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ είχε ως αποτέλεσμα, περίπου 350-400 άτομα να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Σχετική έκθεση του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών αναφέρει -μεταξύ άλλων- ότι η περιοχή Γκόμελ της Λευκορωσίας έχασε το 43% των κατοίκων της από το 1986 έως το 2000. Κι αυτοί που έμειναν πίσω ήταν κυρίως οι ηλικιωμένοι, οι οποίοι δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες. Η φυγή των νέων κατά κύριο λόγο ανθρώπων σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της εκλυθείσας ραδιενέργειας στην υγεία των εναπομεινάντων κατοίκων της περιοχής, είχε ως αποτέλεσμα τη ριζική αλλαγή της δημογραφικής της δομής: τα ποσοστά γεννήσεων έχουν μειωθεί δραματικά, ενώ παράλληλα αυξάνει το ποσοστό των θανάτων.
Χαρακτηριστικό είναι ότι στην περιοχή του Γκόμελ, το προσδόκιμο ζωής το 1986 ήταν 72,6 χρόνια, ενώ το 2000 έπεσε στα 67,6 χρόνια. Το 1986, όταν συνέβη το πυρηνικό ατύχημα, το ποσοστό αύξησης του πληθυσμού ανερχόταν στο 8%, ενώ 14 χρόνια αργότερα, οι γεννήσεις συρρικνώθηκαν από 17,2% σε 9,7% και οι θάνατοι αυξήθηκαν από 9,2% σε 14,8%, γεγονός που οδήγησε στη μείωση του πληθυσμού σε ποσοστό 5,1%.
Η έλλειψη νέων ανθρώπων στην περιοχή του Γκόμελ είχε αρνητικό αντίκτυπο στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη των περιοχών που υπέστησαν το μεγαλύτερο πλήγμα από το ατύχημα στο Τσερνομπίλ. Στις περιοχές αυτές καταγράφεται έλλειψη γιατρών και δασκάλων, με αποτέλεσμα οι υποδομές της εκπαίδευσης και της υγείας να είναι ιδιαίτερα αδύναμες, ενώ δεκάδες επιχειρήσεις αναγκάστηκαν να σταματήσουν τη λειτουργία τους, λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού.
Οι κυβερνήσεις τόσο της Ουκρανίας όσο και της Λευκορωσίας προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν τις αρνητικές συνέπειες του δυστυχήματος με μια σειρά από περιφερειακά προγράμματα οικονομικής ανάπτυξης για τις πληγείσες περιοχές, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν ριζικά το πρόβλημα.
Πηγές http://www.wired.com - http://www.forthnet.gr/templates/newsPosting.aspx?p=157625

ΣΟΚ -Αγόρασαν 28χρονη 5000€ για να την εκδίδουν

-Την κρατούσαν φυλακισμένη σε διαμέρισμα και την εξέδιδαν σε αλλοδαπούς

-Συνέλαβαν Αλβανίδα μέλος της σπείρας που έκανε σωματεμπορία

-Αναζητούν ακόμα δυο συνεργούς της

Στο μαρτύριο μιας 28χρονης Ρουμάνας έδωσαν τέλος οι άνδρες της Ασφάλειας Χαλκίδας, μετά την εξάρθρωση τριμελούς οργανωμένης ομάδας, που δραστηριοποιούταν στο χώρο του οργανωμένου εγκλήματος και η οποία ενεργούσε σωματεμπορία γυναικών (trafficking).
Ειδικότερα, σε αιφνιδιαστική έρευνα που έκαναν χθες το πρωί , σε διαμέρισμα στην πόλη της Χαλκίδας, συνέλαβαν επ’ αυτοφώρω 28χρονη αλλοδαπή, υπήκοο Αλβανίας, να κατακρατεί παράνομα με τη χρήση βίας, την απειλή όπλου και άλλων εκβιαστικών μέσων, κατ’ εντολή 31χρονου ομοεθνού της, ο οποίος κατείχε ηγετικό ρόλο στην οργάνωση, 28χρονη υπήκοο Ρουμανίας, την οποία χωρίς τη θέλησή της, εξέδιδαν από κοινού κυρίως σε αλλοδαπούς υπηκόους Πακιστάν, αποκομίζοντας παράνομο περιουσιακό όφελος.
Η 28χρονη υπήκοος Ρουμανίας, από την οποία οι δράστες είχαν αφαιρέσει τα ταξιδιωτικά της έγγραφα και το κινητό της τηλέφωνο, είχε παραχωρηθεί στους παραπάνω αλλοδαπούς, προ εβδομάδας περίπου από το τρίτο μέλος της οργάνωσης, επίσης υπήκοο Αλβανίας, έναντι του χρηματικού ποσού των πέντε χιλιάδων ευρώ (5.000 €), αποκλειστικά για σεξουαλική εκμετάλλευση.
Η 28χρονη υπήκοος Αλβανίας, θα οδηγηθεί σήμερα στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαλκίδας με τις κατηγορίες της Εγκληματικής Οργάνωσης, Εμπορίας Ανθρώπων & Σωματεμπορίας. Αναζητούνται για να συλληφθούν και τα άλλα δύο -2- μέλη της οργάνωσης, ενώ στην 28χρονη υπήκοο Ρουμανίας, θα παρασχεθεί κάθε δυνατή βοήθεια από τους αρμόδιους για την περίπτωση κρατικούς φορείς.
Ερευνάται η δράση της παραπάνω ομάδας και σε άλλες περιοχές της Επικράτειας.

Ποιο 2012; Αύριο 19/3/2011 θα γίνει της... αποκαλύψεως!

19 Μαρτίου 2011. Η χαρά του κάθε καταστροφολόγου αφού τη συγκεκριμένη μέρα η γη θα έρθει τόσο κοντά με τη Σελήνη όσο δεν είχε συμβεί τα τελευταία 18 περίπου χρόνια. Προαναγγελίες καταστροφών έχουν κάνει το γύρο του διαδικτύου ενώ οι αστρονόμοι χαρακτηρίζουν ως ανοησίες τις διάφορες... προφητείες.
Μια από τις ελάχιστες ευκαιρίες να απολαύσουν από "κοντά" το φεγγάρι θα έχουν οι λάτρεις του, φυσικά αν είναι σύμφωνα με αυτό και τα... σύννεφα!
Το φαινόμενο, που αποκαλείται σεληνιακό περίγειο και συμπίπτει με πανσέληνο, προσφέρει μια ευκαιρία σε επαγγελματίες και ερασιτέχνες αστρονόμους, καθώς και σε… ρομαντικούς, να κάνουν παρατηρήσεις με τηλεσκόπια, να τραβήξουν ωραίες φωτογραφίες και να απολαύσουν ένα μαγευτικό βράδυ. Το φεγγάρι σε περίγειο και πανσέληνο μπορεί να φαίνεται μέχρι 14% μεγαλύτερο και 30% φωτεινότερο σε σχέση με μια κοινή πανσέληνο.
Η Σελήνη δεν περιφέρεται σε κυκλική αλλά σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τη Γη, γι' αυτό η απόστασή της από τον πλανήτη μας αυξομειώνεται. Ο συνδυασμός της πανσελήνου με το σεληνιακό περίγειο συμβαίνει περίπου μια φορά κάθε δύο ή τρία χρόνια.
Το φεγγάρι φαίνεται πελώριο κυρίως όταν βρίσκεται κοντά στον ορίζοντα του οπτικού πεδίου του παρατηρητή, μια αυταπάτη που έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τα πράγματα ο ανθρώπινος εγκέφαλος (διευκολύνεται η σύγκριση με άλλα αντικείμενα που επίσης εισέρχονται στο οπτικό πεδίο, όπως τα σπίτια, τα βουνά και τα δέντρα, ενώ ψηλά στον ουρανό, όταν πια είναι μόνο του, δεν μπορούν να γίνουν τέτοιες συγκρίσεις και έτσι το φεγγάρι φαίνεται κάπως μικρότερο).
Η "μπλογκόσφαιρα" στο διαδίκτυο έχει εδώ και μέρες "πάρει φωτιά", καθώς διάφοροι (π.χ. αστρολόγοι) συνδέουν το πλησίασμα της Σελήνης (που αυξάνει τη βαρυτική έλξη της στον πλανήτη μας) με τις πρόσφατες φυσικές καταστροφές, όπως ο σεισμός και το τσουνάμι στην Ιαπωνία, ενώ προβλέπουν διάφορες θεομηνίες (ακραίες παλίρροιες, θύελλες, ηφαιστειακές εκρήξεις κ.α.) τις επόμενες μέρες, σύμφωνα με τις βρετανικές "Ιντιπέντεντ" και "Ντέιλι Μέιλ".
Από την άλλη, οι επιστήμονες αστρονόμοι, σεισμολόγοι, γεωφυσικοί κλπ. απαιτούν πολύ περισσότερες αποδείξεις πριν ρίξουν στο φεγγάρι την ευθύνη για τις γήινες καταστροφές.
Στο πιο μακρινό σημείο του από τη Γη (απόγειο) το φεγγάρι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 406.500 χλμ., ενώ στο κοντινότερο γύρω στα 356.500 χλμ. Αν και όντως η έλξη της Σελήνης παίζει ρόλο στις παλίρροιες της Γης, δεν υπάρχουν ακόμα… αδιάσειστα στοιχεία ότι είναι σε θέση να επηρεάσει τη δραστηριότητα των τεκτονικών πλακών και να πυροδοτήσει σεισμούς στον πλανήτη μας ή να αναστατώσει σοβαρά τον καιρό, οδηγώντας σε ακραία φαινόμενα.
Σύμφωνα με τις επιστημονικές μετρήσεις, όπως ανέφερε ο Κέβιν Χόρσμπουργκ από το βρετανικό Εθνικό Κέντρο Ωκεανογραφίας στο Λίβερπουλ, οι παλιρροϊκές επιρροές που ασκεί η Σελήνη στη Γη είναι περίπου 10% έως 15% ισχυρότερες στη διάρκεια ενός σεληνιακού περίγειου, όταν δηλαδή το φεγγάρι πλησιάζει τη Γη, πράγμα που δεν σημαίνει όμως ότι οι παλίρροιες γίνονται πιο ψηλές σε ίδιο ποσοστό. Το πολύ, να ψηλώσουν κατά δύο έως τρία εκατοστά.
Ο δημιουργός του απομυθοποιητικού ιστολογίου Bad Astronomy (Κακή Αστρονομία) Φιλ Πλέιτ επιτίθεται στους συνωμοσιολόγους που ανεξέλεγκτα διαδίδουν φήμες στο διαδίκτυο και επισημαίνει ότι, αν υπήρχε επιστημονική αλήθεια σε αυτές τις ανησυχίες, τότε οι επιστήμονες θα είχαν κάθε λόγο να εκδίδουν προειδοποιητικά σήματα για τσουνάμι και σεισμούς κάθε φορά που θα υπήρχε σεληνιακό περίγειο. Δεν το κάνουν όμως, επειδή δεν έχει αποδειχτεί κάποια τέτοια σχέση. cosmo.gr

Μία πρόταση του γραμματέα της ΝΟΔΕ Μεσσηνίας για το ψηφοδέλτιο

Σε καιρούς δύσκολους και σε ώρες κρίσιμες με ανατροπές στην υγεία, με καταργήσεις σχολείων, με αποδυνάμωση της περιφέρειας μέσα από τα λουκέτα των καταστημάτων αλλά και κρατικών υπηρεσιών, με αφανισμό των εισοδημάτων και μια διαρκώς αυξανόμενη ανεργία συντεταγμένα και με ιδιαίτερα επιτυχημένο τρόπο η ΝΟ.Δ.Ε. Μεσσηνίας συγκάλεσε αποκεντρωμένη - διευρημένη συνεδρίαση στο χώρο του Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας με τη συμμετοχή των μελών της ΝΟ.Δ.Ε. της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, προεδρείων Δ.Τ. Ε. όλης της Μεσσηνίας αλλά και του Δημάρχου Τριφυλίας και δημοτικών συμβούλων της περιοχής.
Η συνεδρίαση ήταν απόλυτα επιτυχής και πέρα από τις πολιτικές αναλύσεις γενικότερου περιεχομένου έγινε διεξοδική συζήτηση για τα τοπικά προβλήματα και αναλυτική παρουσίαση των δράσεων της νομαρχιακής οργάνωσης για το επόμενο διάστημα.
Από όλους τους παρευρισκόμενους τονίστηκε η ανάγκη της παρουσίας του κόμματος σε όλα τα επίπεδα γιατί οι πολίτες πλέον στρέφονται στην τελευταία ασφαλή ελπίδα για τη διάσωση της χώρας από την επικίνδυνη κυβέρνηση και τους μνημονιακούς χειροκροτητές της.
Έτοιμη για μάχες σε καθημερινό επίπεδο, λοιπόν, αλλά και προετοιμαζόμενη και για το ενδεχόμενο εκλογών που δεν φαίνεται να αργεί.
Εκεί ήταν και η είδηση της ημέρας. Συγκεκριμένα η πρόταση που προκάλεσε και συζητήθηκε θετικά από όλους ήταν εκείνη του Γενικού Γραμματέα της ΝΟ.Δ.Ε. Μεσσηνίας Παναγιώτη Λύρα σχετικά με την κατάρτιση του μεσσηνιακού ψηφοδελτίου!
Έγινε λοιπόν η ακόλουθη πρόταση προς σκέψη και περαιτέρω αξιολόγηση:
Οι εθνικές εκλογές παραμένουν ένα ανοιχτό ενδεχόμενο και ως τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται.
Σύμφωνα, λοιπόν με την αναθεώρηση του Καταστατικού της ΝΔ στο τελευταίο συνέδριο προβλέπεται στο άρθρο 21, Επιλογή των υποψηφίων Βουλευτών, η επιλογή υποψηφίων βουλευτών, ευρωβουλευτών και βουλευτών επικρατείας γίνεται ως εξής:
1. Οι υποψήφιοι βουλευτές επικρατείας επιλέγονται απ΄ευθείας από τον Πρόεδρο του Κόμματος. Κατά τον ίδιο τρόπο επιλέγονται και οι υποψήφιοι Ευρωβουλευτές
2. Τα μέλη του κόμματος σε επίπεδο Νομού συμμετέχουν στην διαδικασία επιλογής των υποψηφίων βουλευτών . Σχηματίζεται κατάλογος υποψηφίων βουλευτών και με ψηφοφορία η οργανωμένη βάση σε επίπεδο Νομού προτείνει στον Πρόεδρο:
Ένα [1] υποψήφιο βουλευτή όταν το ψηφοδέλτιο έχει μία έως έξι (1-6) θέσεις
Δύο [2] υποψήφιους βουλευτές όταν το ψηφοδέλτιο έχει από επτά έως δώδεκα(7-12) θέσεις
Το ένα πέμπτο των υποψηφίων βουλευτών όταν το ψηφοδέλτιο έχει περισσότερες από δώδεκα (12) θέσεις
Οι λεπτομέρειες για την εφαρμογή της παρούσης διάταξης καθορίζονται με ειδική εγκύκλιο του προέδρου κλπ κλπ
Η καινοτομία αυτή υπήρξε πρωτοβουλία του Προέδρου της ΝΔ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ και θεμελιώνει στοιχεία άμεσης δημοκρατίας στις διαδικασίες του κόμματος.
Σε ένα ψυχρό και ανύποπτο πολιτικά χρόνο η Νομαρχιακή Οργάνωση Μεσσηνίας να τον ευχαριστήσει και να ανταποδώσει την πρωτοβουλία του με μια δική της.
Αντί πρότασης - επιλογής ενός προσώπου από την περιφέρεια του Προέδρου να σταλεί επιστολή που να τον καλεί να είναι και πάλι υποψήφιος βουλευτής στη Μεσσηνία.
Στην επιστολή αυτή να τονίζεται ότι έχει (η Νομαρχιακή Οργάνωση Μεσσηνίας) απόλυτη εμπιστοσύνη στην κρίση του για τις επιλογές των ενδεδειγμένων υποψηφίων βουλευτών στη Μεσσηνία που το έδωσε μια ζωή ολόκληρη την αγάπη της στο πρόσωπο του.
Άλλωστε ο ίδιος γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα αλλά και την τελευταία ρούγα στη Μεσσηνία. Προτάσεις μπορούν να γίνουν, αυτό-προτάσεις, έτερο-προτάσεις επίσης και ότι άλλο θεμιτό και καλοδεχούμενο στα πλαίσια της δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος αλλά όχι ανάδειξη ενός και μόνου προσώπου.
Πριν και πάνω από όλους και όλες θέλουμε τον Πρόεδρο μας.
Με αυτόν τον τρόπο στέλνεται μήνυμα ευχαριστίας στον ίδιο αλλά και μήνυμα και στους εκτός Μεσσηνίας ότι τον ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ τον πιστεύουμε, τον στηρίζουμε απόλυτα και θα γίνει Πρωθυπουργός και η Μεσσηνία ήταν και είναι και θα είναι πάντα δίπλα του.diogenis-press

Καμπάνα σε πιστολέρο -Αστυνομικό !

Σε ποινή κάθειρξης 36 μηνών, με τριετή αναστολή, καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης ο 54χρονος πρώην αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. που κατηγορούνταν ότι πυροβόλησε και τραυμάτισε με το υπηρεσιακό του περίστροφο 48χρονο ιδιώτη, στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης.

Ο 54χρονος -που έχει βγει ήδη σε σύνταξη- κρίθηκε ένοχος για επικίνδυνη σωματική βλάβη και οπλοχρησία. Στο εδώλιο του ίδιου δικαστηρίου κάθισε και ο 48χρονος, ο οποίος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 12 μηνών, με τριετή αναστολή, καθώς, κρίθηκε ένοχος για εξύβριση, αντίσταση και απλή σωματική βλάβη.
Το δικαστήριο αναγνώρισε στους δύο καταδικασθέντες το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου και αποφάσισε οι εφέσεις τους να έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα.
Το περιστατικό για το οποίο παραπέμφθηκαν σε δίκη εκτυλίχθηκε τον Ιούνιο του 2007, όταν μετά από διαπληκτισμό με τον 48χρονο, ο τότε διοικητής του αστυνομικού τμήματος Ωραιοκάστρου τον πυροβόλησε και τον τραυμάτισε στο πόδι. Αιτία αποτέλεσε το σταθμευμένο όχημα του48χρονου, που σύμφωνα με τον αστυνομικό, εμπόδιζε την κυκλοφορία των οχημάτων.
Κατά την απολογία του στο δικαστήριο, ο 54χρονος υποστήριξε ότι το όπλο του εκπυρσοκρότησε, έπειτα από πάλη που είχε με τον 48χρονο. «Με έβρισε χυδαιότατα», είπε και αιτιολογώντας την χρησιμοποίηση του υπηρεσιακού του όπλου, ισχυρίστηκε: «Φοβήθηκα και υποπτεύθηκα ότι πρόκειται για μη φυσιολογικό άτομο».
Από την πλευρά του, ο 48χρονος είπε ότι η επίθεση ήταν αναίτια, αρνούμενος τα περί εξύβρισης που του απέδωσε ο αστυνομικός.

Λάδι από τηγάνισμα; Ο νέος... χρυσός!

Tηγανίσαμε τις πατάτες, τα καλαμαράκια, τα κολοκυθάκια, που κολυμπούσαν στο λάδι. Και μετά; Τι να το κάνουμε το χρησιμοποιημένο λάδι, αναλογιζόμενοι, μάλιστα, ότι για κάθε λίτρο λαδιού που ρίχνουμε στην αποχέτευση, μολύνεται ένα εκατομμύριο λίτρο νερού;

Πρακτικές απαντήσεις στα ερωτήματα δίνει η Πασχαλίνα Αγαπιάδου, πληροφορικός, MSc στην περιβαλλοντική εκπαίδευση και καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ανατολικής Θεσσαλονίκης, η οποία θα αναφερθεί στην ανακύκλωση του λαδιού στο 4ο Περιβαλλοντικό Συνέδριο Μακεδονίας, που αρχίζει σήμερα στη Θεσσαλονίκη.
Σύμφωνα με την κα Αγαπιάδου, εάν ένα λίτρο λαδιού από κάθε νοικοκυριό προκαλεί τόσες δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον, το κακό που προκαλούν όλα τα τηγανόλαδα από ταβέρνες και καταστήματα φαστ φουντ, που τηγανίζουν συνεχώς, είναι σαφώς μεγαλύτερο.
Η κα Αγαπιάδου παραθέτει τις επιλογές που έχουμε για το χρησιμοποιημένο λάδι, όπως να το ρίξουμε στην αποχέτευση, που είναι και το ευκολότερο. «Λανθασμένη πρακτική, μιας και όχι μόνο βουλώνουν οι αποχετεύσεις και δημιουργείται δυσοσμία, αλλά και μόλυνση, αφού περνώντας από τον υδροφόρο ορίζοντα προκαλεί διάφορες καρκινοπάθειες», εξηγεί.
Να πετάξουμε το λάδι στα σκουπίδια; «Στη περίπτωση αυτή τα σκουπίδια γίνονται εύφλεκτα με αποτέλεσμα να τροφοδοτούνται φωτιές στις χωματερές και να επιβαρύνεται η δημόσια υγεία», απαντάει.
Αν πάλι ρίχναμε το λάδι στον κήπο ή στην ύπαιθρο, θα περνούσε στον υδροφόρο ορίζοντα προκαλώντας στους ανθρώπους πολλαπλά προβλήματα υγείας.
Λύση στο πρόβλημα αποτελεί η μετατροπή των τηγανελαίων σε βιοντίζελ, που είναι μια διεργασία χημική και το παραγόμενο από τα τηγανέλαια βιοντίζελ είναι φιλικό προς το περιβάλλον.
«Αρα πρέπει να δημιουργήσουμε Σύστημα Εναλλακτικής Διαχείρισης Αποβλήτων Λιπαντικών Ελαίων και στην ανακύκλωση να συμμετέχουν χώροι μαζικής εστίασης, όπως εστιατόρια, ξενοδοχεία, στρατώνες, καντίνες, βιοτεχνίες και βιομηχανίες τροφίμων, κατασκηνώσεις, αλλά ακόμη και όλοι εμείς σαν ιδιώτες» συμπεραίνει η κα Αγαπιάδου. Αλλωστε, σε πολλές χώρες λειτουργούν, πλέον, δεκάδες ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες αναλαμβάνουν να συλλέξουν τα καμένα λίπη των χώρων μαζικής εστίασης. Στις ΗΠΑ, μάλιστα, λέει η κα Αγαπιάδου, το λάδι τηγανίσματος είναι ο νέος χρυσός αφού, δεκάδες ιδιοκτήτες ταχυφαγείων, μικρών και μεγάλων εστιατορίων, καταγγέλλουν κλοπές βαρελιών με χρησιμοποιημένο λάδι τηγανίσματος!

Όλοι οι αγρότες θα υποβάλλουν την αίτηση ενεργοποίησης δικαιωμάτων !

Καθορίστηκαν οι προϋποθέσεις και ο τρόπος υποβολής των τριών αιτήσεων που υποχρεούνται να υποβάλουν το προσεχές διάστημα οι Έλληνες αγρότες.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων όλοι οι αγρότες πρέπει να υποβάλουν την αίτηση ενιαίας ενίσχυσης για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων τους (κοινοτικές επιδοτήσεις). Τη δήλωση καλλιέργειας και εκτροφής ζώων του ΕΛΓΑ για την ασφάλιση της παραγωγής τους και την αίτηση εγγραφής στο Μητρώο Αγροτών και Αγροτικών εκμεταλλεύσεων.
Όλες οι αιτήσεις είναι δωρεάν για τους αγρότες και μπορούν να υποβληθούν είτε ηλεκτρονικά (διαδίκτυο), είτε τηλεφωνικά στον αριθμό 1540 είτε ταχυδρομικά με επιστροφή της αίτησης που θα λάβουν σπίτι τους στις περιπτώσεις που δεν έχουν καμία μεταβολή στα στοιχεία παραγωγής τους.
Ο κ.Σκανδαλίδης δήλωσε ότι νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά στις αρχές του καλοκαιριού θα έχουν ολοκληρωθεί όλες οι διαδικασίες που αφορούν τις αιτήσεις των αγροτών

Εμπρηστικός μηχανισμός στο πολιτικό γραφείο του Α. Λοβέρδου

Αυτοσχέδιος εμπρηστικός μηχανισμός εξερράγη στις 17.54 το απόγευμα έξω από το πολιτικό γραφείο το υπουργού Υγείας Α. Λοβέρδου, στην οδό Απόλλωνος 6, στο Σύνταγμα.

Ο μηχανισμός, που αποτελούνταν από τρία γκαζάκια, είχε τοποθετηθεί στην είσοδο του πολιτικού γραφείου που βρίσκεται στον 1ο όροφο και από την έκρηξη και την πυρκαγιά, προκλήθηκαν μικρές υλικές ζημιές στην πόρτα.
Προανάκριση για το συμβάν διενεργεί η Ασφάλεια Αττικής.