ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ Η ΠΟΛΥΠΡΑΚΤΗ ΚΩΜΩΔΙΑ

 Οι  ρεκλαμαδόροι  της  φάπας....

Με    το πολιτικό  της  καύσιμο  τελειωμένο στη  «σταγόνα»,  η  Περιφερειακή  Αρχή  της  Πελοποννήσου προσπαθεί  να  σώσει  τα  προσχήματα για να  διασώσει  το  μεγαλόπνοο  δήθεν  έργο  της , της  δήθεν  ολοκληρωμένης  διαχείρισης  των στερεών  αποβλήτων.  
Αντιλαμβάνεται  το  Βατερλώ της και  ταυτόχρονα το  αδιέξοδο ! 
Αντιλαμβάνεται το  φιάσκο, αντιλαμβάνεται  τις  αδυναμίες  και  την  ανικανότητα  της !  
8  ολόκληρα  χρόνια  τώρα  σερβίρει  εύπεπτο σανό στην  τοπική  κοινωνία  για  ένα  έργο φαρσοκωμωδία.
Τραγικές  φιγούρες  ενός  απίθανου  εσμού  πρωταγωνιστών  λες  και  ζουν σε  παράλληλο  σύμπαν  που προσπαθούν  μάταια να  αποκρύψουν  τα  πραγματικά  γεγονότα.
Το  2011  πάσχιζε αυτή  η  Αρχή  να  αλώσει   τα  πάντα !  Έτρεχε  στα  Υπουργεία , στην  Αποκεντρωμένη, στην  ΕΕ  να  πάρει  ότι  υπήρχε  και  δεν  υπήρχε!  Στην  βιασύνη  της  φορτώθηκε  ακόμη  και  την  προσωρινή  διαχείριση  των  σκουπιδιών  λες  και  είχε  έτοιμο και  σε  άμεση  χρήση  κάποιον  μηχανισμό  διαχείρισης!
Έλλειψη  μέτρου, άγνοια  κινδύνου ,αλαζονεία, ερασιτεχνισμός, μη γνώση αυτοδιοικητικών  θεμάτων, κενολογίες  χαρακτήριζαν  κάθε  της  κίνηση!   Χωρίς  σχέδιο ,  χωρίς  όραμα, χωρίς  πρόγραμμα οι  θιασώτες της  ανεμελιάς και  της  ανέξοδης  ευκολίας με  τις  λανθάνουσες εμμονές,  νόμιζαν  ότι  μπορούν να εξουσιάζουν  τα  πάντα.
Και  φτάνουμε  στον  περιβόητο  διεθνή  διαγωνισμό   για  τα  σκουπίδια.  Μέσα  σε  κλίμα  απόλυτης μυστικοπάθειας , σιγής  και  απόκρυψης  δεν  γνώριζε  κανείς τις  πολιτικές  σκέψεις της  Αρχής.  Μόνον  μια  πλειάδα  κοστουμαρισμένων   σκουπιδομυστικοσυμβούλων  αναβοκατέβαινε  τις  σκάλες της  Εθνάρχου  Μακαρίου  και  συνδιαλεγόταν  μαζί  της. 
Πέρασε  καιρός  βέβαια  μέχρι  να  καταλάβουν  ότι  η  απόφαση  Πάγκαλου  και  η  απόφαση Αποστολόπουλου  του  Γενικού  Γραμματέα  της  Αποκεντρωμένης  δεν  ήταν  απλά  για  να  τεθεί  ως  όρος  του  διαγωνισμού  και  το  «κομμάτι»  της  προσωρινής  διαχείρισης,  μιας  διαδικασίας  που  πρέπει  να  την  έχεις  αφού  είσαι  αναθέτουσα  αρχή  για  να  την  θέσεις  στο  διαγωνισμό , αλλά αγνοείς  ότι  με  αυτό  φορτώνεσαι  τεράστιες  ευθύνες!  
Παίρνεις  με  τη  «βούλα»  και  συνειδητά  την  αρμοδιότητα  της προσωρινής  διαχείρισης.
 Τα  πράγματα  ξαφνικά  γίνονται  σοβαρά.  
Οι  μυστικοσύμβουλοι  αρχίζουν  να  ψάχνονται. Το  λάθος  έγινε ! Πρέπει  να  σκεφθούν την απεμπλοκή.   Μετά  την  «μεγαλειώδη πατάτα»  ψάχνουν  για  δίοδο  διαφυγής. Και  η  μπάλα  στην  εξέδρα.  Ξέρεις στοχάζονται, δεν  είναι  έτσι  οι  αποφάσεις  που  προαναφέρθηκαν!!! Αρχίζει  τώρα η  στρεπτοδικία !
 Εμείς  αναλαμβάνουμε  μόνον  την    παροχή  τεχνικών  συμβουλών  για  την  προσωρινή  διαχείριση!  Αστειότητες  βέβαια!
Η  επιτομή  των  αντιφάσεων  και  της  εύκολης  διολίσθησης  του « Βλάχου  του  πονηρού »!!
 Όταν  φυσικά  τα  σκουπίδια  της  Τρίπολης  έπνιξαν  το  σύμπαν  ήταν  αργά  και  για  μετάνοιες  και  για  δάκρυα !
Σήμερα  οι ίδιες τραγικές  πολιτικές  φιγούρες  ανακάλυψαν  ότι στον  διαγωνισμό  που έγινε, έπρεπε  οι  διαγωνιζόμενοι  να  προσκομίσουν  προσύμφωνα  και  τίτλους  για  τη  γη,  στην  οποία  θα στηνόταν  η  διαχείριση , δεν  ήταν πλήρη,  υπήρχε  έλλειμμα  τίτλων  και  κάποιοι  τίτλοι  ήταν  ψευδείς.  
Είναι  γνωστές  οι  αναφορές  Μπέζου.  Και  το  κρίσιμο  ερώτημα  που  τίθεται  είναι  πως  κατακυρώθηκε  ο  διαγωνισμός  στην  ανάδοχο  εταιρεία  αφού  ο  όρος  του  διαγωνισμού  για  τα  προσύμφωνα  δεν  τηρήθηκε!  Και  στο  επιχείρημα  ότι  αυτό  ανακαλύφθηκε  εκ  των  υστέρων ,  τότε γιατί   δεν  ακυρώνεται  ο  διαγωνισμός !!!  Γιατί  η  αναθέτουσα  αρχή δεν  εγκαλεί  την  ανάδοχο για  ελλειμματική  προσφορά  στον  ανταγωνιστικό  διάλογο  και  δεν  προσφεύγει  στα  αρμόδια  όργανα  και  να  καταγγείλει τη  διαδικασία!  Αστεία  πράγματα  φυσικά  γιατί  πρόκειται  απλά  για  μία  ακόμη  σκηνή  συνεπικούρησης  της  πολύπρακτης κωμωδίας!
Και  ακόμη  γιατί  δεν  κάνει  προσφυγή  η  δεύτερος  μειοδότης και να  κηρυχθεί  έκπτωτος  ο   ανάδοχος!
Οι  ίδιοι  λαλίστατοι  πρωταγωνιστές καταφεύγουν  στη  λύση της  αναγκαστικής  απαλλοτρίωσης για  να  σώσουν το  σαθρό και  πανάκριβο  οικοδόμημα  τους!  Ένα  οικοδόμημα  για  τα  μπάζα βέβαια   με  πήλινα  πόδια  που  δεν  σώζεται  με  τίποτα!
Αν  σε  όλα  αυτά  αθροισθεί  και  η  ανύπαρκτη  εταιρεία  Περιβαλλοντική  Πελοποννήσου  ΑΕ  της  απόφασης  309  του  ελεγκτικού  συνεδρίου  τότε  καταλαβαίνει και  ο  πλέον  αδαής  ότι  η  υπόθεση ΣΔΙΤ - σκουπίδια  Πελοποννήσου  είναι    μια  διάτρητη  καρικατούρα!
 Όσο « ιαλουρονικό οξύ»  και  να  καταναλώσουν   οι  μοιραίοι εμπνευστές  του,  οι  ρεκλαμαδόροι  της  φάπας,  αυτό δεν  καλλωπίζεται  με  τίποτα.  Απλά  χάνεται  χρήσιμος  και  κρίσιμος χρόνος  για αυτό  το  μεγάλο  ζήτημα που  θα  έπρεπε   να  έχει  λυθεί  προ  πολλού και  διαφορετικά!
       
ΓΙΩΡΓΟΣ  ΠΟΥΛΟΚΕΦΑΛΟΣ 
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ  ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Προσπάθησε να κάψει μια αράχνη αλλά έκαψε το ...σπίτι του !!!

Την ώρα που η αράχνη είναι για κάποιος κινούμενος εφιάλτης, ο τρόπος για να απαλλαγείς από την παρουσία της θέλει συζήτηση.

Και σίγουρα το χειρότερο που μπορείς να κάνεις είναι να ανάψεις έναν πυρσό και να προσπαθήσεις να την κάψεις ζωντανή.

Όπως έκανε ένας τύπος από την Αριζόνα των ΗΠΑ, που μπήκε σε μεγάλο και φαντασμαγορικό κόπο για να απαλλαγεί από τον εισβολέα, καίγοντας το σπίτι του τελικά.

Και ήταν ο ιστός της που έπιασε φωτιά και πυροδότησε την πυρκαγιά. 

Όταν ο άντρας κατάλαβε πως δεν μπορούσε να αντιπαρατεθεί με τις φλόγες, εγκατέλειψε το οίκημα, αφού έβγαλε και μια ηλικιωμένη γυναίκα από το εσωτερικό του.

Οι πυροσβέστες κατάφεραν τελικά να τη σβήσουν, αν και η ζημιά στο εσωτερικό ήταν ολοσχερής. 

Ο άστεγος άντρας και η ηλικιωμένη γυναίκα βρήκαν προσωρινά καταφύγιο στις δομές του Ερυθρού Σταυρού…

ΒΙΝΤΕΟ - Οργισμένος ποδηλάτης επιτίθεται με τεράστιο μαχαίρι σε οδηγό που τον «έκλεισε»

Με ένα τεράστιο μαχαίρι στο χέρι του επιχείρησε ένας ποδηλάτης να ζητήσει το λόγο από τον 19χρονο οδηγό που τον έκλεισε και παραλίγο να τον ρίξει στο Κρόιντον του νότιου Λονδίνου.

Όπως φαίνεται στο βίντεο που κατέγραψε οδηγός άλλου οχήματος το απόγευμα της Τετάρτης, ο ποδηλάτης κινείται κανονικά όταν ξαφνικά ο οδηγός ενός μπλε Polo βγαίνει από τη λωρίδα του και τον «κλείνει».

Ξαφνιασμένος ο ποδηλάτης αρχικά αφήνει το ποδήλατο να πέσει στο έδαφος αλλά γρήγορα η έκπληξή του γίνεται οργή.

Τότε βγάζει από το μπουφάν του ένα μεγάλο μαχαιρι και με αυτό αρχίζει να χτυπάει το τζάμι του οδηγού του Polo. Όταν δεν το καταφέρνει, ο έξω φρενών ποδηλάτης πηγαίνει από την πλευρά του συνοδηγού και εκεί πετυχαίνει να σπάσει το τζάμι.

Έντρομος ο οδηγός του Polo, ο οποίος είχε προσπαθήσει με μανούβρες να αποχωρήσει, βγαίνει από το αυτοκίνητό του και τρέχει να ξεφύγει από τον οπλισμένο με μαχαίρι ποδηλάτη.

Σύμφωνα με την αστυνομία ο οδηγός του Polo επέστρεψε λίγη ώρα αργότερα στο αυτοκίνητό του καθώς ο ποδηλάτης είχε αποχωρήσει.

Μέχρι στιγμής παραμένει αδιευκρίνιστο αν οι δύο τους, ποδηλάτης και οδηγός, είχαν συναντηθεί στο παρελθόν και είχαν «προηγούμενα».

Ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή – Γράμμα από ένα θύμα της ασφάλτου

 Γράφει ο δικηγόρος Ευτύχης Μαυρογένης

Αγαπημένοι μου γονείς, αδέλφια, συγγενείς, φίλοι γνωστοί και άγνωστοι. 

Είμαι ένας νεαρός ανώνυμος πολίτης, που η ζωή μου τελείωσε στον δρόμο, μια μέρα μεσημέρι που ο ήλιος έλαμπε και η άσφαλτος έκαιγε.

Τώρα, ταξιδεύοντας στο άπειρο σύμπαν μέσα στην ατέλειωτη μοναξιά του ταξιδιού μου αυτού θα ήθελα να πω δύο – τρείς κουβέντες – σκέψεις μήπως το επόμενο θύμα ενός τροχαίου δυστυχήματος καθυστερήσει την άφιξη του εδώ πάνω στην ουράνια συνάθροιση των ανοήτως απολεσθέντων στην άσφαλτο ψυχών. Θα ήθελα να είναι αυτές οι λέξεις και οι κουβέντες σπαθιά, που θα καρφώσουν ίσια στην καρδιά καθενός από τους αναγνώστες για να τους πονέσουν και έστω στιγμιαία να τους υποχρεώσουν έστω και για ένα δευτερόλεπτο να σκεφτούν. Άραγε άξιζε τον κόπο; Όλοι μας βολευόμαστε πίσω από το μοιρολατρικό «ότι ήταν μια κακιά στιγμή». Και εσύ, που ήσουν όλα τα προηγούμενα χρόνια; Που αρμένιζες αμέριμνος, απροετοίμαστος για τα μελλούμενα;

Κάθε πρωί αγαπημένοι μου γονείς θυμάμαι, που μου λέγατε: «πρόσεχε μην τρέχεις, σταμάτα στο κόκκινο φανάρι , να σέβεσαι το stop, φόρα το κράνος, μην πίνεις όταν οδηγείς, μην ξεχνάς, ότι, μια ζεστή αγκαλιά θα σε περιμένει στο σπίτι».
Θυμάμαι ακόμα τον θυμόσοφο παππού να μου λέει: “Παιδί μου όχι προσπεράσεις στις στροφές γιατί ο Χάρος τέτοια μέρη διαλέγει και κάνει καρτέρι”.

Εγώ όμως ήμουν βιαστικός. Όπως πάντα, όλοι οι νέοι. Δεν άκουγα τα λόγια τους. Μόνο την βουή της φωνής τους. Κουνούσα συγκαταβατικά το κεφάλι μου αλλά από συνήθεια. Σε μία τέτοια στροφή ο Χάρος με περίμενε χαμογελαστός με ανοιχτές αγκάλες. Δεν τον γνώρισα στην αρχή μα όταν με έσφιξε και άρχισε να με συνθλίβει όχι από αγάπη αλλά από την αγαπημένη του συνήθεια να παίρνει ζωές και όταν εγιναν τανάλιες τα χέρια του τότε κατάλαβα ότι δεν έχει επιστροφή.

Τώρα έχω χρόνο πολύ, γι’ αυτό και σας γράφω. Μου έλεγες πατέρα «μην τρέχεις με την μηχανή. Γιατί εκτός από εμένα υπάρχουν και παιδιά , γέροντες, ανήμποροι, που μπαίνουν στους δρόμους και κυκλοφορούν. Και αν εσύ επιλέγεις να μην σέβεσαι τον εαυτό σου , οι αθώοι μου έλεγε δεν σου φταίνε σε τίποτα».

Εγώ όμως καβαλούσα την μηχανή και καμαρωτός έτρεχα σαν να ήμουν άτι γιοργαλίδικο, που ξαμολιόμουν στους λόφους και στους κάμπους και ήταν όλος ο κόσμος δικός μου.
Σε μία στροφή έγινε το μοιραίο. Μαζί με εμένα ο Χάρος πήρε μαζί του και έναν άλλο άγγελο.

Δεν έφταιγε σε τίποτα. Ήταν όμως συνεπιβάτης μου. Και είχα διπλή ευθύνη .Γιατί ήμουν απ’ αυτούς που άφηναν να καθίζουν εύκολα στις μηχανές χωρίς κράνη γιατί νόμιζαν, ότι μόνο οι οδηγοί είναι υποχρεωμένοι να τα φοράνε. Το μοιραίο για όλους λάθος να φοράνε το κράνος στον αγκώνα το έκανα και εγώ. Αντί να προστατεύω το κεφάλι μου προστάτευα τον αγκώνα μου. Και ήρθε το μοιραίο. Προφανώς το κεφάλι μου δεν είχε περιεχόμενο για προστασία όπως απεδείχθη εκ των υστέρων.

Τώρα εδώ στον ουρανό νιώθω μοναξιά και έχω απεριόριστο δικό μου χρόνο να σκεφτώ. Τι έκανα, τι θα μπορούσα να κάνω για να μην στερήσω την παρουσία μου από τους δικούς μου ανθρώπους. Για να μην τους κεράσω πόνο οδύνη και ανείπωτες στιγμές. Δυστυχώς όμως η σκέψη σταματά. Πέταξα την ζωή μου στην άσφαλτο, και συνέθλιψα τα όνειρα μου στη τελευταία γκαζιά πάνω σε μια στροφή.

Κάνει πολύ κρύο εδώ πάνω. Μου λείπει μανούλα η αγκαλιά σου να με ζεστάνει.
Και ας μου φώναζες. «Φόρα τουλάχιστον το μπουφάν και μην ξεχνάς το κράνος» και εγώ απαντούσα «καλά ρε μάνα άσε με ήσυχο». Είχα εθιστεί με την ταχύτητα; Είχα εθιστεί με τον κίνδυνο; Όχι είχα εθιστεί με τον θάνατο και γουλιά-γουλιά σαν ένα γλυκό δηλητήριο το έπινα κάθε μέρα μα δεν το καταλάβαινα.

Και έβγαινα για κόντρες , για σούζες, για οκτάρια και κωλιές για να με θαυμάζουν οι δήθεν φίλοι μου και να με σχολιάζουν. Ότι είμαι κάποιος.
Δεν ήξερα ότι το γκάζι ήταν η σκανδάλη ενός όπλου που σημάδευε μόνο εμένα.
Τώρα είναι αργά.

Κάνει κρύο εδώ πάνω αδερφέ μου. Σαν το μάρμαρο του τάφου μου που δεν το γλυκαίνουν ούτε το ζεσταίνουν ούτε τα δάκρυα σου, ούτε οι οιμωγές της μάνας μας. Να μου την προσέχεις.

Ε…ει άνθρωποι εκεί κάτω. Η μοναξιά του ταξιδιού στους ουρανούς έπειτα από τροχαίο δυστύχημα στην αιώνια ζωή είναι χίλιες φορές πιο οδυνηρή.
Ο ίδιος ο θάνατος στην άσφαλτο είναι ανόητος. Πιο ανόητος και από εμένα, που περιφρονούσα τη ζωή και αγνοούσα τις πατρικές, μητρικές και φιλικές παραινέσεις όλων όσων με αγαπούσαν.

Γιατί οι άλλοι με παραμύθιαζαν με κούπες παροτρύνοντάς με για το τελευταίο ποτήρι κρασί. Και έλεγαν οι φίλοι μου άντε μια τελευταία κούπα για τον δρόμο. Για το καλό δήθεν και εγώ το έπινα. 

Τελικά δεν ήταν για το δικό μου καλό μα για το καλό του Χάρου που παραμόνευε.

Δεν ξέρω πολυαγαπημένοι μου πως θα μπορούσα να σώσω τον επόμενο συνάνθρωπο από έναν ανόητο θάνατο όπως αυτόν της ασφάλτου. Όμως είχα την ανάγκη να σας πω τις σκέψεις μου και γιατί όχι να σας προβληματίσω. Αν όχι όλους τουλάχιστον έναν. Γι’ αυτόν τον αναγνώστη που μπορεί έστω και στιγμιαία να πει: 

Όχι την ζωή μου δεν την χαρίζω στην άσφαλτο.  

Η ζωή είναι όμορφη και μας χρωστάει ωραίες στιγμές. Γι΄αυτό ζήστε την γιατί εγώ δεν πρόλαβα. Έδωσα πολύ πόνο και θλίψη, σε αυτούς που με αγαπούσαν.

Και ήθελα αυτός ο ένας που θα το διαβάσει να αγαπήσει τη ζωή και να το δείξει στην καθημερινότητα του στον δρόμο. 

Γι΄ αυτόν έγραψα τούτο το γράμμα.

πηγή

Καλά, αυτοί εκφυλίστηκαν νωρίς…

Μάγισσα Κίρκη η εξουσία μεταμορφώνει και εκφυλίζει όλους όσους γεύονται τις ηδονές της. 

 

Μόνο ο  βαθμός διαφέρει.

 

 Οι φρέσκοι εξουσιαστές είναι οι πλέον ευεπίφοροι να παραδοθούν χωρίς αντίσταση στη γοητεία της.

 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος έσπευσε χθες να υπερασπισθεί ολοψύχως και ενθέρμως τον συγκυβερνήτη Πάνο. Όχι για το ταξίδι του στο Μονακό. Αυτό το υπερασπίστηκε και ο γράφων χθες, ως δικαίωμα του υπουργού στο μέτρο που πήγε οδίοις χρήμασι, και για το οποίο δεν υποχρεούτο να απολογηθεί.  

Όμως ο κ. Τζανακόπουλος, προέταξε το θεσμικό βάρος της ιδιότητάς του ως ασπίδα προστασίας στο χυδαίο tweet Πάνου Καμμένου. Ένα tweet  με το οποίο – όχι απλώς στοχοποιούσε, αλλά – κατακρεουργούσε την αξιοπρέπεια πολιτικών του αντιπάλων. 

Να το θυμίσουμε: Οργισμένος για την (και κατά τη γνώμη μας), υπερβολική και ανώφελη ερώτηση στη Βουλή για το ταξίδι του, έγραψε ότι

κάνουν ερωτήσεις «αυτοί που παριστάνουν συνοδούς τέως μοντέλων για να καλύπτουν εραστές. Οι τρόφιμοι σε κότερα εμπόρων ναρκωτικών. Τα ψώνια της Μυκόνου που γδύνουν τις γυναίκες τους για ξαπλώστρα των 3000 ευρώ»!

Κατ΄αρχάς η μη ονοματολογία είναι η χειρότερη μορφή κατηγορίας. Ψίθυροι, υπονοούμενα, φήμες, μισά χαμόγελα, βλέμματα με σημασία, είναι χειρότερα από την ευθεία κατηγορία, γιατί δεν μπορούν να αποκρουστούν. Σέρνουν τον πολιτικό αντίπαλο στο λάκκο με τη λάσπη, τον βρωμίζουν, και όσο και να πλυθεί, ίχνη της λάσπης παραμένουν και τον ακολουθούν.

Οχι μόνο γιατί αναπαράγεται από τις φίλιες συριζανελικές δυνάμεις στις παρέες, στις δουλειές και τα social media, αλλά και γιατί η κοινή γνώμη, χαιρέκακη από φύση, προσωποποιεί, επαναλαμβάνει και συμπληρώνει με «πικάντικους» τρόπους, τις όποιες  αόριστες κατηγορίες.

Χθες το πρωί  ο κ. Τζανακόπουλος εκλήθη (κανάλι «Ε») να τοποθετηθεί επί του tweet και απάντησε ότι στον κ. Καμμένο έχει ασκηθεί άδικη κριτική. Αυτός απαντά με τον τρόπο που εκείνος  θεωρεί ότι μπορεί να εκφράσει και την οργή και την αγανάκτησή του... είναι δίκαιη η οργή του, είπε, και ο Πάνος Καμμένος δεν έχει κανένα πρόβλημα να κατέβει από το σαλόνι στο αλώνι!

Φευ, το πολιτικό πρόβλημα δεν είναι η όποια δίκαιη οργή του Πάνου. Το πρόβλημα  είναι «ο τρόπος που τοποθετείται» στο αλώνι, και ο τρόπος αυτός παράγει πολιτικό αποτέλεσμα, δηλαδή πολιτική αήθεια. Είναι σίγουρο ότι αν αυτά τα έγραφε κανάς Νεοδημοκράτης ή Πασόκος για κάποιον Συριζαίο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (της κυβέρνησης του συμφώνου συμβίωσης, της αναδοχής παιδιών και της ανεκτικότητας), θα είχε ανέβει στα κεραμίδια και θα ούρλιαζε για ασύδοτη σπίλωση αξιοπρέπειας ανθρώπων, για αναπόδεικτους ισχυρισμούς, για παραληρηματική ανθρωποφαγία, για βορβορώδη υποβάθμιση της πολιτικής διαμάχης, και όλα όσα άλλα η επικοινωνιακή φαρέτρα εφευρίσκει.

Μετά  από  τα ανωτέρω χλιαρά μπορεί να τεθεί υπό κριτική το παράπονο του ευρωβουλευτή του κυβερνητικού κόμματος Στέλιου Κούλογλου, ο οποίος μιλώντας στα ερτζιανά παραπονέθηκε πως με αφορμή το Σκοπιανό κάποιοι τους  λένε προδότες!

Ζήτησε δε μια νέα νομοθετική πρωτοβουλία για την καταπολέμηση της ρητορικής του μίσους. Επικαλέστηκε το παράδειγμα της Γερμανίας για να υποδείξει ότι πρέπει να κατεβαίνουν αμέσως οι αναρτήσεις μίσους, να επιβάλλονται πρόστιμα σε πλατφόρμες που διευκολύνουν τη διάχυση του μίσους και να γίνονται ακόμη και φυλακίσεις!(ράδιο 247).

Η πρόταση είναι προβληματική καθεαυτή. Εν δυνάμει δημιουργεί συνθήκες εύνοιας της λογοκρισίας, στέρησης της ελευθερίας του λόγου και απαγόρευση της πολιτικής κριτικής – αλλά ξεφεύγει των ορίων του παρόντος σημειώματος. 

Ο ευρωβουλευτής τώρα που τους λένε προδότες, ανακάλυψε τη ρητορική του μίσους. Τον καιρό που οι Συριζαίοι αλυχτούσαν ως αντιπολίτευση και εξακόντιζαν εμέσματα για τους «προσκυνημένους», τους «μερκελιστές», τους «γερμανοτσολιάδες», τους «νενέκους», τους «προδότες», τα «σιχάματα», τον καιρό που ο πρωθυπουργός έλεγε τον εκλεγμένο αρχηγό Παπανδρέου «Πινοσέτ», τον καιρό που χαρακτήριζε κάποιους ως «λιγότερο έλληνες», ο κ. Κούλογλου θα ήταν προφανώς δοσμένος ψυχή τε και σώματι στον αντιμνημονιακό αγώνα, και δεν είχε χρόνο για αυτοκριτική.

Τώρα συστήνει στην Αριστερά να κάνει την αυτοκριτική της για την τότε φραστική εκτροπή. Μα η αυτοκριτική είναι εσωτερική υπόθεση της αριστεράς, και εθιμικά την ασκεί μετά από χρόνια. Δεν αφορά τους αντιπάλους της που έγιναν στόχος της χυδαίας ρητορικής του μίσους.

Αυτούς τους αφορά μόνο η συγνώμη. Αυτή πότε θα ζητηθεί; 

  Γ. Σιδέρης-liberal.gr

ΒΙΝΤΕΟ - Τρομακτικό ατύχημα στο MotoGp – Αναβάτης εκτοξεύτηκε από τη μηχανή τρέχοντας με 350 χλμ/ώρα

Ένα τρομακτικό ατύχημα είχε ο αναβάτης της Ducati Μικέλε Πίρο, ο οποίος έπεσε από τη μηχανή του κατά τη διάρκεια της εξάσκησης για το MotoGP της Ιταλίας, με συνέπεια να διακοπεί η διαδικασία.

Ο Πίρο «εκτοξεύθηκε» στον αέρα και κατέληξε στο έδαφος, αφότου έχασε τον έλεγχο της μηχανής του σε φρενάρισμα, ενώ κινούνταν με 350 χλμ/ώρα.

Ο 32χρονος αναβάτης έχασε της αισθήσεις του κατά την πτώση του στο έδαφος και κατέληξε στα χαλίκια, όπου έσπευσαν νοσηλευτές για να του προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Αρχικά, διακομίστηκε στο ιατρικό κέντρο της πίστας για να εξεταστεί, ενώ στη συνέχεια και έχοντας ανακτήσει τις αισθήσεις του μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Φλωρεντίας για επιπλέον ιατρικό έλεγχο.

Μιλώντας στο ισπανικό κανάλι Movistar, ο διευθντής της Ducati Paolo Ciabatti αποκάλυψε ότι ο Πίρο ήταν ξύπνιος και σε εγρήγορση, ωστόσο δεν μπορούσε να θυμηθεί το ατύχημα.

«Μπορεί να αναγνωρίσει ανθρώπους και να μιλήσει, ωστόσο δεν θυμάται τίποτα. Μπορεί να κινεί τα χέρια και τα πόδια του, όμως έχει ένα πρόβλημα με τον ώμο του, το οποίο θα εξετάσουν οι γιατροί στη Φλωρεντία, για διαπιστώσουν ότι δεν έχει υπάρχει κάποιο κάταγμα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Από την Μεσσηνία η Καλαμάτα - Σε 15 δήμους το πρόγραμμα κατασκηνώσεων "ευάλωτων" ομάδων

Μετά την υπογραφή των σχετικών αποφάσεων από την αναπληρώτρια υπουργό Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεανώ Φωτίου, ξεκινά η προετοιμασία για το πρόγραμμα κατασκηνώσεων που απευθύνεται σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (παιδιά και ηλικιωμένοι με χαμηλά εισοδήματα, ή που έχουν ανάγκη φροντίδας και παιδιά ή ενήλικες με αναπηρία).
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, 15 δήμοι στη χώρα έναντι 12 πέρυσι επιχορηγούνται με το συνολικό ποσό των 3.380.000 ευρώ, ώστε από τις αρχές Ιουλίου μέχρι το τέλος Αυγούστου, με τη συνδρομή 670 εποχικών υπαλλήλων, να προσφέρουν αναψυχή σε περίπου 13.000 ανθρώπους (8.000 παιδιά, 2.000 ηλικιωμένους και 3.000 ΑμεΑ), οι οποίοι θα φιλοξενηθούν στους χώρους των κατασκηνώσεων που ανήκουν στο υπουργείο Εργασίας.
Στο πλαίσιο αυτό:
(α) Τρεις νέες κατασκηνώσεις ετοιμάζονται να υποδεχτούν τους ωφελούμενους, ύστερα από μία δεκαετία που παρέμεναν ανενεργές. Πρόκειται για κατασκήνωση στη λίμνη Πλαστήρα Καρδίτσας, στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής και στα Σκλαβιά Χίου.
(β) Σε δύο κατασκηνώσεις θα φιλοξενηθούν παιδιά Ρομά και μη Ρομά στη συνεχιζόμενη προσπάθεια για δημιουργική ένταξη στην κοινότητα.
(γ) Για πρώτη φορά, στο πρόγραμμα θα συμμετέχουν και παιδιά εργαζομένων στο υπουργείο Εργασίας, σε ικανοποίηση σχετικού αιτήματος του συλλόγου εργαζομένων.
Οι επιχορηγούμενοι δήμοι είναι:  
Αγιάς, Αλεξανδρούπολης, Αμφιλοχίας, Βόλβης, Καλαμάτας, Κέρκυρας, Λαυρεωτικής, Μαραθώνος, Παγγαίου, Πολυγύρου, Χανίων, Χερσονήσου και οι τρεις νέοι Αριστοτέλη, Λίμνης Πλαστήρα και Χίου.

Με το πενάκι του ΚΥΡ

Γιατί «πάγωσε» η συμφωνία με τα Σκόπια

Πλούσιο είναι το παρασκήνιο των ζυμώσεων Αθήνας και ΠΓΔΜ για το Ονοματολογικό, καθώς αμφότερες παίζουν σκληρό παιχνίδι στο πιο κομβικό σημείο της διαπραγμάτευσης. 

 Το κλίμα που βγαίνει από τους επιτελείς του Μαξίμου, είναι πως οι γείτονες οπισθοχωρούν σε σχέση με όσα προ ημερών συμφωνήθηκαν στις Βρυξέλλες. Και τα οποία ώθησαν τον ίδιο τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά (έπειτα από δύο συναντήσεις που είχε με τον Νικολά Ντιμιτρόφ) να κάνει λόγο για συμφωνία από το Βερολίνο, όπου και είχε συνάντηση με τον ομόλογό του.

Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida ο Πρωθυπουργός- μέσω της διπλωματικής οδού- διεμήνυσε ότι δεν γίνεται να αλλάξουν όσα συμφωνήθηκαν την Κυριακή.

"Οχι" Τσίπρα σε νέο γύρο διαβουλεύσεων

Με τις ίδιες πηγές να σχολιάζουν ότι η άλλη πλευρά θέλησε είτε να γίνει νέα συνάντηση μεταξύ υπουργών εξωτερικών, είτε να συγκαλέσουν εκ νέου σύσκεψη τα τεχνικά κλιμάκια. Πράγμα, στο οποίο και πάλι ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε αρνητικός.

Με φόντο τα παραπάνω, η Αθήνα εμμένει στο erga omnes που προϋποθέτει τη Συνταγματική Αναθεώρηση και κάνει σαφές ότι «η συζήτηση έκλεισε την προηγούμενη Κυριακή. Δεν υπάρχει κάτι άλλο να συζητήσουμε». Μεγάλο ερωτηματικό παραμένει αν τις επόμενες ώρες θα υπάρξει λύση ή θα οδεύσουμε σε ναυάγιο.

To «έπος» του Γουέμπλεϊ!

Σαν σήμερα 2 Ιουνίου 1971, ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης τον μεγάλο Άγιαξ. 

Η σεζόν 1970 - 1971 θα μείνει σίγουρα αξέχαστη για τους φίλους του Παναθηναϊκού, καθώς η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη διάκριση του ελληνικού ποδοσφαίρου σε συλλογικό επίπεδο, με τους «πράσινους» να ξεπερνούν τα εμπόδια της Ζενές Ες, της Σλόβαν Μπρατισλάβας, της Έβερτον, του Ερυθρού Αστέρα, φτάνοντας στον τελικό του Γουέμπλεϊ, όπου -σαν σήμερα- 2 Ιουνίου 1971 αντιμετώπισαν τον Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ.

Διάβασε στη συνέχεια πως ο Παναθηναϊκός έφτασε στο μεγάλο τελικό του «Γουέμπλεϊ»!