Να Φύγουν! Δεν έχουμε άλλο αίμα να δώσουμε!

Του Άγη Βερούτη

Άλλη μια φορά η κυβέρνηση διαπραγματεύεται (λέει) τη δομή της ρύθμισης οφειλών φυσικών και νομικών προσώπων προς το δημόσιο και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς, γιατί η προηγούμενη ήταν σχεδιασμένη να αποτύχει, και απέτυχε...

Η τρόικα υποτίθεται ότι προσπαθεί να αποτρέψει τον ηθικό κίνδυνο του να είναι κάποιος ασυνεπής στις υποχρεώσεις του προς το κράτος, βάζοντας προϋποθέσεις στις ρυθμίσεις αυτές που τις κάνουν ανεδαφικές και τιμωρητικές για όποιον προσπαθήσει να τις αξιοποιήσει για να αποφύγει την ποινικοποίηση του να είσαι Έλληνας το 2013.

Το ίδιο πολιτικό προσωπικό είναι που επέβαλε την εσωτερική υποτίμηση, και επέλεξε τη συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 30% μέσω υπερφορολόγησης αντί για μείωση του δημοσίου ως εκεί που φτάνει η τσέπη των Ελλήνων, το ίδιο πολιτικό προσωπικό που κατέστησε την πλειοψηφία των μικρομεσαίων μη βιώσιμους, το ίδιο που κατακρεούργησε τη μεσαία τάξη και οδήγησε στο κλείσιμο τις μισές μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας, το ίδιο ζητά τώρα άδεια από τους έμμισθους υπαλλήλους της τρόικας να μετριάσει την ανείπωτη δυστυχία που σκορπίζει η υπερφορολόγηση στο δύσμοιρο Έλληνα μικρομεσαίο.

Ποιοι είναι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των Ελλήνων ψηφοφόρων, και ποιοι τελικά αποφασίζουν;

Οι αστικές επαναστάσεις των προηγούμενων αιώνων έγιναν κυρίως γιατί η φορολογία δεν αποφασιζόταν από εκλεγμένους αντιπρόσωπους του Λαού, αλλά από ηγεμόνες και τους υπαλλήλους τους. 
Δηλαδή ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ.

Πειράματα πολιτικής ανοχής και αντοχής κάνουν πια, στο κουφάρι του ελληνικού Λαού;

Καλύτερα εκλογές παρά αυτό το βασανιστήριο έλλειψης Δημοκρατίας.

Δεν είναι ποινικό αδίκημα να είσαι Έλληνας. Όσοι προσπαθούν να το κάνουν έτσι, πρέπει να φύγουν. Εγκαίρως. Ακόμη και αν αυτό σημαίνει άτακτη χρεοκοπία, που όμως θα έχει ίσο κόστος για όλους, αντί να κανιβαλίζει την παραγωγική τάξη, για τη σίτηση με τις σάρκες της των κομματικών στρατών κηπουρών χωρίς κήπους, των δολοφόνων που εισπράτουν τους μισθούς τους από το δημόσιο και στη φυλακή, των σαρανταπεντάρηδων συνταξιούχων, και των θυγατέρων σε αγαμία.

Να φύγουν!
Δεν έχουμε άλλο αίμα να δώσουμε!
Να φύγουν!