ΔΙΗΓΗΜΑ - Μπροστοθρανίτες

Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου

          Τούτη τη φορά είπα να μπω στη Σχολή. Δεν το άντεχα  να ‘μαι απέξω και να μου λένε τα υποψήφια χορτασμένα πλουσιόπαιδα της ιατρικής, πως τα γονίδια του  πατέρα μου ήταν  << ομιχλώδη από βιοενέργεια >> και με  << παγίδεψαν >> πράγμα που σήμαινε πως ήμουν σκράπας κι άχρηστος για πτυχίο.
          Έτσι χαιρετώντας τον πατέρα, που με κοίταξε ξαφνιασμένος ένα πρωί, του είπα με λόγο χαριτωμένο και αποφασιστικό:
           --- Φεύγω! Πάω να δοκιμάσω πάλι την είσοδό μου στη Σχολή! Δώσε μου την ευχή σου και στείλε τον οβολό σου, Μητροδώρας εφτά, στα Εξάρχεια!
           Με το δάκρυ να του κυλάει στο μάγουλο, μ’ αγκάλιασε εκείνος και μου είπε:
           --- Πιστεύω σε σένα γιε μου και μυρίζομαι το σκαμπίλι  που θα ρίξεις στους εχθρούς σου. Πρόσεξε όμως μην ξεφύγεις. Άφησε τις ασωτίες, ξέχνα τις γυναίκες κι αγάπησε τα γράμματα γιατί κι αυτά έχουν γλύκες και σιρόπια!
          Ξεκίνησα με άδειο σάκο και με μόνη έγνοια μου τη Σχολή. Στα Εξάρχεια  βρήκα σπίτι, ένα υπόγειο μια σταλιά, είκοσι πέντε σκαλιά κάτω στο χάος, τυφλό, χωρίς παράθυρα, με τουαλέτα τούρκικη, ράντζο κουτσό και το σανίδι του τραπεζιού σάπιο.
           Το πρώτο βράδυ κοιμήθηκα με τον πόνο μου αγκαλιά και το πρωί γράφτηκα στο φροντιστήριο του Τσαπέκη στην Κάνιγγος. Ο θείος Κώστας μ’ έβαλε σ’ του Μαρινόπουλου αποθηκάριο, η δουλειά σκληρή, ολημερίς δερνόμουν με τα χαρτόκουτα και τις γεμάτες νταμιτζάνες με κολόνιες.  Δεμένος  με τη δουλειά και το κουβάρι της γνώσης, ο ελεύθερος χρόνος μου ήταν λίγος, ένιωθα σαν το πουλί στο κλουβί, στη χάση και στη φέξη  συναντιόμουν με φίλους, την κουβέντα είχα ξεχάσει για τις όμορφες και τις μαυρομάτες. Ώσπου σ΄ ένα κρασοπουλειό που έτρωγα, γνώρισα το Βασίλη.
          --- Γνωστός φαίνεσαι, από πού; τον ρώτησα.
          Μέσα του μια λαχτάρα ανάβρυσε να με γνωρίσει.
          --- Από τη Σπηλιά της Μεσσηνίας! Εσύ;
          --- Κι εγώ από κει κοντά!
          --- Χωριό; Ακούω!
          --- Από τη Μουριατάδα!
         Μου ‘κλεισε το μάτι, γέλασε, σφίξαμε τα χέρια και με τις λέξεις να ηχούν στο στόμα του σαν νότες από φλάουτο, μου είπε:
         --- Θα γίνουμε φίλοι όπως ο Δάμων και ο Φιντίας, θα μπούμε στη Σχολή, θα πάρουμε το πτυχίο και θα πάμε στο χωριό σπουδαγμένοι! Είσαι;
        --- Είμαι!
        Πέσαμε με τα μούτρα στο διάβασμα, μπήκαμε στο παιδαγωγικό της Ακαδημίας της Τρίπολης και μπροστοθρανίτες ούτε που καταλάβαμε πως πέρασε το εξάμηνο. Από το δεύτερο αλλάξανε τα πράγματα, ήρθανε ζόρια, ο ορίζοντας της σπουδαστικής μας θητείας προβλεπόταν συννεφιασμένος.
         Ο καθηγητής της μουσικής ήταν αυστηρός, σκληρό καρύδι και απαιτητικός. Ήθελε να παίζουμε φαρσί στο πιάνο  τις βυζαντινές και τις ευρωπαϊκές νότες και σε κάθε φάλτσο μας κολλούσε τη μούρη στο θρανίο. ΄Πονούσε ο λαιμός μας να τραγουδάει και στα σολφέζ μας έπιαναν ενοχλητικοί ξερόβηχοι. Αυτός μας ενέπαιζε,  μας χαστούκιζε και μας ζούρλαινε   ψέλνοντας στη διαπασών κοντά στ΄ αυτί μας: Nη, Πα, Βου, Γα, Δη, Και, Ζω, Νη!
    Τραγουδώντας σχολικά τραγούδια, ψέλνοντας τροπάρια και ευρωπαϊκά σολφέζ με το ακορντεόν, του έλεγα με ψυχή περονιασμένη από την παγωνιά της απελπισίας:
     --- Θα γεράσουμε, Βασίλη στο πρώτο έτος! Ζόρικη η μουσική, ζόρικος και ο μουσικός, να δούμε πως θα ξεμπερδέψουμε τον Ιούνιο με τις εξετάσεις.
    --- Έλα, βρε, μου έλεγε αυτός. Κλείσε το ασκησάριο και πάμε έξω. Στο σπουδαστικό βιβλιοπωλείο είδα το βιβλίο  << Η δολοφονία του Χριστού >> του Βίλχελμ Ράϊχ, μας περιμένει να το αγοράσουμε. Ύστερα πάμε στο Μαίναλο να το διαβάσουμε.  Η συναισθηματική πανούκλα που έστειλε το Χριστό στο σταυρό και τόσο τραγικά την αναφέρει ο συγγραφέας στις σελίδες του θα μας φτιάξει τη διάθεση! Άφησε το μουσικό να ζει στον κόσμο του με το <<  λεμονάκι μυρωδάτο! >>
       Αγοράζαμε το βιβλίο και ξαπλωμένοι στις υπώρειες του Μαίναλου το διαβάζαμε. Ο Βασίλης λίγο άντεχε το περιεχόμενο, έτσι σταματώντας το διάβασμα κάθε τόσο και λιγάκι μου έλεγε με πνιγμένη φωνή:
      --- Ξέρεις τι σκέπτομαι όση ώρα φαντάζομαι τον όχλο να ανεβάζει το Χριστό στο σταυρό;
       --- Πού θες να ξέρω!
       ---Τη ματαιότητα! Παλεύουμε να μάθουμε μουσική και να περάσουμε το έτος, αγωνιούμε, κουραζόμαστε, ξενυχτάμε, βραχνιάζουμε, αρρωσταίνουμε και στο τέλος μ’ ένα φου, φου, σβήνουμε!  Αξίζει τον κόπο να παλεύει κανείς ή θα ‘ταν καλύτερα να τα παρατάει;
       Μ’ άρεσε όπως μου μιλούσε, τον τσιγκλούσα  να συνεχίσει, λέγοντάς του:
        --- Θέλεις να πεις να τα παρατήσουμε κι εμείς και να γυρίσουμε στο χωριό;
        --- Όχι βρε, αδερφέ, δεν εννοώ αυτό!  Το μάταιο της ανθρώπινης προσπάθειας επισημαίνω!
        Αφήναμε ύστερα το βιβλίο και καθόμαστε στη θέση του Κολοκοτρώνη. Από κει ο αρχιστράτηγος αγνάντευε την Τριπολιτσά όταν έφτιαχνε το σχέδιο της κατάληψής της από του Τούρκους. Φανταζόμαστε και τους εαυτούς μας στρατιώτες του, με το γιαταγάνι και το γκρα στο χέρι μας να έχουμε πάρει θέση για την πολιορκία και να περιμένουμε το πρόσταγμά του για τον αγώνα της λευτεριάς της.
         Αράζαμε στη συνέχεια, πιάναμε την κουβέντα περί ανέμων και υδάτων και τελειώναμε τη σχόλη μας με γέλια σπαρταριστά. Στο σπίτι που γυρνούσαμε, αρχίζαμε πάλι τα φιλάκια με τις νότες. Ξενυχτούσαμε να τις μάθουμε και το πρωί νυσταγμένοι παίρναμε το δρόμο κούτσα - κούτσα για τη Σχολή.
          --- Κανελλόπουλος Βασίλειος! Για έλα λεβέντη μου και λέγε το τροπάρι! καλούσε το φίλο μου ο μουσικός και κούρντιζε το πιάνο.
          Ο Βασίλης σηκωνόταν και βαδίζοντας λες και πήγαινε σε πόλεμο, καθόταν κοντά του.
           Ο μουσικός του ‘λεγε:
            --- << Σιγησάτω πάσα<σαρξ βροτεία και στήτω μετά φόβου και τρόμου… >> Λέγε τις νότες! Παίζω!
            Ο Βασίλης αγνοώντας τις, δικαιολογούταν ψευδόμενος:
            --- Οι φωνητικές χορδές μου είναι ερεθισμένες και ο γιατρός μου συνέστησε παύση από κάθε ψαλτική δραστηριότητα. Αν μπορούσατε να με βάζατε σ’ ένα μικρότερο τροπάρι να με εξετάσετε…
            --- Τότε λέγε: << Εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων κατηρτίσω αίνον. Αλληλούια >>.
            Άρχιζε ο Βασίλης και το ψάλσιμο έβγαινε γκαριχτό. Μέχρι που έσβηνε κι ακουγόταν ένα πεθαμένο πα πα πα…
             --- Αυτό έλειπε να μας κάνεις τώρα και την πάπια! του έλεγε ο μουσικός και τον κορόιδευε μ ένα σιγανό ραπαπα, παμ. Σε ορνιθώνα βρίσκεσαι; Πήγαινε και οσονούπω φτάνει ο Ιούνιος.
             Καθόταν ο Βασίλης ασθμαίνοντας και σιωπηλός. Ο μουσικός έπιανε μένα. Για έλα εσύ, να δούμε τι πουλιά πιάνεις…
             Καθόμουν. Με σκουντούσε με το γόνατο.
             --- Αρχίνα τι περιμένεις; μου  ‘λεγε.
             --- Ποιο τροπάρι;
             --- Εσύ δε θα πεις τροπάρι αλλά τραγούδι, πατριωτικόν, εθνικόν και διδακτικόν.
            --- Ποιο;
            --- Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα που έδιωξες τους τύραννους κι ελεύθερ’ είσαι τώρα…
            --- Δεν το διάβασα. Κουραστήκαμε χθες όλη τη νύχτα με το Βασίλη να μάθουμε τ’ άλλα κι αυτό δεν το εμπεδώσαμε…
            --- Καλά! Το ίδιο ισχύει και για σένα! Έλα τον Ιούνιο να τα πούμε… Μου τραβούσε το τσουλούφι, μου ‘δινε μια και μ’ έστελνε στο θρανίο.
           Μ’ όλα αυτά, συνεχίζαμε να τη διαβάζουμε τη μουσική αλλά μουσικοί δε γινόμαστε. Γινόμαστε όμως φιλόσοφοι αφού δεν αφήναμε βιβλίο για βιβλίο στα βιβλιοπωλεία να πιάσει σκόνη. Το μαθαίναμε απέξω και συζητούσαμε τα συμπεράσματά μας από τις ιδέες του στις παρέες και στις σπουδαστικές συγκεντρώσεις.
          Ώσπου μια τρελή αποκριά σ’ ένα χορό μας έφερε δυο κολομπίνες μελαχρινές, θεές Ολύμπιες με στήθια λεμονάκια αφράτα. Αγκάλιασα εγώ τη μία ο Βασίλης την άλλη κι από τότε που μας έβρισκες που μας έχανες, πότε στο Μαίναλο και πότε στο αναψυκτήριο του Σόσολη. Τις κοιτάζαμε στα μάτια κι όλη η ευτυχία μας γινόταν θάλασσα απέραντη και σπαρμένη από στεφάνια, κουφέτα, παιδιά, ταξίδια, πολιτείες, ανθρώπους, αρρώστιες, γηρατειά και θανάτους. Μας έπιανε φόβος, λουμώναμε στις  αγκαλιές τους και ψάχναμε τη γιατρειά μας στη ζεστή φωλίτσα των λευκών βυζιών τους.
          --- Έλα μη φοβόσαστε! μας παρηγορούσαν και άφηναν τα πλούσια  σωματικά κάλλη τους να μας αφομοιώσουν. Ρουφούσαν τα χείλη μας, χάιδευαν τα μαλλιά μας, φιλούσαν τα αυτιά μας και ψιθύριζαν:
          --- Έτσι φοβόσαστε και τα γράμματα;
           Ο Βασίλης πιο θαρραλέος, τους έλεγε:
          --- Πρώτα θα σπουδάσουμε τον έρωτα μαζί σας και μετά την επιστήμη!
          --- Συμφωνείς και συ κανακάρη μου; με ρωτούσε η δική μου και μου κολλούσε τα ροζ χειλάκια της στα δικά μου σαν βεντούζες.
          Η άλλη ζήλευε και τον αρχινούσε κι αυτόν στις γλύκες, ψιθυρίζοντας του λεξούλες φτιαγμένες από σκόνη χρυσή .
          Μ’ αυτές τις τρυφερότητες φτάσαμε στον Ιούνιο. Και μας έκαναν κακό γιατί ξεχάσαμε και Μουσική και βιβλιοπωλεία. Κι από τα ράφια των βιβλίων βρεθήκαμε στα ράφια των οινοπνευματωδών! Και στα μέσα του Ιονίου, βρεθήκαμε σκράπες μπροστά στο μουσικό.
          --- Πάμε! μας είπε με φωνή βαριά που νομίσαμε  πως μας πάτησαν τα σαράντα παλικάρια της Τροπολιτσάς. << Ποτήριον σωτηρίας λήψομαι… >> Αυτό θέλω… Και οι δυο μαζί…
          Απορία ψάλτου, βηξ! Μας έπιασε ένας βήχας ακατάσχετος που σκέπαζε τις νότες.
          --- Γιατί; Γιατί; απορούσε ο μουσικός και χτυπούσε με δύναμη τα πλήκτρα.
          --- Γιατί τ’ αφήσαμε αδιάβαστο! Ο Βασίλης βρήκε πάλι το θάρρος να πει την αλήθεια.
          --- Τεσσάρι λοιπόν κι ελάτε το Σεπτέμβρη! Να, κοιτάτε, το περνάω στον  κατάλογο!
          Στο σπίτι ο Βασίλης ξέχασε κάθε χαρά της ζωής κι έπεσε στα μαύρα πανιά. Δε μιλιόταν και σεργιάνιζε όλο το απόγευμα από τον ένα τοίχο στον άλλο. Και πριν σκοτεινιάσει σαν λουσμένος από άγιο φως, ηρέμησε και στάθηκε σκυφτός μπροστά μου. Εννόησα πως κάτι ήθελε να του πω, ένα λόγο παρηγοριάς για το φιάσκο μας. Το έπραξα και του ‘πα:
          --- Μη στενοχωριέσαι! Θα πούμε στους γέρους μας πως το περάσαμε το έτος! Εμείς όμως όλο το καλοκαίρι θα διαβάζουμε! Και το Σεπτέμβρη που περήφανοι θα φοιτούμε στο δεύτερο έτος, τους το ξεφουρνίζουμε!
           Έπαιξε το μάτι του γοργό και συνήλθε.
            --- Αν όμως το μυριστούνε πως διαβάζουμε;
            --- Πώς να το μυριστούνε; Αφού θα διαβάζουμε στο βουνό!
            --- Στο βουνό;
           --- Θα φυλάμε μαζί τα αμνοερίφια και θα σμίγουμε! Θα φτιάξουμε φλογέρες, θα ανοίγουμε τα ασκησάρια με τα σολφέζ και θα κάνουμε πρόβες! Ούτε γάτα ούτε ζημιά! Τροπάρια, άσματα, ασκήσεις και νότες θα μαθευτούν απέξω κι ανακατωτά!
           Γέλασε, μ’ αγκάλιασε και φώναξε περιχαρής:
           --- Μπράβο, Πανάγο, μ’ έβγαλες  απ’ το αδιέξοδο! Όλα απέξω, καλά λες θα τα μάθουμε, τίποτα δε θα μας ξεφύγει!
           Σκέφτηκε λίγο, με πλησίασε περισσότερο και πρόσθεσε:
           --- Είσαι γενναίος! Και τώρα; Είσαι για το Μαίναλο; Ο αέρας θα μας κάνει καλό, θα μας αναζωογονήσει περισσότερο!
           Στο δρόμο σταμάτησε, κοίταξε την κορυφή του βουνού και με ρώτησε με αγωνία:
           --- Δύσκολη μου φαίνεται η ανάβαση της κορφής, Παναγιώτη!  Τι λες; Θα την ανεβούμε καμιά φορά;
          Τον κοίταξα στο βάθος των ματιών του και του ‘πα:
           --- Με τα μυαλά που κουβαλάμε, όχι! Δε βλέπω πουθενά τη σημαία μας να κυματίζει! Αν όμως  αλλάξουμε μυαλά ίσως να την ανεβούμε την κορφή!
           Ακούμπησε το χέρι του στον ώμο μου και με ρώτησε;
           --- Είσαι να δώσουμε έναν όρκο;
           --- Τι να λέει;
           --- Πως θ’ ανεβούμε την κορφή!
          --- Είμαι!
          --- Άκουσε τότε τον όρκο και επανέλαβε!
          --- Ακούω!
          --- Ορκιζόμαστε στον Ένα Θεό τον Παντοκράτορα, να μας ρίξει φωτιά και να μας κάψει αν δεν αλλάξουμε μυαλά και δεν κόψουμε τους πειρασμούς, τις γυναίκες, τα ξενύχτια, τις οινοποσίες, τα μπανιστήρια και ό,τι συναφή ανήθικο καταστρέφει τη Μία και Ιερή ζωή μας!
           Σε τρεις μέρες φύγαμε από την Τρίπολη και χωρίσαμε. Συναντηθήκαμε αρχές Αυγούστου στο όρος Αιγάλεω Κυπαρισσίας που χωρίζει τα δυο χωριά μας. Βοσκούσαμε τα κοπάδια μας και διαβάζαμε όπως είχαμε συμφωνήσει. Έτσι το Σεπτέμβρη που παρουσιαστήκαμε ενώπιον του πιάνου και του Μουσικού, ο καθηγητής τα ‘χασε για τη φιλομάθειά μας! Ο δε Βασίλης έψαλλε ακόμη και το τιρερέμ που ήταν εκτός ύλης!  Βέβαια δε μιλάμε για βαθμό αλλά για άριστα! Άριστα και οι δυο και φυσικά και στο δεύτερο έτος! 

Δύο τραυματίες σε ένοπλη συμπλοκή αλλοδαπών στο κέντρο της Αθήνας

Ένοπλη συμπλοκή, με δύο τραυματίες, μεταξύ τεσσάρων αλλοδαπών σημειώθηκε λίγο μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, στη συμβολή των οδών Γ΄ Σεπτεμβρίου και Αβέρωφ, στο κέντρο της Αθήνας.
Από τη συμπλοκή τραυματίστηκαν δύο Αφγανοί, ο ένας από σφαίρα στο πόδι και ο δεύτερος από τα χτυπήματα στο κεφάλι.
Οι δύο τραυματίες μεταφέρθηκαν και νοσηλεύονται στον «Ευαγγελισμό», ενώ οι άλλοι δύο που συμμετείχαν στην συμπλοκή αναζητούνται από την Αστυνομία.
Το αιματηρό περιστατικό αποδίδεται σε προσωπικές διαφορές ή παράνομες δοσοληψίες μεταξύ των εμπλεκομένων.

“Αστυνομικοί εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς” - Τι αποκαλύπτει η έκθεση των «Αδιάφθορων» της ΕΛ.ΑΣ.

Εμπλοκή αστυνομικών σε σοβαρές υποθέσεις διαφθοράς – κυρίως σε κυκλώματα διακίνησης μεταναστών – αποκαλύπτει η έκθεση της υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. για το 2018.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Η Καθημερινή» της Κυριακής οι διώξεις σε αστυνομικούς αλλά και επίορκους δημοσίους υπαλλήλους, ύστερα από έρευνες των «Αδιάφθορων», για συμμετοχή σε εγκληματικές οργανώσεις αυξήθηκαν, πέρυσι, πάνω από 200%.

powered by Rubicon Project

Στον «μαύρο» κατάλογο άνομων ενεργειών, περιλαμβάνονται και γιατροί για «φακελάκι».
Μόλις πριν δύο εβδομάδες , στις 12 Ιουλίου 2019, στελέχη των Εσωτερικών Υποθέσεων συνέλαβαν, μετά από επτάμηνη μυστική έρευνα, έναν αρχιφύλακα του αεροδρομίου της Κω για συμμετοχή σε κύκλωμα διακινητών.
Επέτρεπε σε παράτυπους μετανάστες να ταξιδεύουν με πλαστά έγγραφα σε χώρες της Ε.Ε., εισπράττοντας για τις υπηρεσίες έως και 1.500 ευρώ το «κεφάλι».
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης των «Αδιάφθορων», το διάστημα Ιανουαρίου – Δεκεμβρίου 2018 η υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. δέχθηκε και επεξεργάστηκε 1.122 καταγγελίες και πληροφορίες για υποθέσεις διαφθοράς, όσες περίπου και το 2017.
Το 60% των καταγγελιών αφορούσε σε αστυνομικούς, το 20% σε δημοσίους υπαλλήλους, το 10% σε ιδιώτες, ενώ το υπόλοιπο 10% αφορούσε σε καταγγελίες για εγκλήματα στα οποία συμμετείχαν ταυτόχρονα και αστυνομικοί και δημόσιοι υπάλληλοι.
Από το σύνολο των καταγγελιών σε βάρος υπαλλήλων του Δημοσίου, το 30% αφορά σε υπαλλήλους δήμων και Περιφερειών,το 14% σε εργαζομένους σε υπηρεσίες Υγείας, το 11% σε υπαλλήλους υπουργείων και το 5% σε εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση του καθηγητή του ΤΕΙ Σερρών, ο οποίος συνελήφθη με την κατηγορία ότι ζητούσε «φακελάκι» από σπουδαστές του προκειμένου να τους περνάει στα μαθήματα.
Τέλος, οι συλλήψεις γιατρών για δωροληψία ανήλθαν σε τρεις το 2018 αντί επτά το 2017 και έξι το 2016.
Ο ένας από τους διωκόμενους γιατρούς προφυλακίστηκε κατηγορούμενος ότι, ενώ είχε ήδη πραγματοποιήσει εγχείρηση διόρθωσης καταρράκτη στο δεξί μάτι ηλικιωμένης γυναίκας ζήτησε 600 ευρώ προκειμένου να προβεί σε αντίστοιχη επέμβαση στον αριστερό οφθαλμό της…

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ο πλουσιότερος Έλληνας στον κόσμο σύμφωνα με τη λίστα του Forbes

Η λίστα του Forbes για το 2019 τον συμπεριλαμβάνει ανάμεσα στους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, κατατάσσοντας τον στην 838η θέση της ετήσιας κατάταξης για φέτος και αναδεικνύοντάς τον ως τον πλουσιότερο Έλληνα επιχειρηματία.
Το εντυπωσιακό με την περιουσία του –ανέλαβε τα ηνία της οικογενειακής επιχείρησης το 2003 όταν ο πατέρας του έφυγε από την ζωή– είναι το γεγονός ότι τον Απρίλιο του 2019 ανερχόταν στα 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια και μέσα σε λίγους μήνες κατάφερε να «σκαρφαλώσει» στα 3,1 δισεκατομμύρια δολάρια, αυξάνοντας την αξία της περιουσίας του κατά 400 εκατομμύρια δολάρια.
Με αυτό το «άλμα» κατάφερε να αφήσει πίσω του τον Φίλιππο Νιάρχο, ο οποίος προπορευόταν μιας  θέσης (για τους Έλληνες συμμετέχοντες της λίστας) με περιουσία που άγγιζε τα 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια.
Έτσι, σήμερα ο Σπύρος Λάτσης, πρωτότοκος και μοναχογιός του εφοπλιστή Γιάννη Λάτση, κατά κόσμον και «καπετάν Γιάννη», και της Εριέττας Τσουκαλά είναι ο πλουσιότερος Έλληνας στον κόσμο, σύμφωνα με το Forbes.
Ποιος είναι, όμως, ο Σπύρος Λάτσης;
Χαρισματικός τραπεζίτης, πειθαρχημένος εφοπλιστής και μεθοδικός μεγιστάνας της πετρελαιαγοράς γεννήθηκε ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου το καλοκαίρι του 1946 στην Αθήνα και τελείωσε το Κολλέγιο Αθηνών, στο οποίο ο πατέρας του παραχώρησε το κτιριακό συγκρότημα του Λάτσειου Διδακτηρίου το οποίο και χρηματοδότησε πλήρως.
Με σπουδές στο London School of Economics –ένα από τα διασημότερα κέντρα διδασκαλίας και επεξεργασίας της οικονομικής και πολιτικής επιστήμης, μεταξύ των καλύτερων και αρτιότερων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων του κόσμου με ειδίκευση στη μελέτη των κοινωνικών επιστημών– από το οποίο διαθέτει τρία πτυχία, όπως αναφέρει το Forbes, και αργότερα στο Harvard, δεν είναι να απορεί κανείς για την επιτυχημένη πορεία του στο χώρο των επιχειρήσεων και την ανάδειξή του ως τον πλουσιότερο Έλληνα παγκοσμίως.
Έχοντας διδάξει ως καθηγητής για ένα χρονικό διάστημα στο Harvard και όντας μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Institute for Advanced Study του Πανεπιστημίου Princeton, γοητευόταν ιδιαιτέρως από την φιλοσοφία –ένας από τους μέντορές του ήταν ο καθηγητής Ίμρε Λακάτος, από τους θεμελιωτές της νεότερης φιλοσοφίας των κοινωνικών επιστημών– κάτι που σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο και στη διαμόρφωση του, χαμηλών τόνων, προφίλ του, με τους περισσότερους τόσο στη Γενεύη, όσο και στην Ελλάδα, να τον αποκαλούν και ως «αόρατο μεγιστάνα».
Παρόλο που φέρει το «βαρύ» επώνυμο Λάτσης, από νεαρή ηλικία, ακόμη, στο Λονδίνο διεξήγαγε απλό βίο, όπως ο κάθε νεαρός της ηλικίας του. Κάτι που τον χαρακτηρίζει και μέχρι σήμερα, παρόλο που μιλάμε για τον Έλληνα «κροίσο» μεταξύ των πλουσιότερων δισεκατομμυριούχων στον πλανήτη.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι δεν αρέσκεται στα πολυσύχναστα μέρη και αποφεύγει, όπως ο «διάολος το λιβάνι», την δημοσιότητα, ενώ σε καμία περίπτωση δεν θέλει να προκαλεί με το lifestyle του.
Μάλιστα, σύμφωνα με φήμες, κατά την εποχή που «έτρεχαν» οι διαδικασίες για την εξαγορά της Τράπεζας της Κρήτης την δεκαετία του ’90, ενοχλήθηκε εντόνως από τα δημοσιεύματα του Τύπου. Όχι τόσο γι αυτά που γραφόντουσαν για το πρόσωπό του, όσο για την δημοσίευση, προς το ευρύ κοινό, της φωτογραφίας του.
Ενδεικτικό είναι και το γεγονός ότι κάθε φορά που επισκέπτεται την Ελλάδα προκειμένου να δει από κοντά τα αγαπημένα του πρόσωπα, την μητέρα του Εριέττα και την αδερφή του Μαριάννα, ή με σκοπό κάποια επαγγελματική συνάντηση περνάει σχεδόν απαρατήρητος, καθώς όλες οι συναντήσεις του πραγματοποιούνται αθόρυβα στο -περίπου- 40 στρεμμάτων «μέγαρο» της Εκάλης (αποτελείται από τέσσερα σπίτια, ένα για το κάθε μέλος της οικογένειας), χωρίς να καταλάβει ο οποιοσδήποτε το παραμικρό.
Αν βρεθεί στην πατρίδα του κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, επιλέγει το σκάφος της μικρότερης αδερφής του Μαργαρίτας, με την ονομασία «Rio Rita», το οποίο είναι και το λιγότερο επιβλητικό από τα υπόλοιπα του ομίλου.
Ακόμη, όταν τον επισκέπτονται τα τέσσερα παιδιά του (η μόνιμη κατοικία τους βρίσκεται στο Λονδίνο) -Γιάννης, Αλέξανδρος, Εριέττα, Αννίτα- στη βάση του στη Γενεύη τις περισσότερες φορές επιλέγουν να γευματίσουν σε διάσημη αλυσίδα φαστ φουντ και όχι σε κάποιο εστιατόριο πολυτελείας, όπως θα περίμεναν (ή θα έπρατταν) οι περισσότεροι.
Οι γυναίκες της ζωής του
Με την «αυτοκρατορία» του να έχει εξαπλωθεί από την Ελλάδα μέχρι το Λονδίνο και τη Γενεύη -ο Σπύρος Λάτσης είναι μόνιμος κάτοικος της ελβετικής πόλης καθώς διευθύνει έναν από τους μεγαλύτερους πολυεθνικούς ιδιωτικούς τραπεζικούς ομίλους στη χώρα- και από εκεί στη Νέα Υόρκη, κατάφερε να κρατήσει τις ισορροπίες και να διατηρήσει την αδυναμία του, τόσο απέναντι στη μητέρα του Εριέττα, όσο και στην σύζυγό του, Ντόροθι.
Η «σοφή» Εριέττα, όπως αποκαλούν τη μητέρα του Έλληνα μεγιστάνα, από τότε που έφυγε από την ζωή ο θρύλος των θαλασσών, Γιάννης Λάτσης, βρίσκεται υπό την «προστασία» του. Δεν είναι λίγες οι φορές, μάλιστα, που έρχεται στην Ελλάδα με το ιδιωτικό του τζετ, έστω και για λίγες ώρες, προκειμένου να περάσει λίγες στιγμές με την μητέρα του, η οποία πάντα συμβουλεύει τα τρία παιδιά της (αδερφές του Σπύρου είναι η Μαριάννα και η Μαργαρίτα, που ζει μόνιμα στο εξωτερικό) να παραμένουν ενωμένα και να μην ξεχνάνε τον κόσμο που έχει ανάγκη από την βοήθειά τους.
Με το στήριγμα της ζωής του, την σύζυγό του Ντόροθι Μπάντελεϊ, γνωρίστηκαν κατά την δεκαετία του ’60 στις καμπάνες στα «Αστέρια» της Γλυφάδας, σημείο αναφοράς για την αφρόκρεμα του εγχώριου και διεθνούς jet set. Έμπρακτη απόδειξη του έρωτά τους η απόκτηση των τεσσάρων παιδιών τους, τα οποία μένουν μόνιμα στο Λονδίνο. Η ίδια μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στη Γενεύη και την αγγλική πρωτεύουσα, ενώ αξιόλογο είναι και το έντονο φιλανθρωπικό της έργο, το οποίο ενισχύεται και από το κοινωνικό έργο του Ιδρύματος Γ. Λάτση.

newsbeast

Η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και πότε θα γίνει η Ελλάδα κανονική χώρα

Αποτίμηση του έργου που έχει παρουσιάσει σε ένα μήνα η κυβέρνηση μπορεί να κάνει ο καθένας. Ανάλογα με την πολιτική τοποθέτησή του μπορεί να πει αν ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του είναι πετυχημένοι ή αποτυχημένοι.
Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα social media αυτό που θα διαπιστώσει είναι από τη μια η προσπάθεια αποθέωσης της κυβέρνησης που εξελέγη στις 7 Ιουλίου κι από την άλλη η πλήρης αποδόμησή της.
Οι μεν εμφανίζονται βασιλικότεροι του Βασιλέως και αποθεώνουν σε κάθε τους κίνηση τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς. Κι εμφανίζουν μια εικόνα της χώρας που σε ένα μόλις μήνα μεταμορφώθηκε. Λες και ζούμε σε μια άλλη Ελλάδα όπου τα πάντα άλλαξαν, βγήκαμε από την κρίση, ήρθε η ανάπτυξη, δένουν ξανά τα σκυλιά με τα λουκάνικα και κρατάμε ομπρέλες γιατί βρέχει χρήμα.
Ακόμη και το γεγονός ότι
είναι γεμάτα τα μαγαζιά το βράδυ ή ότι έφυγε πολύς κόσμος για διακοπές, εμφανίζεται από τους υποστηρικτές της κυβέρνησης ως μια μεγάλη αλλαγή που συνετελέσθη μέσα σε 25 ημέρες.
Από την άλλη, πληρωμένα troll, εθελοντές του ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και κορυφαία του στελέχη (πλην του Τσίπρα που είναι κάπου…κουρασμένος κι εξαφανίστηκε) εμφανίζονται ωσάν να μην ήταν αυτοί στην εξουσία επί 4,5 χρόνια.
Και τι δε βλέπεις στις αναρτήσεις ή τις ανακοινώσεις τους. Ότι ήρθε ο σεισμός, ο λιμός και ο καταποντισμός μόλις ανέλαβε ο Κυριάκος. Ότι το μπουρί της νεοφιλελεύθερης σόμπας είναι έτοιμο και θα μας πιει το αίμα.
Ότι στα Εξάρχεια θα γίνει πόλεμος και θα μπουκάρουν τα στρατά του Χρυσοχοϊδη να τσακίσουν τους… φιλήσυχους πολίτες.
Ότι το άσυλο θα καταργηθεί από την κακιά Δεξιά, λες και το άσυλο δεν έχει καταλυθεί όταν οι ίδιοι οι πανεπιστημιακοί και οι φοιτητές αφήνουν πρεζέμπορους να πουλάνε την πραμάτεια τους.
Κι ότι ξαφνικά η Δημοκρατία που με τόσο κόπο είχε «αναστυλώσει» ο ΣΥΡΙΖΑ καταλύεται τώρα από τη ΝΔ.
Ελεος παιδιά. Ας σοβαρευτούμε λίγο. Ούτε η Ελλάδα μεταμορφώθηκε σε Ελβετία, ούτε έφυγε ο ΣΥΡΙΖΑ και κλαίνε οι πολίτες στους δρόμους για το κακό που τους βρήκε.
Η κυβέρνηση αυτό που πρέπει να κάνει είναι απλά τη δουλειά της. Να σκύψει το κεφάλι, να σηκώσει τα μανίκια και να δουλέψει. Χωρίς επικοινωνιακές πομφόλυγες και υποσχέσεις που δεν μπορεί να τηρήσει. Όπως καλή ώρα ότι το θέμα του Ελληνικού θα λυνόταν σε μία εβδομάδα.
Η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν μια ιστορική ευκαιρία να κάνουν την επανάσταση του αυτονόητου. Από το να σβήσουν το τσιγάρο και να απομονώσουν τους «Πολάκηδες» αυτού του τόπου, μέχρι να δώσουν φθηνά κράνη στους ιδιοκτήτες μηχανών, να βελτιώσουν την καθημερινότητα με μειώσεις αχρείαστων φόρων, να φέρουν την κανονικότητα σε ό,τι αφορά τη ζωή των πολιτών στους δρόμους ή στα Πανεπιστήμια.
Αυτά έλεγε το πρόγραμμα της ΝΔ, γι’ αυτό την ψήφισε το 40% των πολιτών, αυτά πρέπει να κάνει. Όχι με το άγχος, όμως, του ανθρώπου που πρέπει να τα κάνει εδώ και τώρα για να επιδείξει έργο, αλλά κινδυνεύοντας να κάνει και τραγικά λάθη.
Και βεβαίως, χωρίς πολλά λόγια, εμφανίσεις και μεγαλοστομίες. Δουλειά, δουλειά, δουλειά με σκυμμένο το κεφάλι.
Από την άλλη στον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει πράγματι να είναι σε τραγική ψυχολογική κατάσταση. Οι μισοί έχουν πάθει σοκ που απώλεσαν την εξουσία και κάπου έχουν κρυφτεί και οι άλλοι μισοί νομίζουν ότι κυβερνούν ακόμη.
Ακόμη χειρότερα: Ολοι τους δεν έχουν κάνει μια στοιχειώδη κριτική: «Γιατί βρε παιδιά μας μαύρισε ο ελληνικός λαός; Γιατί φέραμε ξανά τη Δεξιά ενώ είμαστε εμείς ο φορέας ελπίδας και προόδου;»
Ανακοινώσεις της πλάκας, αντιπολίτευση για γέλια, θολή στρατηγική, αμηχανία απέναντι στις πρωτοβουλίες Μητσοτάκη.
Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν ακόμη καταλάβει ποια ήταν τα λάθη που τους έφεραν στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Δείτε μόνο πώς εμφανίζεται κάθε λίγο και λιγάκι ο νούμερο 2 άλλοτε της κυβέρνησης, ο Νίκος Παππάς.
Λες και του έκλεψαν το παιχνιδάκι, που δεν ήταν καν δικό του, και διαμαρτύρεται γι’ αυτό. Ας ηρεμήσει κι αυτός και οι σύντροφοί του, η θέση τους πλέον είναι στην αντιπολίτευση και κυρίως στο πώς θα διαμορφώσουν μια νέα πρόταση, πιο πειστική, πιο αληθινή, πιο στέρεη. Ο ελληνικός λαός τους μαύρισε γιατί είπαν ψέματα, κορόιδεψαν, υποτίμησαν τον αντίπαλο και τα προβλήματα, εξευτέλισαν κάθε έννοια δημοκρατικών διαδικασιών. Ποιος; Η Αριστερά. Οποία ήττα.
Η χώρα βρίσκεται σε περίοδο διακοπών, όμως, σε λιγότερο από ένα μήνα ξεκινά ο Σεπτέμβρης, μια δύσκολη χρονιά και για την κυβέρνηση και για όλους. Ελπίδα όλων είναι να επιστρέψει η χώρα στην κανονικότητα, όπως αυτή νοείται με πραγματικούς όρους.
Και κανονικότητα είναι ο σεβασμός στους άλλους, η τήρηση των δημοκρατικών ελευθεριών και διαδικασιών, η απόλυτη στήριξη των πολιτών που έχουν ανάγκη, η επιστροφή σε μια οικονομία που θα σέβεται και το τελευταίο ευρώ που πληρώνει ο κόσμος.
Το μεγάλο στοίχημα, όμως, είναι η αλλαγή νοοτροπίας. Αν ο κόσμος δεν κάνει μικρές, καθημερινές επαναστάσεις τότε μην περιμένει πολλά από τους πολιτικούς. 

 

  Bασ. Κανέλλης

in.gr

Λιώνει η Γροιλανδία: 22 βαθμοί και ποτάμια πάγου

Η περιοχή της Γροιλανδίας που καλύπτεται από στρώμα πάγου και παρουσιάζει δείγματα λιωσίματος μεγαλώνει καθημερινά, φτάνοντας την Τετάρτη στο 56,5% κάτι που αποτελεί έναν αριθμό ρεκόρ - οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι είναι πιθανό να δούμε ακόμα πιο ακραία κύματα καύσωνα στο μέλλον, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.
Ο καύσωνας που έπληξε την κεντρική Ευρώπη την περασμένη εβδομάδα επηρέασε και τη Γροιλανδία, με τις συνέπειες να χαρακτηρίζονται από τους επιστήμονες καταστροφικές.
Υπολογίζουν ότι το 56% του παγοκαλύμματός της βρίσκεται σε κατάσταση τήξης και πως 10 δισεκατομμύρια τόνοι πάγου έχουν ήδη λιώσει. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της επιφάνειας του πάγου, ένα δισεκατομμύριο τόνοι (ένας γιγατόνος) λιωμένου πάγου ισούται με 400.000 πισίνες Ολυμπιακών διαστάσεων. Και, 100 δισεκατομμύρια τόνοι σημαίνει άνοδο της στάθμης της θάλασσας σε παγκόσμιο επίπεδο κατά 0,28 χιλιοστά.
Οι ειδικοί προβλέπουν ότι η ζοφερή αυτή εικόνα θα συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες και εκφράζουν φόβους ότι θα καταρριφθεί το αρνητικό ρεκόρ λιωσίματος του 2012.
Οι περισσότεροι επιστήμονες συνδέουν ευθέως το λιώσιμο των πάγων στην Γροιλανδία με την κλιματική αλλαγή.
Οι συνέπειες του φαινομένου είναι παγκόσμιες, αφού η άνοδος της στάθμης των ωκεανών απειλεί τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε παράκτιες περιοχές.

Πετροχώρι Πύλου:Tonis Sfinos - Μία μοναδική εμφάνιση σήμερα το βράδυ στις Ammothines

Έρχεται με φούλ καλοκαιρινή διάθεση στιςAmmothines

Ο showman  Tony SFinos επιστρέφει μετά από ένα χρόνο στις Ammothines κουβαλώντας μαζί του την τρέλα του και τα γυαλιστερά κουστούμια του για μία και μοναδική εμφάνιση σήμερα  Κυριακή 4 Αυγούστου στις 21.30

Το απόλυτο One Man Show τις Ελλάδας! 

Η πιο ρετρό μορφή στην Μεσόγειο! 

Ο ένας, ο μοναδικός... ο βγαλμένος από άλλη εποχή... Tonis Sfinos, έρχεται στις  Ammothines  για το πιο ρετρό πάρτι της σεζόν.

Σελωθήτε! 

Έρχεται με φούλ καλοκαιρινή διάθεση για μία αξέχαστη βραδιά !

Θεσσαλονίκη - Έκρυψαν σε κιβώτιο με μπανάνες 52 κιλά κοκαΐνης

Εντοπίστηκαν 52 κιλά κοκαΐνης σε προερχόμενο από τη Λατινική Αμερική εμπορευματοκιβώτιο με μπανάνες.

Πενήντα δύο κιλά κοκαΐνης, που ήταν κρυμμένα σε ψυγείο προερχόμενου από τη Λατινική Αμερική εμπορευματοκιβωτίου με μπανάνες εντόπισε το βράδυ της Παρασκευής η Ομάδα Δίωξης Ναρκωτικών του Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης.
Το ύποπτο εμπορευματοκιβώτιο εντοπίστηκε στον Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων του λιμένα Θεσσαλονίκης και με τη συνδρομή αυτοκινούμενης μονάδας X-RAY του Α΄ Τελωνείου Θεσσαλονίκης διαπιστώθηκε στον εξωτερικό χώρο του μηχανισμού ψύξης του ψυγείου ύποπτη οργανική μάζα. Ακολούθησε φυσικός έλεγχος του εσωτερικού χώρου του εμπορευματοκιβωτίου και του μηχανισμού ψύξης, με τη συνδρομή στελεχών κλιμακίου Ειδικών Αποστολών της λιμενικής Αρχής και αστυνομικού σκύλου ανίχνευσης ναρκωτικών ουσιών. Μέσα στον μηχανισμό ψύξης βρέθηκαν και κατασχέθηκαν σαράντα επτά ανισοβαρή πακέτα που περιείχαν κοκαΐνη συνολικού μεικτού βάρους πενήντα ενός κιλών εννιακοσίων τριάντα ενός γραμμαρίων και έξι χιλιογραμμαρίων.
Από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης που διενεργεί την προανάκριση, κατασχέθηκε επίσης το εμπορευματοκιβώτιο – ψυγείο ως μέσο απόκρυψης και μεταφοράς ναρκωτικών ουσιών.

Με το πενάκι του Fratello

Μεγάλη η περιβαλλοντική καταστροφή από τη φωτιά στην Αρχαία Ολυμπία

Δύσκολες στιγμές ζει από από το μεσημέρι του Σαββάτου η Αρχαία Ολυμπία στο νομό Ηλείας, λόγω της μεγάλης φωτιάς που ξέσπασε σε δασική περιοχή.
Οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα δύσκολες, λόγω των πολύ υψηλών θεροκρασιών της ημέρας και για τον σκοπό αυτό, η κινητοποίηση της Πυροσβεστικής ήταν άμεση και μεγάλη, από πλευράς δυνάμεων που κλήθηκαν να επιχειρήσουν στην περιοχή.
Από νωρίς, οι κάτοικοι στον οικισμό Ξηρόκαμπου τέθηκαν σε κατάσταση επιφυλακής, σε περίπτωση που η Πυροσβεστική χρειαζόταν να διατάξει εκκένωση, ωστόσο το ενδεχόμενο αυτό δεν προχώρησε, λόγω της αποτελεσματικής παρέμβασης επίγειων κι εναέριων μέσων.
Και μπορεί να μην κινδύνευσε κατοικημένη περιοχή (μέχρι νωρίς το βράδυ του Σαββάτου), ωστόσο η περιβαλλοντική καταστροφή ήταν μεγάλη. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά από τα τοπικά μέσα, περισσότερα από 70 στρέμματα παρθένου δάσους έγιναν στάχτη.