Eurovision: Στον πρώτο ημιτελικό Ελλάδα και Κύπρος

Η Ελλάδα θα εμφανιστεί στη δέκατη θέση

Σε απευθείας σύνδεση με το Κίεβο της Ουκρανίας, η ΕΡΤ θα μεταδώσει τους δύο ημιτελικούς του 62ου διαγωνισμού της Eurovision, την Τρίτη 9 Μαΐου και την Πέμπτη 11 Μαΐου, στις 22:00, καθώς και τον τελικό, το Σάββατο 13 Μαΐου, επίσης στις 22:00.

Η Ελλάδα θα εμφανιστεί στη δέκατη θέση του πρώτου ημιτελικού, με την Demy και το τραγούδι «This is love», σε σύνθεση - παραγωγή του Δημήτρη Κοντόπουλου και στίχους των Romy Papadea και John Ballard. Τη σκηνοθετική επιμέλεια και τη χορογραφία της ελληνικής συμμετοχής υπογράφει ο Φωκάς Ευαγγελινός.

Η Κύπρος, με τον Hovig και το τραγούδι «Gravity», σε σύνθεση και στίχους Thomas G:Son, θα εμφανιστεί στην 15η θέση.

Οι τρεις φάσεις του διαγωνισμού θα μεταδοθούν και ραδιοφωνικά από το Δεύτερο Πρόγραμμα και τη Φωνή της Ελλάδας, καθώς και διαδικτυακά από την υπηρεσία WebTV στο www.ert.gr

Στον σχολιασμό και την παρουσίαση των δύο ημιτελικών και του τελικού, θα είναι η Μαρία Κοζάκου και ο Γιώργος Καπουτζίδης. Τη βραδιά του τελικού, ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου, που έχει συμμετάσχει τρεις χρονιές στον διαγωνισμό της Eurovision, θα ανακοινώσει τη βαθμολογία που θα δώσει η Ελλάδα.

Στους δύο ημιτελικούς, θα παρουσιαστούν και τα τραγούδια των «Big Five» (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία,Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο), καθώς και της διοργανώτριας χώρας (Ουκρανία), τα οποία δεν διαγωνίζονται, αφού προκρίνονται απευθείας στον τελικό.

Η σειρά εμφάνισης στους δύο ημιτελικούς

1ος ημιτελικός, Τρίτη 9 Μαΐου

1. Σουηδία
2. Γεωργία
3. Αυστραλία
4. Αλβανία
5. Βέλγιο
6. Μαυροβούνιο
7. Φινλανδία
8. Αζερμπαϊτζάν
9. Πορτογαλία
10. Ελλάδα
11. Πολωνία
12. Μολδαβία
13. Ισλανδία
14. Τσεχική Δημοκρατία
15. Κύπρος
16. Αρμενία
17. Σλοβενία
18. Λετονία

2ος ημιτελικός, Πέμπτη 11 Μαΐου

1. Σερβία
2. Αυστρία
3. ΠΓΔΜ
4. Μάλτα
5. Ρουμανία
6. Ολλανδία
7. Ουγγαρία
8. Δανία
9. Ιρλανδία
10. Σαν Μαρίνο
11. Κροατία
12. Νορβηγία
13. Ελβετία
14. Λευκορωσία
15. Βουλγαρία
16. Λιθουανία
17. Εσθονία
18. Ισραήλ

Με το πενάκι του ΚΥΡ

Ανάλυση του Γιώργου Καραμπελιά - Σενάρια μιας αέναης συνωμοσίας

Αν αυτή η κυβέρνηση των ανικάνων και των ενδοτικών διακρίνεται σε κάτι, και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από τους αντιπάλους της, είναι στην τεράστια ικανότητα που έχει για πολιτικές συνωμοσίες και ίντριγκες, με μοναδικό στόχο τη διαιώνιση της παραμονής στην εξουσία.

Αυτή τους η ικανότητα διεφάνη από παλιά, όταν κατόρθωσαν να στρέψουν το κίνημα των Αγανακτισμένων χρησιμοποιώντας και διάφορους μωροφιλόδοξους σωτήρες του λαού προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της κομματικής τους απήχησης – έτσι ώστε στις διπλές εκλογές του 2002 να αναδειχθούν σε αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτό ήταν το πρώτο καθοριστικό βήμα. Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν αριστοτεχνικά τις αντιθέσεις στο εσωτερικό των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, καθώς και το φαταουλισμό των μεγάλων συμφερόντων και των ψευδο-ολιγαρχών της χώρας για να εδραιωθούν ως εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Καλλιέργησαν επιτήδεια τις αντιθέσεις στο

εσωτερικό τη Ν.Δ. και προσεταιρίστηκαν εν τέλει ένα μεγάλο μέρος της μέσω της επαφής τους με τον Καραμανλή, τον Αβραμόπουλο, τον Παυλόπουλο, τον Παπαγγελόπουλο, ανώτατους δικαστικούς κ.λπ. Στην ίδια κατεύθυνση χρησιμοποίησαν σε μεγάλη έκταση και τον Καμμένο και το κόμμα του.

Παράλληλα, και σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα χρησιμοποίησαν το εν αποσυνθέσει ΠΑΣΟΚ με τον Λαλιώτη, τον Λιβάνη και τα χιλιάδες στελέχη που είτε προσεταιρίστηκαν και προσέτρεξαν στον Σύριζα (Σπίρτζης, Κουρουμπλής, Κοτσακάς, κ.λπ.) είτε τα άφησαν ως δούρειο ίππο στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, για να δημιουργούν ισχυρούς διαύλους επικοινωνίας μαζί τους.

Παράλληλα, προσέγγισαν όλα τα μεγάλα συμφέροντα και τους δημοσιογράφους, πείθοντάς τους ότι θα τους εξυπηρετήσουν καλύτερα από τους προηγούμενους ή ότι εν τέλει αποτελούν την καλύτερη δικλείδα ασφαλείας για να ελεγχθεί το λαϊκό σώμα που βρισκόταν σε αναβρασμό. Κοντομηνάς, Βαρδινογιάννης, Κυριακού και Παπαδάκης, Οικονομέας και προπαντός Ψυχάρης και Μπόμπολας, για να μην αναφέρουμε την Γιάννα Αγγελοπούλου και άλλες «τίγρισσες του Κολωνακίου», προσχώρησαν σταδιακώς στη λογική της στήριξης του Σύριζα. Βεβαίως όλα αυτά με την ισχυρή επίνευση των υπερατλαντικών συμμάχων, κατ’ εξοχήν του δημοκρατικού κόμματος με τον Όλιβερ Στόουν, τον Γκαλμπραίηθ, τον Τζόζεφ Στίγκλιτς και προπαντός τον Τζορτζ Σόρος, με διαμέσους διάφορους Γιάνηδες –με ένα νι και ενός κοκκόρου γνώση– και άλλα κοσμικά παράσιτα.

Με τέτοιες συμμαχίες και έχοντας απέναντι τους αντιπάλους που διέπρατταν το ένα σφάλμα πάνω στ’ άλλο, (κυρίως το κλείσιμο της ΕΡΤ και την προσπάθεια προσεταιρισμού της Χρυσής Αυγής μέσω Μπαλτάκου), – συνεπικουρούντος και του... υψηλού αισθητήριου του ελληνικού λαού, που δεν αναγνώριζε την προφανή ψευτιά και απάτη του κορδακευόμενου νεανία, κατόρθωσαν εν τέλει να διεισδύσουν στα άδυτα της εξουσίας. Και από εκεί άντε βγάλτους.

Προτίμησαν να ολοκληρώσουν την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, να κλείσουν τις τράπεζες, να ξεπουλήσουν τη δημόσια περιουσία, αρκεί να μείνουν αγκιστρωμένοι στην εξουσία. Τις μεγάλες ικανότητές τους σ’ αυτό το πεδίο της επέδειξαν προπαντός με το Δημοψήφισμα και τις εκλογές που ακολούθησαν. Αφού περιέπαιξαν στον έσχατο βαθμό ένα λαό που θεωρούσε πως έκανε εκ του ασφαλούς αντίσταση, κατόρθωσαν εν συνεχεία να πάρουν την ψήφο του και να εκλεγούν εκ νέου. Διότι, διέβλεψαν και ορθά, πως το «όχι» του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα δεν αποτελούσε μια αυθεντική θέληση ρήξης, τουλάχιστον για την πλειοψηφία των ψηφοφόρων, αλλά απλώς ένα διαπραγματευτικό χαρτί. Οι Έλληνες δεν επιθυμούσαν στην πραγματικότητα ρήξη με την Ε.Ε., απλά κορόιδευαν... τον ίδιο τον εαυτό τους. Γι’ αυτό και στη συνέχεια τον Τσίπρα επανεξέλεξαν και έστειλαν τον Λαφαζάνη και τη Ζωή εκτός Βουλής.

Οι πολιτικάντες του Σύριζα, γνώριζαν πολύ καλά αυτή την αρνητική παράμετρο του ελληνικού χαρακτήρα, τη διαμορφωμένη σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Την προβολή δήθεν ακραίων συνθημάτων (ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο) για να κερδίσουμε απλώς κάποιους πόντους στη διαπραγμάτευση. Αυτό το υπέρτατο πασοκικό μάθημα, το γνώριζε καλύτερα απ’ όλους μια παράταξη που –ιδιαίτερα όσον αφορά το ΚΚΕεσωτ. και τον Συνασπισμό–, είχε κατορθώσει να επιβιώσει επί δεκαετίες παίζοντας πάνω σε τέτοιες αμφιλεγόμενες πραγματικότητες. Και να τη σήμερα λοιπόν σε νέες περιπέτειες και κατορθώματα.

Γνωρίζουν πολύ καλά πως για να κρατηθούν στην εξουσία θα πρέπει να δειχθούν απολύτως ενδοτικοί στις απαιτήσεις και τις πιέσεις των ξένων. Πράξη πρώτη λοιπόν, τα παραχωρούν όλα, με δήθεν αντιρρήσεις, ώστε να έχουν μαζί τους τον Σόιμπλε και το ΔΝΤ, που προτιμούν αυτούς παρά οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση.

Δεύτερο, στο παζάρι με τον Σόιμπλε και τους δανειστές ένα και μόνο αίτημα προέβαλαν. Τα νέα μέτρα να εφαρμοστούν όταν οι ίδιοι θα έχουν αποχωρήσει από την εξουσία έτσι ώστε να αναλάβει να τα εφαρμόσει η επόμενη κυβέρνηση, δηλαδή ο Μητσοτάκης! Και εν τέλει ο Σόιμπλε και η παρέα του τους «έκαναν την χάρη», μια και ως αντάλλαγμα πήραν ολόκληρη την ελληνική οικονομία! Έτσι υπολογίζουν πως η επόμενη κυβέρνηση θα βρεθεί σε αδυναμία να επιβιώσει επί μακρόν, και δεδομένης της προεδρικής εκλογής του 2020 να προκαλέσουν την πτώση της, και ει δυνατόν να επανέλθουν στην εξουσία.

Για κάτι τέτοιο όμως υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις. Η πρώτη και κυριότερη, ό,τι στο χώρο της λεγόμενης κεντροαριστεράς δεν θα υπάρχει κάποιο κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου για να συνεργαστεί με τη Ν.Δ., αλλά ένα ΠΑΣΟΚ φιλικό προς τον Σύριζα το οποίο δεν θα επιτρέψει στη Ν.Δ. να διαθέτει πλειοψηφία των 2/3 ώστε να αλλάξει τον εκλογικό νόμο, ή εκατόν ογδόντα βουλευτές για να εκλέξει νέο πρόεδρο! Ο Σύριζα χρειάζεται ένα ΠΑΣΟΚ που να αποτελεί παραπληρωματική δύναμη στον ίδιο. Γι’ αυτό, και οι στενές σχέσεις με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία και η διατήρηση «υποβρυχίων» στο ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και η εκδήλωση τέτοιων αντιθέσεων στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και η στοχοποίηση των «αντισυριζαίων». Απέναντι σ’ αυτή τη στρατηγική, ο Βενιζέλος, ο Θεοδωράκης, η Διαμαντοπούλου και προπαντός ο Σημίτης, προσπαθούν να συγκροτήσουν ένα διαφορετικό πόλο στο χώρο της κεντροαριστεράς, που να μπορεί να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία, πράγμα όμως εξαιρετικά δύσκολο εξαιτίας και των αδυναμιών τους και της έλλειψης αναγνωρισμένου από όλους ηγέτη του εγχειρήματος.

Η δεύτερη, επίσης σημαντική προϋπόθεση, είναι ο έλεγχος των ΜΜΕ ώστε να ποδηγετούν τη λαϊκή βούληση. Και κάνουν ότι μπορούν. Μετά το φιάσκο Καλογρίτσα των τηλεοπτικών σταθμών επανέρχονται πλησίστιοι, με νέες προσπάθειες έλεγχου καναλιών και εφημερίδων. Και όλα τα μέσα είναι θεμιτά: από ανενδοίαστους ολιγάρχες και μπατιρημένους ψευδοβαρώνους του Τύπου μέχρι τη χρησιμοποίηση, με το αζημίωτο, αναρίθμητων ποντικών της δημοσιογραφίας ακόμα και στα μικρότερα κανάλια ή φυλλάδες και σάϊτ.

Έτσι λοιπόν, την ώρα που οι Έλληνες στενάζουν κάτω από τη φορολογία και οι νέοι εγκαταλείπουν την χώρα όλο και πιο μαζικά, με το μόνο ζήτημα που ασχολούνται οι κυβερνώντες είναι με ποια νέα ίντριγκα και με ποια νέα κομπίνα θα κρατηθούν στην εξουσία. Και ας πάει και το παλιάμπελο, δηλαδή η χώρα, η οικονομία, ο λαός. Όπως πολύ προσφυώς υποστηρίζουν κάποιοι, εάν έστω και ένα μέρος από την ενεργητικότητα και εφευρετικότητα την οποία επιδεικνύουν για να στήνουν μηχανεύματα και μηχανισμούς που θα τους επιτρέψουν να διατηρήσουν την εξουσία και να εξαπατήσουν τον λαό και τους αντιπάλους τους, το διέθεταν για να προωθήσουν έστω και ελάχιστα θετικά πράγματα στην κοινωνία, κάτι θα μπορούσαν να έχουν κάνει. Όμως αυτοί μοιραίοι συνωμότες και αέναοι ιντριγκαδόροι ένα και μόνο μέλημα  έχουν, την καρέκλα.

*Ο Γ. Καραμπελιάς είναι συγγραφέας και επικεφαλής του Κινήματος Άρδην.

liberal.gr

Ντοκιμαντέρ του Discovery Science - Χειραγώγηση του καιρού - Μάς ψεκάζουν ή όχι;

Ίσως από τα καλύτερα ντοκιμαντέρ, του Discovery Science, σχετικά με τους χημικούς αεροψεκασμούς, τη χειραγώγηση του καιρού και το HAARP (High frequency Active Aurolal Research Program).
 Πως συνδέονται όλα αυτά?
 Ισχύει η θεωρία, "μας ψεκάζουν" και αν ναι, γιατί?
Εαν πάλι όχι?...

Δείτε το βίντεο 

«Δεν έπρεπε να παραδοθώ». Τζερόνιμο, ο θρυλικός Ινδιάνος που αντιστάθηκε στον αμερικανικό στρατό

Η σύζυγος και ο γιος του Τζερόνιμο

Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου του 1829 και το πραγματικό του όνομα ήταν Γκογιαλέ, που στη γλώσσα των Απάτσι σήμαινε: «Αυτός που Χασμουριέται».
Ο μύθος των Ινδιάνων έλεγε ότι ο Τζερόνιμο είχε φάει την καρδιά ενός ελαφιού για να του δώσει ταχύτητα και αντοχή στο κυνήγι.

Η σφαγή της οικογένειάς του

Στις 6 Μαρτίου του 1851, μια διμοιρία Μεξικάνων με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Χοσέ Καράσκο επιτέθηκε στην κατασκήνωση των Ινδιάνων.
Οι άντρες έλειπαν για κυνήγι και στην κατασκήνωση βρίσκονταν μόνο τα γυναικόπαιδα και ελάχιστοι φύλακες.
Οι Μεξικάνοι σκότωσαν τους φύλακες, έκλεψαν τα άλογα και ισοπέδωσαν την κατασκήνωση.
Δεν λυπήθηκαν ούτε τις γυναίκες και τα παιδιά. Σκότωσαν τη μητέρα του Τζερόνιμο, τη γυναίκα του και τα τρία παιδιά τους.

Η οργή του Ινδιάνου ήταν τρομερή

Τζερόνιμο. Οι Αμερικανοί τον αποκαλούσαν «ο χειρότερος Ινδιάνος που έζησε ποτέ» αλλά δεν μπορούσαν να τον πιάσουν.

Ο θρύλος λέει ότι κυνήγησε τη διμοιρία και τους επιτέθηκε, οπλισμένος μόνο με ένα μαχαίρι.
Οι σφαίρες έπεφταν σαν βροχή, αλλά ούτε μία δεν τον πέτυχε.
Οι Μεξικάνοι τρομοκρατημένοι, άρχισαν να προσεύχονται στον Άγιο Τζερόνιμο για βοήθεια.
Έτσι πήρε το όνομά του ο θρυλικός μαχητής. Η θεία βοήθεια δεν ήρθε ποτέ.
Ο Τζερόνιμο τους σκότωσε όλους και πήρε εκδίκηση για τη σφαγή της οικογένειάς του.

Η παράνομη μάχη για την ελευθερία

Το 1876, ο αμερικάνικος στρατός αποφάσισε να συγκεντρώσει όλους τους Απάτσι στην περιοχή του Σαν Κάρλος στην Αριζόνα.
Οι διασκορπισμένες ομάδες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα εδάφη τους και να μετακομίσουν.
Οι αρχηγοί των Απάτσι δέχτηκαν την πρόταση των Αμερικάνων για να αποφύγουν διαμάχες με το στρατό.

Ο Τζερόνιμο δεν φοβήθηκε το στρατό.
Συγκέντρωσε μια ομάδα 38 ατόμων, ανάμεσά τους και γυναικόπαιδα και κρύφτηκε στα βουνά.
Προτιμούσε να ζει ελεύθερος και κυνηγημένος, παρά εγκλωβισμένος από τον αμερικάνικο στρατό.

Η ομάδα του έκανε συνεχώς επιδρομές στις πόλεις και τα χωριά, τρομοκρατώντας τους Αμερικάνους.
Κάθε μέρα δημοσιευόταν κι άλλη μία επίθεση του Ινδιάνου, που έσπερνε το θάνατο.
Τον αποκαλούσαν «ο χειρότερος Ινδιάνος που έζησε ποτέ» και του απέδιδαν μυθικές δυνάμεις.
Οι Αμερικάνοι είχαν στείλει ομάδες να τους συλλάβουν, αλλά όλες οι προσπάθειες αποτύγχαναν.

Διαβάστε ακόμα: «Αν δεν παραδοθείς θα σε κυνηγήσω σαν ζώο και θα σε πιάσω ακόμη και αν περάσουν 50 χρόνια». Με αυτή τη φράση ο στρατηγός Κρουκ απείλησε τον θρυλικό αρχηγό Τζερόνιμο. Το άδοξο τέλος και των δύο

Ο Τζερόνιμο στα δεξιά και οι άντρες του

Τότε εμφανίστηκε ο υπολοχαγός Τσαρλς Γκέιτγουντ.

Ο Τζερόνιμο έγινε αντικείμενο θαυμασμού

Μιλούσε τη γλώσσα των Απάτσι, γνώριζε πολύ καλά τις συνήθειες τους και είχε φοβερή υπομονή.
Κυνήγησε την ομάδα των Ινδιάνων χωρίς σταματημό. Δεν τους άφηνε να πάρουν ανάσα. Δεν είχαν χρόνο για επιδρομές, ούτε να βρουν φαγητό.
Η ομάδα άρχισε να εξαντλείται και ο Τζερόνιμο συνειδητοποίησε ότι αν συνέχιζε, θα έθετε σε κίνδυνο τις ζωές των υπολοίπων.
Ο θρυλικός Ινδιάνος παραδόθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 1886.

Ο διάσημος αιχμάλωτος πολέμου

Ο Τζερόνιμο και η ομάδα του μεταφέρονταν από φυλακή σε φυλακή.
Δεν τους επέτρεψαν να γυρίσουν στην περιοχή τους και χώρισαν τον Τζερόνιμο από τους υπόλοιπους.
Ο κόσμος είχε εντυπωσιαστεί με το θρύλο του Ινδιάνου και ζητούσε να τον δει από κοντά.
Η φήμη του είχε ξεπεράσει αυτή του μισητού εχθρού και έφτανε στα όρια του θαυμασμού.

Το 1905, ο Τζερόνιμο εξέδωσε την αυτοβιογραφία του και άρχισε να κάνεις τακτικές δημόσιες εμφανίσεις.
Το κοινό τον λάτρευε.
Έβγαζαν φωτογραφίες μαζί του, αγόραζαν αναμνηστικά των Απάτσι και τον αντιμετώπιζαν σαν τουριστικό αξιοθέατο.
Πήρε μέρος και σε παραστάσεις της Άγριας Δύσης, όπου επιδείκνυε τις πολεμικές του δεξιότητες.

Πέθανε από πνευμονία στις 17 Φεβρουαρίου του 1909. Ήταν 80 χρονών. Λίγο πριν ξεψυχήσει, μίλησε στον ανιψιό του και αποκάλυψε τη σκέψη που τον τυραννούσε: «Δεν έπρεπε να παραδοθώ. Έπρεπε να παλέψω μέχρι την τελευταία μου πνοή».

Θα την πάρει την κοπέλα!

...η γυναίκα που κατέκτησε τον Κώστα Πρέκα είναι η ισχυρή κυρία των δημοσίων σχέσεων, Μαίρη Βιντιάδου.

Ο Κώστας Πρέκας αιφνιδίασε τους πάντες, όταν πριν λίγες ημέρες έγινε γνωστό ότι σκοπεύει να παντρευτεί στα 75 του χρόνια.
Την... νύφη κανείς δεν την γνώριζε, μέχρι που κυκλοφόρησε το όνομα της.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Άποψη» η γυναίκα που κατέκτησε τον Κώστα Πρέκα είναι η ισχυρή κυρία των δημοσίων σχέσεων, Μαίρη Βιντιάδου.
«Οι δυο τους γνωρίστηκαν όταν εκείνη μαζί με την ομάδα της, πριν από μερικούς μήνες, ανέλαβε τις δημόσιες σχέσεις του θεάτρου του στον Πειραιά. Η καθημερινή τους τριβή λόγω της δουλειάς τον έκανε να την ερωτευτεί. Για να την κατακτήσει τις έγραφε δεκάδες τρυφερά ποιήματα. Με την πάροδο του χρόνου άρχισαν να έρχονται πιο κοντά, και να μοιράζονται στιγμές και εκτός δουλειάς, όπως βόλτες σε ταβερνάκια μαζί με φίλους τους», αναφέρει το δημοσίευμα.

Μίκης Θεοδωράκης: Ο Τσίπρας κινείται στα βήματα του Μαδουρισμού...

Στα βήματα του Μαδουρισμού υποστηρίζει ότι κινείται η κυβέρνηση, σε άρθρο του στην επίσημη ιστοσελίδα του, ο γνωστός Έλληνας συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

Στο κείμενό του αναφέρεται έντονα στον Ιβάν Σαββίδη ενώ στο τέλος διερωτάται «ποιος άραγε ή ποιοι θα έχουν την τιμή να οργανώσουν το νέο Πατριωτικό Μέτωπο;».

Αναλυτικά, το άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη:

«Ο Μαδουρισμός είναι η καινούρια έμπρακτη τακτική για την διαιώνιση της κυβερνητικής εξουσίας με «νόμιμα» μέσα. Η προσπάθεια αυτή επιχειρείται αυτή τη στιγμή στη Βενεζουέλα, όπου η λαϊκή αντιπολίτευση βρίσκεται μαχητικά στους δρόμους αντιμέτωπη με τον κατασταλτικό μηχανισμό μιας άλλοτε προοδευτικής κυβέρνησης που έχει χάσει την πλειοψηφία μέσα στον λαό και μέσα στη Βουλή. Ενώ ο ελληνικός μαδουρισμός έχει χάσει μεν την πλειοψηφία μέσα στον λαό, όμως ο λαός δεν είναι μαχητικά στους δρόμους όπως στο Καράκας, τουναντίον φαίνεται εντελώς εξουδετερωμένος, ενώ η κυβέρνηση έχει την πλειοψηφία μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Οπότε οι συνθήκες για την εφαρμογή του μαδουρισμού δηλαδή την παράνομη διαιώνιση της εξουσίας με δήθεν συνταγματικά μέτρα είναι ευνοϊκότερες για το παρόν και το μέλλον εις το διηνεκές της ουσιαστικά μειοψηφικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με την πλαστή πλειοψηφία στη Βουλή.

Η εισβολή του εκ Ρωσίας Ιβάν Σαββίδη με τη σαφή καταδίκη-πρόβλεψη για τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης πρέπει να αναλυθεί κάτω από το πρίσμα του πνεύματος του Μαδουρισμού, δεδομένου ότι εκφράζει δημοσίως αυτό που πολλοί πλέον γνωρίζουν, ότι δηλαδή από τη στιγμή που ένας αριστερός μεταβάλλεται σε έναν αμοραλιστή εξουσιομανή δεν υπάρχουν ηθικά εμπόδια προκειμένου να διατηρήσει επ’ αόριστον τα προνόμια της εξουσίας του.

Αυτός λοιπόν ο Ιβάν ο τρομερός με τον κομπασμό του πάμπλουτου και τον κυνισμό του νεοφώτιστου στην αρένα της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας, γνωρίζει ως φαίνεται καλά, από πρώτο χέρι ότι στην Ελλάδα του κοντινού μέλλοντος δεν θα υπάρξουν πλέον αξιωματικές αντιπολιτεύσεις και άλλες δημοκρατικές αστειότητες.

Είναι σαν να λέει στον κύριο Τσίπρα «Ήρθα για να ενώσω τη γροθιά μου με τη δική σου για να απαλλαγούμε μια για πάντα από τους “εχθρούς του λαού” και να χτίσουμε την καινούρια εξουσία με εκείνα τα «νόμιμα μέσα» που θα την μεταβάλουν σε διαρκή και αμετάβλητη». Κάπου εδώ μπαίνει και ο Πούτιν, που κυβερνά μεν σχεδόν δύο δεκαετίες, στηρίζεται όμως στην μεγάλη πλειοψηφία του ρωσικού λαού. Μπορεί ίσως να πιστεύει ο κύριος Σαββίδης ότι ο εξουδετερωμένος σήμερα ελληνικός λαός είναι δυνατόν να κάνει τον Τσίπρα Πούτιν, ότι είναι δυνατόν να μεταβληθεί σε οπαδό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και Τσίπρα με τη βοήθεια της πλύσης εγκεφάλου που ευελπιστεί να κάνει ο ίδιος εφ’ όσον πάρει στα χέρια του την τηλεόραση.

Πάντως δηλώνω ότι είμαι βέβαιος ότι με Ιβάν ή χωρίς Ιβάν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη αρχίσει να κινείται στα βήματα του Μαδουρισμού. Οι δεκάδες χιλιάδες διορισμοί αποβλέπουν στον πλήρη έλεγχο του Κράτους. Το σχέδιο Παππά απέτυχε στην επιδίωξη του ελέγχου των ΜΜΕ. Όμως τώρα με τον Ιβάν, φαίνεται ότι θα επιχειρηθεί και νέα επέλαση για τον έλεγχο της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.

Τέλος, ομολογώ ότι ανησυχώ για τις ένοπλες δυνάμεις. Στην εποχή της πάλης κατά των Μνημονίων, ο Πάνος Καμένος με επισκέφθηκε για να μου πει «Μίκη, κάλεσέ μας όλους» (εννοώντας τους επί κεφαλής των αντιμνημονιακών σχηματισμών), «κλείσε μας μέσα και μη μας αφήσεις να φύγουμε πριν συμφωνήσουμε…». Αυτό δείχνει το πόσο δυναμικός και αυθόρμητος είναι ο σημερινός επί κεφαλής των ενόπλων μας δυνάμεων. Ο οποίος ως φαίνεται βρίσκεται υπό την επιρροή της γοητείας του κυρίου Τσίπρα. Δηλαδή του εγκεφάλου για την επιβολή του Μαδουρισμού στην χώρα μας.

Το γεγονός αυτό με οδηγεί στη σκέψη ότι αρχίσαμε να παίζουμε με τη φωτιά. Και είμαι εγώ ο ίδιος, που με πλήρη ευθύνη επισημαίνω τον καινούριο μεγάλο εθνικό κίνδυνο, όπως από τον Μάρτιο του 1967 προσπάθησα να προφυλάξω την πατρίδα μου από τον επερχόμενο κίνδυνο της Δικτατορίας. Τότε δεν με άκουσαν ούτε οι Αριστεροί αλλά ούτε και οι Κεντρώοι και οι Δεξιοί. Οι σύντροφοί μου μάλιστα φρόντισαν να με απομονώσουν δυο βδομάδες πριν την Χούντα.

Όλοι όμως οι ηγέτες εκείνου του καιρού πιάστηκαν με τις πιτζάμες. Ενώ εγώ που ήξερα τον κίνδυνο, διέφυγα, κρύφτηκα και μετά από δύο εβδομάδες είχα την τιμή μαζί με λιγοστούς συναγωνιστές να ιδρύσουμε την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση, το Πατριωτικό Μέτωπο. Ποιος άραγε ή ποιοι θα έχουν την τιμή να οργανώσουν το νέο Πατριωτικό Μέτωπο;

Αθήνα, 4.5.2017

Μίκης Θεοδωράκης»

  mikistheodorakis.gr

Ανάδειξη της Αρχαίας Μεσσήνης

Με απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης Αλέξη Χαρίτση εντάσσονται στο εθνικό σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων δυο σημαντικά για τον πολιτισμό έργα, στην περιοχή της Μεσσηνίας.
Τα έργα αφορούν την προστασία και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου Αρχαίας Μεσσήνης και την επιχορήγηση του 23ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, με συνολικό προϋπολογισμό 700.000 ευρώ.
Όπως δήλωσε ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Αλέξης Χαρίτσης: «Αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα για τον πολιτισμό και την τοπική οικονομία των δύο αυτών έργων, προχωράμε στη χρηματοδότησή τους με εθνικούς πόρους. Πιστοί στις δεσμεύσεις μας στηρίζουμε και χρηματοδοτούμε όλες τις αναγκαίες παρεμβάσεις που βοηθούν τις τοπικές κοινωνίες να αναδείξουν το πολιτιστικό τους κεφάλαιο. Η ήπια και προσεχτική αξιοποίηση της μοναδικής πολιτιστικής κληρονομιάς που διαθέτει η χώρα μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μοχλό ανάπτυξης και να δώσει μεγάλη ώθηση στις τοπικές οικονομίες».
Ο Αρχαιολογικός Χώρος Αρχαίας Μεσσήνης εκτός από σημαντικό πολιτισμικό κεφάλαιο της περιοχής αποτελεί και ισχυρό παράγοντα περιφερειακής ανάπτυξης, κρίσιμου για την τοπική οικονομία.
Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας είναι μία διοργάνωση υψηλών προδιαγραφών στο πλαίσιο της οποίας φιλοξενούνται για δύο και πλέον δεκαετίες, πολιτιστικές εκδηλώσεις εξαιρετικής ποιότητας, με σημαντικές διεθνείς συνεργασίες.

Αυτογελοιοποιούνται και αυτοεξευτελίζονται καθημερινά

Για χάρη της εξουσίας και των προνομίων της 

Τα μέτρα που υπογράφουν και ψηφίζουν, θα τα ονόμαζαν αντιλαϊκά και θα ξεσήκωναν τον κόσμο, αν τα προωθούσε οποιοσδήποτε άλλος εκτός από τους ίδιους. 

Τώρα όμως βρίσκουν κάθε τρόπο να αντιστρέψουν την πραγματικότητα και εξαντλούν τη φαντασία τους σε λεκτικές και νοηματικές ακροβασίες, προκειμένου να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Στην αρχή πετύχαιναν τον σκοπό τους. Όμως μετά από δύο χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης και τη συνεχή λήψη μέτρων που αφαιρούν εισοδήματα σχεδόν από το σύνολο των πολιτών, το μόνο που καταφέρνουν οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές είναι να γελοιοποιούν και να εξευτελίζουν τους εαυτούς τους.
Τα ψέματα και η αθέτηση των
υποσχέσεων είναι πολύ συνηθισμένα φαινόμενα στην πολιτική ζωή. Όμως εδώ έχει ξεπεραστεί κάθε προηγούμενο. Οργανώθηκε μια τεράστια απάτη, η οποία συμπληρώθηκε με την προσπάθεια ηθικής απαξίωσης των αντιπάλων και με μια πρωτοφανή επιθετικότητα, η οποία περιελάμβανε και βίαιες ενέργειες.
Πώς μπορεί να τα δικαιολογήσει όλα αυτά εκείνος που ασκεί την πολιτική που με τόση ένταση κατήγγειλε; Φυσικά και δεν μπορεί. Μπορεί όμως να ανακατεύει την τράπουλα και να ρίχνει στον δημόσιο διάλογο μια εναλλακτική πραγματικότητα. Η πραγματικότητα αυτή επικοινωνεί με το εναπομείναν ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ και ικανοποιεί την ανάγκη του να μην έρθει αντιμέτωπο με την αλήθεια.
Το σημερινό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ αποτελείται είτε από ανθρώπους του δημόσιου τομέα, που θεωρούν ότι τα συμφέροντά τους προστατεύονται από την παρούσα κυβέρνηση, είτε από αυτ-απατόμενους ψηφοφόρους, που δεν μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη για τα αποτελέσματα των επιλογών τους. Και οι δύο αυτές ομάδες έχουν ανάγκη για ένα παραμύθι, το οποίο θα κάνει πιο ανώδυνη την ταύτισή τους με μια κυβέρνηση που συνεχώς αναιρεί την προηγούμενη ρητορική της.
Η πολιτική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ, παρά την πτώση του στις δημοσκοπήσεις, παραμένει ισχυρή. Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από τον αντιμνημονιακό λόγο έφτασε από το 4% στο 36%, το εντυπωσιακό είναι ότι ως μνημονιακό κόμμα κρατάει περίπου τους μισούς ψηφοφόρους από εκείνους που κέρδισε με τον αγώνα εναντίον του μνημονίου. Για αυτούς τους ψηφοφόρους ακούμε όλα αυτά τα εξωφρενικά κάθε μέρα.
Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως μοναδικό σκοπό την παραμονή στην εξουσία. Για τα μέλη της η συμμετοχή στην κυβέρνηση είναι ένα αναπάντεχο δώρο και δεν θέλουν με τίποτε να το χάσουν. Γι’ αυτό έγιναν από αντιμνημονιακοί μνημονιακοί με τόση ευκολία. Για την εξουσία είχαν και έχουν εργαλειοποιήσει τα πάντα και τους πάντες, χωρίς να εξαιρούνται οι οπαδοί τους.
Δεν τους ενδιαφέρει το κακό που κάνουν στη χώρα και στις ζωές των ανθρώπων. Ανήκουν στην κατηγορία εκείνη των πολιτικών που δεν αντιλαμβάνονται την εξουσία ως δυσβάστακτη ευθύνη, αλλά σαν το ανώτατο στάδιο της καλοπέρασης. Και για χάρη της εξουσίας και των προνομίων της αυτογελοιοποιούνται και αυτοεξευτελίζονται καθημερινά.

Σπ. Βλέτσας

ΚΑΛΑΜΑΤΑ - Μουσικό-Θεατρική παράσταση «Πέτρος ο Λαμπαδάριος»

Μουσικό-Θεατρική παράσταση αφιερωμένη στη ζωή του «Πέτρου του Λαμπαδαρίου» γνωστού ως Μότσαρτ της Ανατολής, με αφορμή την συμπλήρωση 240 χρόνων από τον θάνατό του, συνδιοργανώνουν την Δευτέρα 29 Μαΐου στις 20:00, στο Αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας, ο Σύλλογος Αποφοίτων "Μαρία Κάλλας" του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας και ο  Πολιτιστικός και Καλλιτεχνικός Σύλλογος “Αινούντες” .

Η  πρεμιέρα της παράστασης παρουσιάστηκε στο «Γρυπάρειο» Πολιτιστικό Κέντρο στη Μύκονο την περασμένη Κυριακή, 30 Απριλίου, ύστερα από πρόσκληση  και συνδιοργάνωση του Δήμου Μυκόνου, του ΚΔΕΠΑ Μυκόνου  και της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου, Τήνου, Κέας, Άνδρου & Μυκόνου, με την ευγενική χορηγία φορέων και επιχειρήσεων του νησιού.

To  «παρών» στην εκδήλωση έδωσαν ο Αρχιερατικός Επίτροπος Μυκόνου, πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Μαραγκός εκπροσωπώντας  τον Μητροπολίτη Σύρου, Τήνου, Κέας, Άνδρου & Μυκόνου κ. Δωρόθεο, ο Δήμαρχος Μυκόνου κ.Κ. Κουκάς, ο Αντιπεριφερειάρχης Αιγαίου κ. Μπρίγγος, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβούλιου Μυκόνου  κ. Ατζαμόγλου , η πρόεδρος της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης Μυκόνου κ. Ανδριανή  Κουφού και πλήθος κόσμου.

Η βυζαντινή χορωδία “Αινούντες” το πρωί της Κυριακής έψαλε κατά τον Όρθρο και την θεία Λειτουργία στο Μητροπολιτικό Ναό της Μεγάλης Παναγιάς Μυκόνου. Μετά την Θεία Λειτουργία οι πρόεδροι των Συλλόγων πρόσφεραν στους διοργανωτές Μεσσηνιακά προϊόντα.  

Τέλος οι Σύλλογοι εκφράζουν τις ευχαριστίες τους προς τους διοργανωτές για την άρτια προετοιμασία της εκδήλωσης καθώς και της φιλοξενίας που έτυχαν.

Λίγα λόγια για την παράσταση

Η παράσταση είναι μια πρωτότυπη δημιουργία των δυο συνεργαζομένων συλλόγων που περιλαμβάνει την παρουσίαση του βίου του Μουσικού εμπλουτισμένη με Βυζαντινή και κοσμική μουσική  αντιπροσωπευτικές  συνθέσεις του τιμώμενου προσώπου.  
Ο Πέτρος ο Λαμπαδάριος γεννήθηκε το 1730 σε ένα χωριό  του Ταϋγέτου πιθανόν  τις Κολλίνες ή τους Γοράνους  Στα μέσα του 18ου αιώνα θα μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη όπου θα γίνει Λαμπαδάριος, δηλαδή αριστερός ψάλτης του Πατριαρχείου. 
Γρήγορα θα γίνει γνωστός ως  παγκοσμίου φήμης δάσκαλος της Βυζαντινής και κοσμικής

μουσικής δημιουργίας, με πλειάδα μαθητών Ρωμηών, Τούρκων , Αρμενίων αλλά και Περσών, θα χαρακτηριστεί ως  πηγή της Βυζαντινής μουσικής, ενώ θα πεθάνει νέος σε ηλικία 47 ετών το έτος 1777.

Ο βίος του έντονος και παραμυθώδης, περιλαμβάνει πέραν της αγνής μουσικής δημιουργίας,- η οποία αποτελεί ακόμη και σήμερα το βασικό εκκλησιαστικό ρεπερτόριο- ίντριγκες, σχέσεις με δερβίσηδες, εγκλεισμό σε ψυχιατρείο, στήριξη με ευρηματικό τρόπο της οθωμανικής μουσικής, θρησκευτική ανεκτικότητα, πόνο, μοναξιά, στο περιβάλλον της πολυπολιτισμικής Κωνσταντινούπολης του 18^ου αι.

“ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ”

“ΑΙΝΟΥΝΤΕΣ”