21.9.19

Ο πραγματικός Ρασπούτιν: Ο ανήθικος, ακόλαστος και ραδιουργός καλόγερος της τσαρικής αυλής

Τα παιδικά του χρόνια στη Σιβηρία – Οι περιπλανήσεις του ως το Άγιο Όρος 

– Η παρουσία του στην τσαρική αυλή και η μεγάλη επιρροή που ασκούσε  

- Η δολοφονία του και οι φήμες που την ακολούθησαν

ra01
ra564
tsaros_nikolaos_b_aleksandra
ra02
Το τελευταίο χρονικό διάστημα, κυρίως, με το υποτιθέμενο σκάνδαλο Novartis, έχει ακουστεί πάρα πολύ κι ένα όνομα: Ρασπούτιν. Ίσως μάλιστα, περισσότερο απ’ όλα τα υπόλοιπα «στοιχεία» της υπόθεσης αυτής. Θα ασχοληθούμε στο σημερινό μας άρθρο με τον πραγματικό Ρασπούτιν. Ίσως αρκετοί να μην γνωρίζουν ότι ήταν υπαρκτό πρόσωπο, που έζησε στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα και είχε έντονη δραστηριότητα (σε πολλούς τομείς…) στην αυλή του τσάρου Νικόλαου Β’ της Ρωσίας.
Τα νεανικά χρόνια του Ρασπούτιν
Ο Ρασπούτιν γεννήθηκε στις 9/21 Ιανουαρίου 1869 στο χωριό Pokrovskoye της Σιβηρίας. Το πλήρες ονοματεπώνυμό του ήταν Grigori Yefimovich Novykh. Το «Ρασπούτιν», που σημαίνει «διεφθαρμένος», λέγεται ότι του το έδωσαν οι ίδιοι οι συγχωριανοί του.Είχε άλλα επτά αδέλφια που πέθαναν σε πολύ μικρή ηλικία, ενώ ενδεχομένως είχε και μία αδελφή, την Feodosiya που έζησε και μάλιστα ο Ρασπούτιν ήταν ο νονός των παιδιών της, σύμφωνα με τον ιστορικό Joseph Τ. Fuhrmann.

Ο Ρασπούτιν δεν έλαβε επίσημη μόρφωση και παρέμεινε αναλφάβητος ως τα πρώτα νεανικά του χρόνια. Κατά μία άλλη εκδοχή, παρέμεινε αναλφάβητος, αν και πήγε σχολείο για κάποιο διάστημα. Υπάρχουν κάποιες πληροφορίες ,ότι είχε όταν ήταν πολύ νέος παραβατική συμπεριφορά, αλλά σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται ότι έκανε τα εγκλήματα για τα οποία τον κατηγόρησαν αργότερα.
Σε ηλικία 18 ετών, τα ενδιαφέροντά του στράφηκαν προς τη θρησκεία και τον οδήγησαν στο μοναστήρι του Βερχοτούριε, όπου μυήθηκε στη διδασκαλία των Μαστιγούμενων (ή Χλυστών). Πρόκειται για άτομα τα οποία (αυτό)μαστιγώνονταν για λόγους μετάνοιας ή εξιλέωσης. Μαστιγούμενοι αναφέρεται ότι υπήρξαν εκατοντάδες χρόνια πριν, μάλιστα το κίνημα του Ιταλού μυστικιστή Ρανιέρι Φαζάνι, που εμφανίστηκε το 1259-60, αριθμούσε γύρω στα 10.000 μέλη.

Ο Ρασπούτιν, διαστρεβλώνοντας τις ιδέες και τα κηρύγματα των μαστιγούμενων, διατύπωσε τη δική του θεωρία, σύμφωνα με την οποία η ηθική τελείωση, αφορά το άτομο και όχι τις πράξεις του και επομένως η αμαρτία όχι μόνο είναι θεμιτή αλλά και αποτελεί και στοιχείο «κάθαρσης». Τόνιζε μάλιστα, ότι η σεξουαλική εξάντληση ήταν το καλύτερο μέσο για να φτάσει ο πιστός στην κατάσταση της «θείας αταραξίας» και κατά συνέπεια να βρεθεί πιο κοντά στον Θεό.
Τον Ιανουάριο του 1887, παντρεύτηκε την Praskovya Dubrovina, με την οποία απέκτησε επτά παιδιά, από τα οποία έζησαν τα τρία: ο Ντμίτρι (γεν.1895), η Μαρία (γεν.1898) και η Βαρβάρα (γεν.1900). Η σύζυγός του, του συμπαραστάθηκε και έμεινε δίπλα του ως το τέλος της ζωής του.

Η θρησκευτική αλλαγή του Ρασπούτιν
Το 1897, ο Ρασπούτιν έδειξε εκ νέου ενδιαφέρον για τη θρησκεία και έφυγε από το Pokrovskoye για να γίνει ένας περιπλανώμενος προσκυνητής. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, η φυγή από το χωριό του, οφειλόταν στο ότι ήθελε να αποφύγει την τιμωρία για την κλοπή ενός αλόγου. Άλλες πηγές, αναφέρουν ότι είδε ένα όραμα: είτε της Παναγίας, είτε του Αγίου Συμεών του Verkhoturye.
Κάποιοι άλλοι αναφέρουν ότι η αλλαγή του Ρασπούτιν οφείλεται στη γνωριμία του με τη φοιτήτρια Θεολογίας Melity Zaborovsky. Το 1897, επισκέφθηκε τη Μονή Αγίου Νικολάου στο Verkhoturye. Η διαμονή του εκεί, ήταν καθοριστική. Φαίνεται ότι στο μοναστήρι, έμαθε να γράφει και να διαβάζει. Σημαντική ήταν και η γνωριμία του με τον στάρετς Μακάρι στο μοναστήρι, από τον οποίο «ταπεινώθηκε βαθιά», όπως έχει γραφτεί. Αργότερα, ο Ρασπούτιν κατηγόρησε τους καλόγερους της μονής του Αγίου Νικολάου για ομοφυλοφιλία και τη ζωή στο μοναστήρι, ως υπερβολικά καταναγκαστική. Επέστρεψε στο Pokrovskoye, εμφανώς αλλαγμένος. Δεν έμεινε όμως εκεί. Αυτοανακηρύχθηκε στάρετς (σοφός και φωτισμένος απ’ το Θεό), ο οποίος μπορούσε να θεραπεύει διάφορες ασθένειες και να προφητεύει το μέλλον. Άρχισε να ταξιδεύει σε διάφορα ιερά μέρη. Το 1900, επισκέφθηκε πιθανότατα το Άγιον Όρος, ενώ πήγε και στα Ιεροσόλυμα 
 
ra03
 Ο Ρασπούτιν στην τσαρική αυλή

Με την επιστροφή του στη Ρωσία, άρχισε να αποκτά έναν κύκλο οπαδών. Ανάμεσά τους και πολλές γυναίκες. Λέγεται ότι ο Ρασπούτιν είχε σεξουαλικές σχέσεις με πολλές απ’ αυτές. Όταν πήγε στο Καζάν, απέκτησε γνωριμίες με θρησκευτικούς ηγέτες της περιοχής, οι οποίοι τον σύστησαν στον επιθεωρητή της Θεολογικής Ακαδημίας της Αγίας Πετρούπολης, και μετέπειτα εξομολόγο του τσάρου, Θεοφάνη και τον επίσκοπο τον Σαράτοφ Ερμογένη. Αυτοί, τον υποδέχτηκαν για πρώτη φορά στην Πετρούπολη το 1903 και ενθουσιάστηκαν από τη γνωριμία μαζί του. Ως το 1905, ο Ρασπούτιν είχε αποκτήσει φιλίες και γνωριμίες με πρόσωπα της τσαρικής αυλής.

Σ’ αυτό, συνέβαλε και το μεγάλο ενδιαφέρον που έδειχναν εκείνη την εποχή οι αυτοκρατορικοί κύκλοι για τον αποκρυφισμό και τον μυστικισμό. Τον Νοέμβριο του 1905, ο Ρασπούτιν συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον τσάρο Νικόλαο. Και αυτός θαμπώθηκε από τον σοφό και θαυματουργό ρασοφόρο.
Ο Ρασπούτιν γιατρεύει τον διάδοχο του θρόνου

Από τότε, αρχίζει μια δεκαετία κυριαρχίας του Ρασπούτιν στις υποθέσεις της τσαρικής οικογένειας αλλά και του κράτους. Το 1908, κλήθηκε να θεραπεύσει τον αιμοφιλικό διάδοχο του θρόνου Αλεξέι Νικολάγιεβιτς. Χρησιμοποιώντας πιθανότατα τη μέθοδο του υπνωτισμού, τον βοήθησε ν’ αναρρώσει.

Σύντομα ο Ρασπούτιν, ο οποίος να σημειώσουμε ότι κυκλοφορούσε βρόμικος και ατημέλητος (λέγεται ότι έκανε μπάνιο κάθε έξι μήνες!), άρχισε να κηρύττει ότι η σεξουαλική επαφή μαζί του ήταν εξαγνιστική. Απέκτησε πολλές ερωμένες και προσπάθησε ν’ αποπλανήσει αρκετές γυναίκες ακόμα. Αναφορές για τη διαγωγή του έφταναν ως τον τσάρο, ο οποίος τιμωρούσε τους κατήγορους του Ρασπούτιν με αποπομπή από τα αξιώματα που κατείχαν ή με δυσμενείς μεταθέσεις σε απομακρυσμένες περιοχές της αυτοκρατορίας.

Ο Ρασπούτιν συνέχιζε έτσι την δράση του απτόητος. Το 1911, η συμπεριφορά του είχε ξεπεράσει κάθε όριο. Μετά από έκθεση του πρωθυπουργού Π.Α. Στολίπιν, εξόρισε τον σατανικό καλόγερο. Οι πιέσεις όμως της τσαρίνας Αλεξάνδρας και η θεραπεία «εξ αποστάσεως» του διαδόχου, με προσευχή του Ρασπούτιν, οδήγησαν τον Νικόλαο στο να ανακαλέσει την απόφασή του λίγους μήνες αργότερα.
Η επιρροή του Ρασπούτιν, έφτασε στο αποκορύφωμά της μετά το 1915. Τον Σεπτέμβριο αυτού του έτους, ο τσάρος τέθηκε επικεφαλής του στρατού στο μέτωπο, καθώς ήδη είχε ξεσπάσει ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Φεύγοντας, ανέθεσε τη διακυβέρνηση του κράτους στη σύζυγό του Αλεξάνδρα. Όμως ουσιαστικός κυβερνήτης της αυτοκρατορίας, ήταν ο Ρασπούτιν. Διόριζε υπουργούς στην κυβέρνηση (συνήθως ανίκανους καιροσκόπους) και εκκλησιαστικούς αξιωματούχους, ενώ δεν παρέλειπε να παρεμβαίνει, με ολέθρια αποτελέσματα, και σε στρατιωτικά ζητήματα. Δεν υποστήριζε κάποια συγκεκριμένη πολιτική ομάδα, αλλά πολεμούσε σκληρά όποιον πολεμούσε την απολυταρχία ή τον ίδιο.

Το τέλος του Ρασπούτιν

Ο Ρασπούτιν, είχε πολλούς εχθρούς. Πλέον ήταν άκρως επικίνδυνος για τη χώρα. Οργανώθηκαν αρκετές αποτυχημένες δολοφονικές απόπειρες εναντίον του. Σε μία απ’ αυτές, μια πρώην πόρνη, η Χιονία Γκούσεβα, μαθήτρια του παλιού του φίλου και μετέπειτα αντιπάλου του, μοναχού Ηλιόδωρου, τον μαχαίρωσε στην κοιλιά. Ωστόσο, ο Ρασπούτιν χειρουργήθηκε και έζησε. Το 1916, μια ομάδα ακραίων συντηρητικών, στην οποία συμμετείχαν ο Φελίξ Γιουσούποφ, σύζυγος της ανιψιάς του τσάρου, ο Μέγας Δουξ Ντμίτρι Πάβλοβιτς, ξάδελφος του τσάρου και το μέλος της Δούμας Βλαντίμιρ Μιτροφάνοβιτς Πουρισκέβιτς, οργάνωσε συνωμοσία με σκοπό την εξόντωση του Ρασπούτιν.

Τη νύχτα της 29ης προς την 30η Δεκεμβρίου 1916, ο Γιουσούποφ κάλεσε τον Ρασπούτιν σπίτι του, όπου του πρόσφερε δηλητηριασμένο κρασί και γλυκό. Όμως ο Ρασπούτιν δεν έπαθε τίποτα. Ο Γιουσούποφ τον πυροβόλησε στην καρδιά. Και πάλι ο Ρασπούτιν κατάφερε να γλιτώσει! Σύρθηκε ως την αυλή, φωνάζοντας. Εκεί άδειασαν πάνω του ολόκληρο γεμιστήρα! Έπειτα, πήραν το σώμα του, το τύλιξαν σ’ ένα χοντρό σεντόνι, το φόρτωσαν σ’ ένα αμάξι και αφού του έδεσαν κι ένα βαρίδι, το έριξαν στον ποταμό Malaya Nevka, από τη γέφυρα Bolshoy Petronsky. Το σώμα του εξακολουθούσε να κινείται, μέχρι που τον έριξαν στο ποτάμι. Αυτό, είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθούν διάφοροι θρύλοι γύρω απ’ αυτόν. Τα λείψανά του, αποτελούσαν αντικείμενο λατρείας. Γι’ αυτό οι Μπολσεβίκοι, όταν ήρθαν στην εξουσία, αποφάσισαν να αποτεφρώσουν τη σορό του. Έχει γραφτεί , ότι καθώς έκαιγαν τη σορό του στην πυρά, πολλοί μάρτυρες είδαν το σώμα του να «ανακάθεται» μέσα στις φλόγες.

Επίλογος

Τσαρλατάνος, σεξομανής, αλκοολικός και πολλά άλλα έχουν γραφτεί για τον Ρασπούτιν. Πιθανότατα, μετά το 1912, ήταν και εραστής της τσαρίνας Αλεξάνδρας. Πολύς λόγος έχει γίνει και για το πόσο…προικισμένος ήταν ο Ρασπούτιν. Αν και ο γιατρός Ντμίτρι Κοσορότοφ, που εξέτασε τη σορό του, υπέγραψε ότι βρήκε τα γεννητικά του όργανα άθικτα, το (υποτιθέμενο) πέος του Ρασπούτιν, διατηρείται σε φορμόλη στο Μουσείο Ερωτισμού MusEros.

Το σίγουρο είναι, ότι η παρουσία και η δράση του Ρασπούτιν, απαξίωσαν ακόμα περισσότερο την τσαρική εξουσία στη Ρωσία, κι έτσι έγινε ευκολότερη η επικράτηση των Μπολσεβίκων κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917

Πηγές:
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ, τ.9, ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ
ENCYCLOPAEDIA BRITANNICA
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ - Πώς ένα στυλό αξίας τριάντα λεπτών φτάνει να κοστίζει 70 ευρώ!

To κόστος της γραφειοκρατίας σε χρόνο και χρήμα



Πώς ένα στυλό αξίας τριάντα λεπτών φτάνει να κοστίζει 70 ευρώ με αυστηρή προσήλωση στο γράμμα του νόμου και με απόλυτη διαφάνεια των διαδικασιών; Δεν πρόκειται για κάποιο ακραίο σενάριο, αλλά για την πραγματικότητα μιας γραφειοκρατίας, η οποία δεν υποβαθμίζει απλώς τη λειτουργία των δημόσιων φορέων και των υπηρεσιών που παρέχουν στους πολίτες, αλλά έχει και υψηλό οικονομικό κόστος -κάποιες φορές στα όρια του παραλογισμού.
Καθημερινά αναρτώνται στο πρόγραμμα «Διαύγεια» χιλιάδες Πράξεις δημοσίων φορέων, οι οποίες αφορούν την έγκριση αιτημάτων πίστωσης μικρών χρηματικών ποσών για εξυπηρέτηση καθημερινών λειτουργικών αναγκών. Όμως, σε πολλές περιπτώσεις το διαχειριστικό κόστος διεκπεραίωσης του αιτήματος τελικά ξεπερνά κατά πολύ το αιτούμενο ποσό της δαπάνης. Παράλληλα, το ερώτημα "γιατί να χρειάζεται να συνεδριάσει ένα σώμα 40-50 ανθρώπων, όπως ένα δημοτικό συμβούλιο ή η σύγκλητος Πανεπιστημίου για να διαπιστώσει ότι ...κάποιος εκτυπωτής χρειάζεται μελάνι" μοιάζει ρητορικό, όμως οι προεκτάσεις της διαδικασίας φέρνουν τη συζήτηση σε καθαρά πρακτικό επίπεδο.
Το Εργαστήριο Οικονομικής Ανάλυσης και Πολιτικής του Τμήματος Οικονομικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) χαρτογράφησε τη διαδρομή των δαπανών από τη στιγμή που θα υποβληθεί ένα αίτημα πίστωσης, μέχρι την πληρωμή του δικαιούχου. Υπολόγισε μάλιστα το διαχειριστικό κόστος των παραγγελιών συχνής χρήσης, δηλαδή μέτρησε σε χρόνο και χρήμα τη γραφειοκρατία του δημόσιου λογιστικού για τον έλεγχο των δαπανών του κράτους. Πρόκειται για την επικαιροποίηση -με στοιχεία έως τον Αύγουστο του 2018- της αναφοράς του έργου υπό τον τίτλο «Μίδας», το οποίο υλοποιήθηκε το 2014 και χρηματοδοτήθηκε από το ΕΣΠΑ και εθνικού πόρους.
Τα ευρήματα της έρευνας, που παρουσιάζει το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, είναι αποκαλυπτικά. Μέσα στη διαδρομή των σαράντα βημάτων, που ακολουθεί κάθε αίτημα δαπάνης από την υποβολή του, τίθενται εύλογα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας, όσο και για την αξιοποίηση των ανθρώπινων και οικονομικών πόρων των δημόσιων φορέων, καθώς και για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της «χαρτούρας». Μπορεί να βελτιωθεί το σύστημα χωρίς «εκπτώσεις» στα κριτήρια της διαφάνειας;

Κ.Πιερρακάκης: Η ψηφιοποίηση πρέπει να πηγαίνει μαζί με την απλοποίηση των διαδικασιών
«Η εικόνα αυτή δεν μας τιμά ως κράτος», παραδέχεται ο υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερρακάκης, υπόψη του οποίου ετέθησαν από το ΑΠΕ-ΜΠΕ τα συμπεράσματα της έρευνας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.
Ερωτηθείς, πώς μπορεί να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος χωρίς «εκπτώσεις» στα κριτήρια της διαφάνειας απαντά: «Οι υπηρεσίες δεν "μιλούν" μεταξύ τους, δεν υπάρχει διαλειτουργικότητα. Με τη διαλειτουργικότητα μεταξύ των μητρώων των διαφόρων υπηρεσιών, που είναι ένας από τους βασικότερους στόχους του υπουργείου μας, θα αντιμετωπιστούν αγκυλώσεις μεταξύ των δημοσίων υπηρεσιών, που φέρνουν αποτελέσματα σαν αυτά που διαβάζουμε στην έρευνα».
Επισημαίνει, ωστόσο, ότι «η ψηφιοποίηση από μόνη της δεν αρκεί για την πάταξη της γραφειοκρατίας».
«Η ψηφιοποίηση πρέπει να πηγαίνει μαζί με την απλοποίηση των διαδικασιών. Εάν δεν συνδυαστούν, το μόνο που κάνεις είναι να καταλήγεις να ψηφιοποιείς την γραφειοκρατία. Αυτό πρέπει σταδιακά να το σκοτώσουμε», εξηγεί ο κ. Πιερρακάκης.
«Τα βήματα αυξάνονται αντί να μειώνονται»
Ένα από τα παράδοξα, που ανέδειξε η επικαιροποίηση των στοιχείων του 2014, είναι ότι οι γραφειοκρατικές διαδικασίες, όχι απλά δε μειώθηκαν αλλά τα βήματα για την έγκριση ενός αιτήματος δαπάνης αυξήθηκαν από τα 32 στα 40 και κατά περιπτώσεις σε ακόμη περισσότερα. Αυτή είναι μία από τις πρώτες παρατηρήσεις του συντονιστή της έρευνας, καθηγητή Οικονομικής Θεωρίας και Πολιτικής του ΑΠΘ -και μέχρι τον περασμένο Αύγουστο αντιπρύτανη Οικονομικών- Νίκου Βαρσακέλη.
Η διαδικασία των απευθείας αναθέσεων θεωρητικά προβλέφθηκε, για να διευκολύνει τους δημόσιους φορείς να καλύπτουν τις ανάγκες τους εκείνες που δεν μπορούν να προϋπολογιστούν και να προβλεφθούν στο πλαίσιο μεγάλων διαγωνισμών. «Επιτρέπεται η με απευθείας ανάθεση σύναψη σύμβασης προμήθειας προϊόντων, παροχής υπηρεσιών ή εκτέλεσης έργων για ετήσια δαπάνη μέχρι ποσού είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ», αναφέρεται στο σχετικό άρθρο του νόμου για τις «Αρχές Δημοσιονομικης διαχείρισης και εποπτείας».
«Το δημόσιο λογιστικό έχει δύο βασικούς στόχους: Τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα. Αυτό το οποίο έχουμε κάνει τα τελευταία χρόνια -και λόγω των μνημονίων- είναι πως έχουμε επικεντρωθεί στο να βάλουμε διαδικασίες, για να περιορίσουμε τη διαφθορά, άρα να αυξήσουμε τη διαφάνεια. Συνεπώς εμπλέκονται πάρα πολλοί σε μία διαδικασία και η αποτελεσματικότητα έχει πάει πια στο ναδίρ», εξηγεί -σε δυο φράσεις- ο κ. Βαρσακέλης την πηγή του προβλήματος.
«Διυλίζοντας τον κώνωπα...»
Η ένταση της γραφειοκρατίας, που αφορά τις απευθείας αναθέσεις, περιγράφεται μέσα από τη ροή των απαιτούμενων εγγράφων, αποφάσεων και υπογραφών. Και κάπου εκεί, κερδίζοντας το «στοίχημα» της διαφάνειας, φαίνεται πως χάνεται η κοινή λογική. Έτσι, σήμερα, εάν ένας καθηγητής χρειάζεται ένα στυλό και αποφασίσει να αιτηθεί την αγορά του, είναι βέβαιο ότι μέχρι να το παραλάβει θα έχει τελειώσει το μελάνι από πολλά άλλα στυλό, που θα γυρεύουν αντίστοιχα αιτήματα αναπλήρωσης και εκατοντάδες υπαλλήλους να τα διεκπεραιώσουν στη διάρκεια εκατοντάδων εργατοωρών.
«Δηλαδή, για να αγοράσεις ένα στυλό μπορεί να σου κοστίσει εβδομήντα ευρώ. Αν η προμήθεια είναι μεγαλύτερη των 2.500 ευρώ θα πρέπει να γίνει σύμβαση. Τότε το κόστος ανεβαίνει γιατί υπάρχουν κι άλλα στάδια διαδικασίας. Θα πρέπει εκεί να γίνει νομική σύμβαση από το τμήμα προμηθειών, θα απασχοληθεί άτομο που θα συντάξει τη σύμβαση με τις προδιαγραφές, θα την υπογράψει ο προϊστάμενος του τμήματος προμηθειών, θα τη μονογράψει ο διευθυντής οικονομικών υπηρεσιών και αντίστοιχος αντιπρύτανης οικονομικών και θα πάει να την υπογράψει και ο ανάδοχος και το κόστος εκεί ξεπερνάει τα 150 ευρώ. Για κάθε διαδικασία έχουμε ένα τέτοιο κόστος σε ένα πανεπιστήμιο ή έναν δημόσιο φορέα», εξηγεί ο κ. Βαρσακέλης.
Στο ΑΠΘ η διαδικασία διενέργειας προμήθειας με απευθείας ανάθεση, που ακολουθείται από τις ακαδημαϊκές μονάδες, αλλά και την κεντρική διοίκηση του ΑΠΘ είναι ενιαία, δηλαδή κάθε μονάδα για οποιαδήποτε προμήθεια ανεξάρτητα από το ύψος της δαπάνης μέχρι του ποσού των 20.000 ευρώ περνάει από τη διαδικασία των 40 βημάτων.
«Πέντε αναρτήσεις στη Διαύγεια και έξι στάσεις στο Πρωτόκολλο»
Επικαλούμενος και την εμπειρία της διοίκησης, που άσκησε ως αρμόδιος για τα οικονομικά του ΑΠΘ αντιπρύτανης, ο κ. Βαρσακέλης αμφισβητεί τη σκοπιμότητα πολλών εκ των 40 βημάτων, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις εκτιμά πως θα μπορούσαν να συντμηθούν.
Για παράδειγμα, για την ανάρτηση των Πράξεων στη «Διαύγεια» εξηγεί ότι «ανεβαίνει αρχικά το αίτημα που θα κάνει ο καθηγητής, το Τμήμα, δεύτερη φορά ανεβαίνει από την οικονομική υπηρεσία η απόφαση ανάληψη υποχρέωσης, τρίτη φορά και πάλι από την διεύθυνση οικονομικής διαχείρισης ανεβαίνει η έγκριση της ανάθεσης, τέταρτη από τη μονάδα που αιτείται αναρτάται η σύμβαση και πέμπτη φορά γίνεται η ανάρτηση των εντολών πληρωμής, όταν θα ανατεθεί στον προμηθευτή». «Το ίδιο πράγμα ανεβαίνει συνεχώς. Το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν θα μπορούσε να συντμηθεί», επισημαίνει ο καθηγητής.
Το ...«αδηφάγο τέρας» της γραφειοκρατίας αποκτά ακόμη πιο μυθικές διαστάσεις, παρατηρώντας κανείς στον σχετικό χάρτη των διαδικασιών, ότι το ίδιο αίτημα θα πρέπει να περάσει από το Τμήμα Πρωτοκόλλου έξι φορές, στα διάφορα στάδια της διαδικασίας!
«Εκατοντάδες άνθρωποι απασχολούνται στο Πρωτόκολλο, για να περνάει το ίδιο πράγμα έξι φορές, τη στιγμή που τα τμήματα δεν έχουν διοικητικό προσωπικό και οι μισοί τουλάχιστον θα μπορούσαν να απασχολούνται εκεί που υπάρχει ανάγκη», αναφέρει ο καθηγητής.
«Η δωρεά που άργησε μια μέρα»
Μία από τις ερμηνείες που ο κ. Βαρσακέλης δίνει στις αγκυλώσεις των γραφειοκρατικών διαδικασιών αφορά στο ότι «το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, που βγάζει όλες αυτές τις διαδικασίες, δεν είναι ο χρήστης, άρα δεν μπορεί να κατανοήσει και το πρόβλημα».
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει την ιστορία μιας «πολύπαθης» δωρεάς: «Κάναμε διεθνή διαγωνισμό -προβλέπεται όταν η προμήθεια είναι μεγαλύτερη των 150.000 ευρώ- για προμήθεια βιβλίων. Ήλθε κάποιες μέρες μετά μια δωρεά στη Νομική Σχολή, ύψους 18.000 ευρώ για να αγοραστούν βιβλία. Αυτές οι 18.000 ευρώ τώρα δεν μπορούν να διατεθούν με απευθείας ανάθεση. Θα πρέπει να προκηρυχθεί διεθνής διαγωνισμός για 18.000 ευρώ! Όμως, αν είχαν έλθει πρώτα οι 18.000 ευρώ της δωρεάς, θα γινόταν η απευθείας ανάθεση και μετά ο διαγωνισμός. Από τη στιγμή που βγαίνουν διαγωνισμοί για ένα είδος προμήθειας, ακόμη και για την αγορά ενός στυλό θα πρέπει να γίνει διεθνής διαγωνισμός. Αυτά είναι προβλήματα που έχουν εμφανιστεί στην πορεία».
Αντίστοιχη εμπειρία είχε η αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου Παιδείας, όταν κλήθηκε να λύσει τον «γρίφο» της αγοράς γραφικής ύλης για τις διευθύνσεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας. Δεν μπορεί μία περιφερειακή διεύθυνση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης να αγοράσει μολύβια, αλλά πρέπει να τα προμηθευτεί το υπουργείο ως η κεντρική αρχή. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως έπρεπε να συγκεντρώσει από 150 διευθύνεις ό,τι χαρτικά, φωτοτυπικά, στυλό, μολύβια μπορεί να χρειάζονται, να τα ομαδοποιήσει, να βγάλει διαγωνισμό και στο τέλος να τα μοιράσει.
«Το κόστος»
Όλες οι παραπάνω διαδικασίες είναι προφανές ότι έχουν κόστος, το οποίο το Εργαστήριο Οικονομικής Ανάλυσης και Πολιτικής του ΑΠΘ μέτρησε και υπολόγισε, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις σχετικές παραμέτρους. Για παράδειγμα, ως βάση για τον προσδιορισμό του εργασιακού κόστους έλαβε υπόψη το μηνιαίο εισόδημα διοικητικού υπαλλήλου που εργάζεται 10 χρόνια. Η χρονομέτρηση των διαδικασιών έγινε μέσω συνεντεύξεων με το προσωπικό των αντίστοιχων τιμημάτων. Πόσο κοστίζουν λοιπόν τα 40 βήματα;
«Το συνολικό κόστος της διαδικασίας της απευθείας προμήθειας χωρίς την υπογραφή σύμβασης με τον προμηθευτή, δηλαδή δαπάνη προμήθειας μικρότερη των 2.500 ευρώ, ανέρχεται σε 70 ευρώ και αυξάνει σημαντικά και μπορεί να πλησιάσει τα 200 ευρώ σε συμβάσεις άνω των 10.000 ευρώ».
Το ετήσιο κόστος για το ΑΠΘ εκτιμάται πως ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ευρώ. «Το 2013 με τα λιγότερα βήματα είχαμε υπολογίσει με την οικονομική υπηρεσία -με βάση το πόσα αιτήματα είχαν και πόσες τέτοιες πράξεις είχαν καταγραφεί- ότι το κόστος της διαδικασίας για ό,τι ήταν κάτω από 20.000 ξεπερνούσε το 1 εκατομμύριο ευρώ. Όταν έχουμε πάει από τα 32 βήματα στα 40, αν κάνουμε μια αναλογική διαδικασία το κόστος ανεβαίνει στο 1,2 εκατ. ευρώ. Αν σκεφτούμε ότι έχουμε 50 πανεπιστήμια μπορούμε να αντιληφθούμε την επιβάρυνση για το ελληνικό κράτος», εξηγεί ο κ. Βαρσακέλης.
Δεδομένου, μάλιστα, ότι η διαβίβαση των εγγράφων δεν γίνεται πλήρως με ηλεκτρονικό τρόπο, στο σύνολο των ωρών που δαπανώνται για την ολοκλήρωση μιας παραγγελίας σημαντικό κόστος έχει και ο χρόνος που χάνεται στις διαδρομές των υπαλλήλων από κτίριο σε κτίριο, ή από γραφείο σε γραφείο, από τη μία υπηρεσία στην άλλη και ο αντίστοιχος χρόνος αναμονής στη σειρά εξυπηρέτησης. Το κόστος αυτό είναι επιπλέον των 70 ευρώ ανά προμήθεια.
«Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της υπογραφής»
Ένα ακόμη σημείο από τα παράδοξα της διαδικασίας, που εκτός από το ότι ανεβάζει το διαχειριστικό κόστος, έχει και επιπτώσεις περιβαλλοντικού χαρακτήρα είναι οι διπλές υπογραφές. Σε ολόκληρη τη διαδικασία των 40 βημάτων μοναχά σε πέντε δεν απαιτείται φυσική υπογραφή σε χαρτί. Στα υπόλοιπα βήματα απαιτείται τόσο ψηφιακή όσο και φυσική υπογραφή.
«Εκεί που έβαζα ψηφιακή υπογραφή έπρεπε να βάζω και φυσική κι αυτό γιατί, σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, στο αρχείο πρέπει να υπάρχει το έγγραφο υπογεγραμμένο και σε φυσική μορφή», θυμάται ο κ.Βαρσακέλης από την εμπειρία του ως αντιπρύτανης Οικονομικών.
«Η άποψή μου είναι ότι κανονικά πουθενά δεν χρειάζεται φυσική υπογραφή, ακόμη και στις συμβάσεις μπορεί μπει ηλεκτρονικά και όταν εφαρμοστεί η προαναγγελθείσα από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων ηλεκτρονική έκδοση τιμολογίων, θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει όλο το σύστημα ηλεκτρονικό», προσθέτει.
«Οι διαγωνισμοί»
Ερωτηθείς αν οι ανάγκες του Πανεπιστημίου κι αντίστοιχα άλλων δημόσιων φορέων θα μπορούσαν να ομαδοποιηθούν και να προϋπολογιστούν, ώστε οι προμήθειες να γίνουν μέσα από διαγωνιστικές διαδικασίες που θα ικανοποιήσουν τα αιτήματα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ο κ. Βαρσακέλης απαντά: «Σε μεγάλους φορείς όπως είμαστε εμείς το να κάνεις έναν διαγωνισμό π.χ. για αναλώσιμα θα πάρει και χρόνο. Εμείς καταφέραμε, με το γραφείο παρέδρου, να το αποκεντρώσουμε το σύστημα, να είναι τουλάχιστον σε επίπεδο σχολής οι προμήθειες, για να μην προχωράμε σε πολύ μεγάλους διαγωνισμούς, που πάνε πίσω. Ένας πολύ μεγάλος διαγωνισμός μπορεί να πάει και 1-1,5 χρόνο να τελεσφορήσει και ιδιαίτερα αν υπάρχουν πολλοί ανάδοχοι, όπου ο ένας κυνηγάει τον άλλο. Οι ανάγκες της Φυσικομαθηματικής, για παράδειγμα, δεν είναι ίδιες με εκείνες του Οικονομικού, άρα αυτό το οποίο έχουμε κάνει εμείς ως Αριστοτέλειο είναι ότι έχουμε ομαδοποιήσει τις ανάγκες σε επίπεδο σχολής, ώστε από τη μια να έχουμε συγκέντρωση, αλλά από την άλλη να έχουμε και μια αποτελεσματικότητα, διότι αν τα μαζεύαμε όλα κεντρικά, θα δαπανούσαμε πολύ χρόνο. Για τη γραφική ύλη, για παράδειγμα, θα έπρεπε η κάθε μονάδα, δηλαδή ο καθηγητής του τομέα, να πει ότι "θα χρειαστώ 5 στυλό, 10 μολύβια και τρεις σβήστρες", να τα μαζέψει όλα ο τομέας, μετά το τμήμα να μαζέψει όλων των τομέων και εργαστηρίων να τα δώσει σε επίπεδο κοσμητείας και μετά από επίπεδο κοσμητείας να μαζευτούν σε επίπεδο Πανεπιστημίου. Πας κι αγοράζεις το στυλό εντέλει».
«Η διεθνής πρακτική»
Σε ό,τι αφορά τη μέθοδο που εφαρμόζουν πανεπιστήμια στο εξωτερικό για να λύσουν την εξίσωση της διαφανούς αποτελεσματικότητας ο καθηγητής διευκρινίζει: «Στη Γερμανία, όπως γνωρίζω, δεν έχουν όλα αυτά τα στάδια της διαγωνιστικής διαδικασίας. Εκεί εφαρμόζουν και κάποια συστήματα προμηθειών που εμείς δεν ήμασταν ακόμη έτοιμοι να τα εφαρμόσουμε, τα δυναμικά συστήματα προμηθειών. Μία λύση που έχουν βρει πανεπιστήμια στο εξωτερικό είναι ότι κάνουν έναν διαγωνισμό για δύο χρόνια, π.χ. ότι έναν συγκεκριμένο τύπο υπολογιστή θα τον προμηθεύει αυτός που πήρε τον διαγωνισμό, άρα όσοι υπολογιστές κι αν χρειαστούν και με όριο ένα πλαφόν θα αγοραστούν από εκεί».
«Οι προτάσεις»
Σχετικά με τις δυνατότητες βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του συστήματος, ο καθηγητής του ΑΠΘ εκτιμά ότι «τα μισά βήματα μπορούν να κοπούν κατευθείαν και χωρίς να επηρεαστεί καθόλου το θέμα της διαφάνειας». «Από εκεί και πέρα», προσθέτει, «περνάμε και στο θέμα της ευθύνης», καθώς «όλοι τώρα λένε "ας πάρει την απόφαση ο πρύτανης"», όμως «ο καθένας πρέπει να αναλάβει την ευθύνη του».
«Δεν χρειάζεται όταν θα ζητήσω να πάρω 10 στυλό να υπογράψει ο πρύτανης ή ο αντιπρύτανης, θα πρέπει να τα αγοράζει η υπηρεσία κατευθείαν, με την υπογραφή ούτε καν του γενικού διευθυντή. Άλλωστε, τι σημαίνει ότι εγκρίνει ο πρύτανης; Θα μπορούσε ο πρύτανης να πει στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών "μην αγοράζετε στυλό και μολύβια"; Θα πάει να δει αν τα χρειάζονται ή όχι; Δεν εξυπηρετεί τίποτα. Πριν από τον αντιπρύτανη έχει υπογράψει ο αρμόδιος υπάλληλος, ο προϊστάμενος και ο διευθυντής και μετά πάει στο πρυτανικό συμβούλιο να δοθεί έγκριση να γίνει η δαπάνη. Είναι τρελό», εξηγεί ο κ. Βαρσακέλης.
Σημειώνει, δε, πως ακριβώς το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και οι δήμοι: «Δεν είναι ο πρύτανης κι ο αντιπρύτανης, αλλά είναι ο δήμαρχος κι ο αντιδήμαρχος, δεν είναι η σύγκλητος αλλά είναι το δημοτικό συμβούλιο, δεν είναι το πρυτανικό συμβούλιο αλλά είναι η οικονομική επιτροπή, άρα όλα αυτά είναι ένας φόρτος και μπορούμε να εξοικονομήσουμε και ανθρώπους και χρήμα. Δεν είναι δυνατόν να αποφασίζει το δημοτικό συμβούλιο ή η οικονομική επιτροπή του δήμου, αν θα πάρουν 10 σκούπες, είναι τρελό».
«Μπορούν να καταργηθούν τουλάχιστον 20 βήματα που δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα, μπορούμε να τα συντμήσουμε. Θέλει οπωσδήποτε εξορθολογισμό το σύστημα, να διασφαλίσουμε τη διαφάνεια με χαμηλότερο γραφειοκρατικό κόστος», προσθέτει.
«Το σχέδιο ψηφιακής διακυβέρνησης του ΑΠΘ»
Με την πεποίθηση πως η καθημερινή γραφειοκρατία επιβάλλεται σε μεγάλο βαθμό από το θεσμικό πλαίσιο, αλλά εν μέρει και από εσωτερικές διαδικασίες, που μπορούν να μειωθούν, αλλάζοντας νοοτροπία και φιλοσοφία προσέγγισής τους, ο νέος πρύτανης του ΑΠΘ -από 1η Σεπτεμβρίου 2019- καθηγητής Νίκος Παπαϊωάννου παρουσιάζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τον σχεδιασμό των πολιτικών εκσυγχρονισμού των διοικητικών διαδικασιών, που ξεκινά να υλοποιεί.
Στο επίκεντρο του σχεδιασμού αυτού βρίσκεται η λειτουργία Ηλεκτρονικού Μητρώου Διαδικασιών το οποίο θα καταγράφει, θα αποτυπώνει και θα τυποποιεί τις διοικητικές διαδικασίες, θα καταγράφει τα αναγκαία υποστηρικτικά έγγραφα και τη διοικητική νομοθεσία και θα ενσωματώνει διαρκώς ενημερώσεις απλούστευσης και ψηφιοποίησης.
«Προωθούμε την ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφων. Σχεδιάζουμε και αναπτύσσουμε εφαρμογή υποστήριξης της διοικητικής λειτουργίας, η οποία περιλαμβάνει την αποτύπωση οργανογράμματος του ΑΠΘ, την περιγραφή των αρμοδιοτήτων κάθε οργανωτικής μονάδας, τον προσδιορισμό της αναγκαίας στελέχωσης κατά ειδικότητα, την αποτύπωση των αναγκαίων τυπικών προσόντων με σκοπό την υποστήριξη των διαδικασιών μεταβολών κατά οργανωτική μονάδα», γνωστοποίησε ο κ. Παπαϊωάννου μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Σε τι είναι συνεπής ο Μητσοτάκης;

Κούνια που σας κούναγε κύριοι του Μαξίμου.

Ο λαός σας εξέλεξε για να ΦΥΓΕΙ ο Τσίπρας και να αναπνεύσει η πατρίδα, όχι για να χαριεντίζεστε μαζί του.

Δεν προλαβαίνουμε να μετράμε τις κυβιστήσεις του πρωθυπουργού.

Στην οικονομία παρέλαβε τα σκήπτρα από τον Τσίπρα και πέρα από τις πομφόλυγες περί ανάπτυξης και κάποιες ανάσες στους ετοιμοθάνατους φορολογούμενους, υποτάχθηκε κι αυτός με την σειρά του στους δανειστές αναμένοντας πότε και αν θα του επιτρέψουν να χαλαρώσει κάπως τη λιτότητα.
Κουβέντα για τα 100 χρόνια εκχώρησης της δημόσιας περιουσίας στα κοράκια και για το καταστροφικό εξάμηνο του 15’.
Προφανώς είχε αξία να τα αναφέρει μόνο για να πάρει ψηφαλάκια. Με το που κάθισε στην αναπαυτική καρέκλα της εξουσίας αίφνης τα ξέχασε.
Στο μεταναστευτικό... ο αλτρουισμός της πρώτης φορά αριστερά συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς για να υλοποιηθεί όσο το δυνατόν ταχύτερα η μετατροπή της Ελλάδας σε αποθήκη ανθρώπινων ψυχών, καθώς οι... εταίροι πήραν όσα φτηνά εργατικά χέρια ήθελαν κι έκλεισαν τις πόρτες.
Η επαίσχυντη συμφωνία από εκεί που ήταν προδοτική ανάχθηκε σε πατριωτική και θα την τιμήσουμε μέχρι κεραίας.
Όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά, έχουμε δεθεί στο αμερικανικό άρμα και παρακαλάμε να χάσουμε μόνο το Καστελόριζο.
Το κυπριακό δεν μας απασχολεί ιδιαιτέρως, ας το ξεπουλήσει ο Αναστασιάδης με τις ευλογίες μας βεβαίως βεβαίως.
Στο μεταξύ οι μπαχαλάκηδες κάνουν πάρτυ με την επικοινωνιακή αβελτηρία των αξιωματούχων του ΠΡΟΠΟ και ετοιμάζονται να τους… γλεντήσουν αρμοδίως. Πλήρης αποκατάσταση της ασφάλειας!!!
Την καλύτερη κωλοτούμπα όμως, οι κυβερνώντες την κρατούσαν για το τέλος.
Αθώωσαν εν ριπή οφθαλμού τον άλλοτε σκευωρό Αλέξη.
Όλα τα μηχανεύτηκε ο Παπαγγελόπουλος.
Ο οποίος μια ωραία πρωία επειδή δεν είχε τίποτε καλύτερο να κάνει σκέφτηκε να… αποκαλύψει το μεγαλύτερο σκάνδαλο από σύστασης του Ελληνικού κράτους, κατηγορώντας πρωθυπουργούς, υπουργούς και διοικητές τραπεζών.
Και είναι δεδομένο -εδώ θα είμαστε- ότι ούτε γι΄ αυτόν θα αποδειχθεί τίποτα.
Κι έτσι η σκευωρία της Novartis, που είχε γίνει προεκλογική σημαία του Μητσοτάκη, ως δια μαγείας θα εξαφανιστεί. Σα να μην υπήρξε ποτέ.
Αλλά είπαμε, οι πρωθυπουργοί δεν πάνε φυλακή.
Γιατί άραγε;
Μήπως γιατί στον βωμό του δικομματισμού όλα θυσιάζονται;
Διότι αυτό συμπεραίνεται από την μετεκλογική μετάλλαξη του Μητσοτάκη.
Κάνει τα πάντα για να κρατήσει τον Τσίπρα όρθιο, ώστε να εδραιωθεί ως ο δεύτερος ισχυρός πόλος.
Κούνια που σας κούναγε κύριοι του Μαξίμου.
Ο λαός σας εξέλεξε για να ΦΥΓΕΙ ο Τσίπρας και να αναπνεύσει η πατρίδα, όχι για να χαριεντίζεστε μαζί του.
Σύντομα θα διαπιστώσετε την οργή του.
Μέχρι τότε επαναπαυθείτε στις στημένες δημοσκοπήσεις και στο 70% αποδοχής.
Ανάλογο έδιναν και στον Τσίπρα.
Με τα γνωστά αποτελέσματα...



 antinews.gr

ΟΑΕΔ: Πώς θα πάρουν το επίδομα ανεργίας 100.000 εποχικοί εργαζόμενοι

- Πως υπολογίζεται η διάρκεια επιδότησης και το ποσό 
- Ποια δικαιολογητικά απαιτούνται

Δύο δέσμες προϋποθέσεων «ξεκλειδώνουν» το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ μηνιαίου ύψους 399,25 ευρώ για περίπου 100.000 εργαζόμενους εποχικά στα τουριστικά επαγγέλματα.
Καθώς το φθινόπωρο μπαίνει για τα καλά και οι εποχικές επιχειρήσεις πέφτουν σταδιακά σε «χειμέρια νάρκη» οι εργαζόμενοι της σεζόν περνούν σταδιακά την πόρτα του ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας. Τον περασμένο Ιανουάριο, στην καρδιά του χειμώνα, οι επιδοτούμενοι άνεργοι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων ήταν 97.413, το 49% του συνόλου των επιδοτούμενων ανέργων του ΟΑΕΔ. Το ethnos.gr ετοίμασε έναν αναλυτικό οδηγό με όλες τις προυποθέσεις, τα δικαιολογητικά και τα ποσά.
Προϋποθέσεις
Για να καταστεί δικαιούχος ο εποχικά εργαζόμενος πρέπει να πληροί τις γενικές προυποθέσεις της τακτικής επιδότησης ανεργίας αλλά και ειδικότερες προυποθέσεις. 

Αναλυτικά οι γενικές προυποθέσεις είναι 5:
  • Να είναι ασφαλισμένοι ως εργαζόμενοι στον κλάδο ανεργίας του ΟΑΕΔ
  • Να έχει προηγηθεί Καταγγελία Σύμβασης Εργασίας (όχι Οικειοθελής Αποχώρηση) ή
  • Να έχει προηγηθεί Λήξη Σύμβασης Ορισμένου Χρόνου (όχι Οικειοθελής Αποχώρηση)
  • Να μην αυτοαπασχολούνται
  • Να έχουν την ιδιότητα του ανέργου κατά την αίτηση για την επιδότηση
Εκτός από τις γενικές προϋποθέσεις απαιτούνται και ειδικότερες προϋποθέσεις που ισχύουν μόνο για τους εποχικά απασχολούμενους.
1. Για δικαιούχο που επιδοτείται για πρώτη φορά απαιτείται:
α) Αν έχει απασχοληθεί σε τουριστικά και άλλα επαγγέλματα σε επιχειρήσεις που λειτουργούν εποχικά κατά την τελευταία χρονική περίοδο (μια σαιζόν) απαιτούνται
- 100 ημέρες εργασίας το τελευταίο 14μηνο πριν τη λήξη ή τη λύση της σύμβασης εργασίας χωρίς να υπολογίζονται οι δύο τελευταίοι μήνες και 80 ημέρες εργασίας σε κάθε έτος την τελευταία 2ετία.
β) Αν έχει απασχοληθεί σε τουριστικά και άλλα επαγγέλματα σε επιχειρήσεις που λειτουργούν εποχικά για δύο συνεχείς χρονικές περιόδους (δύο σαιζόν) απαιτούνται:
- 100 ημέρες εργασίας το τελευταίο 12μηνο πριν από τη λήξη ή λύση της σύμβασης εργασίας και 80 ημέρες εργασίας σε κάθε έτος κατά τα δύο προηγούμενα πριν από την έναρξη της επιδότησής του.
2. Για δικαιούχο που έχει επιδοτηθεί στο παρελθόν απαιτείται:
α) Αν έχει απασχοληθεί σε τουριστικά και άλλα επαγγέλματα σε επιχειρήσεις που λειτουργούν εποχικά κατά την τελευταία χρονική περίοδο (μια σαιζόν) απαιτούνται :
- 100 ημέρες εργασίας το τελευταίο 14μηνο πριν από τη λήξη ή τη λύση της σύμβασης εργασίας, χωρίς να υπολογίζονται οι ημέρες εργασίας-ασφάλισης των δυο τελευταίων μηνών
β) αν έχει απασχοληθεί σε τουριστικά και άλλα επαγγέλματα σε επιχειρήσεις που λειτουργούν εποχικά για δύο συνεχείς χρονικές περιόδους (δύο σαιζόν):
- 100 ημέρες εργασίας το τελευταίο 12μηνο πριν από τη λήξη ή λύση της σύμβασης εργασίας χωρίς να αφαιρούνται οι ημέρες εργασίας-ασφάλισης των δύο τελευταίων μηνών.
Ποσό και διάρκεια επιδότησης
Το επίδομα καταβάλλεται δεδουλευμένο μια φορά το μήνα. Από 01.02.2019 το βασικό μηνιαίο επίδομα ανεργίας ανέρχεται στα 399,25€. Για κάθε μέλος της οικογένειας του ανέργου το επίδομα προσαυξάνεται κατά 10%, ενώ χορηγούνται και τα αναλογούντα Δώρα εορτών (Δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα).
Η διάρκεια της επιδότησης ποικίλλει και εξαρτάται από τον αριθμό των ημερών εργασίας που πραγματοποίησε ο ασφαλισμένος το 12μηνο ή 14μηνο πριν απόλυσή του ή την λήξη της σύμβασης εργασίας.
Ειδικότερα, όσοι έχουν 100-149 ένσημα το κρίσιμο 12μηνο ή 14μηνο δικαιούνται 3 μήνες και 5 ημέρες επιδότηση. Όσοι έχουν 150-179 ένσημα το 12μηνο ή 14μηνο δικαιούνται 6μηνης επιδότησης. Όσοι έχουν 180-219 ένσημα θα λάβουν 8μηνη επιδότηση και όσοι διαθέτουν 220-230 ένσημα 10μηνη επιδότηση. Προσοχή, οι έχοντες 150-230 ένσημα δικαιούνται 6μηνη έως και 10μηνη επιδότηση, με τον περιορισμό όμως των 400 ημερήσιων επιδομάτων ανεργίας (σωρευτικά 13 μήνες) κατά την 4ετία πριν την έναρξη της επιδότησης. Αν έχουν συμπληρώσει τα 400 ημερήσια επιδόματα την τελευταία 4ετία ή κοντεύουν να τα συμπληρώσουν και κινδυνεύουν έτσι να χάσουν ημέρες επιδότησης μπορούν με μια Υπεύθυνη Δήλωση να εξαιρεθούν από τον εν λόγω περιορισμό αλλά θα λάβουν επιδότηση μόνο 3 μήνες και 5 ημέρες.
Τέλος όσοι έχουν από 231 και πάνω ημέρες εργασίας – ασφάλισης υπόκεινται χωρίς εξαίρεση στον περιορισμό έως 400 ημερήσια επιδόματα την τελευταία 4ετία και μπορούν να δικαιωθούν 10μηνη επιδότηση για 231-249 ένσημα, 12μηνη επιδότηση για 250 ένσημα και άνω. Επίσης 12μηνη επιδότηση δικαιούνται και όσοι έχουν 210 ένσημα (πάντα το επίμαχο12μηνο ή 14μηνο) και συμπληρώνουν το 49ο έτος της ηλικίας τους.
Υποβολή αίτησης και δικαιολογητικά
Η αίτηση υποβάλλεται στις τοπικές υπηρεσίες του ΟΑΕΔ από τον ενδιαφερόμενο αυτοπροσώπως εντός 60 ημερών από την ημερομηνία λήξης ή λύσης της εργασιακής του σχέσης. Καλό είναι ωστόσο η αίτηση να υποβληθεί το πρώτο 7ήμερο μετά την λήξη της εργασιακής σχέσης, καθώς αυτό σχετίζεται με την έναρξη της επιδότησης.
Κατά την υποβολή της αίτησης ο άνεργος παραλαμβάνει αντίγραφο. Στο έντυπο της αίτησης ο άνεργος θα δει την ημερομηνία κατά την οποία πρέπει υποχρεωτικά να πάει στο κατάστημα του ΟΑΕΔ και να παραλάβει την απόφαση. Στην απόφαση υπαγωγής αναγράφεται η διάρκεια της
επιδότησης, το ύψος αυτής, τα χρονικά διαστήματα υποχρεωτικής δήλωσης παρουσίας στην Υπηρεσία του ΟΑΕΔ κ.λπ. 

Για την αίτηση απαιτούνται 9 δικαιολογητικά:
  1. Έντυπο Καταγγελίας Σύμβασης Εργασίας (Ε6) υπογεγραμμένο από τον άνεργο και σφραγισμένο και υπογεγραμμένο από τον εργοδότη ή Βεβαίωση Λήξης Σύμβασης Ορισμένου χρόνου (Ε7) υπογεγραμμένη και σφραγισμένη από τον εργοδότη.
  2. Βεβαίωση εποχικότητας από την επιχείρηση, όπου απαιτείται.
  3. Το έντυπο «Βεβαίωση Εργοδότη» το οποίο συμπληρώνει ο εργοδότης σύμφωνα με τις εγγραφές της ΑΠΔ (Αναλυτική Περιοδική Δήλωση που υποβάλλεται στο ΙΚΑ) του τελευταίου διμήνου πριν από τη λήξη ή τη λύση της σύμβασης εργασίας. Το έντυπο αυτό θα φέρει σφραγίδα και υπογραφή του εργοδότη, χωρίς κάποια επιπλέον σφραγίδα επικύρωσης από το αρμόδιο κατάστημα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.
  4. Οικογενειακό βιβλιάριο Ασθενείας, εφόσον υπάρχουν συντηρούμενα μέλη.
  5. Πρόσφατο Εκκαθαριστικό Σημείωμα αρμόδιας Δ.Ο.Υ. ή εφόσον δεν έχει εκδοθεί για οποιοδήποτε λόγο, αντίγραφο της τελευταίας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος.
  6. Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας του ασφαλισμένου.
  7. Αριθμός Καταθετικού Λογαριασμού (ΙΒΑΝ) στον οποίο ο ασφαλισμένος είναι ο πρώτος δικαιούχος.
  8. Αποδεικτικό διεύθυνσης κατοικίας του ασφαλισμένου (π.χ. λογαριασμός ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ).
  9. Άδεια διαμονής ή εργασίας προκειμένου περί ανέργων πολιτών υπηκόων τρίτων χωρών.
Ο επιδοτούμενος άνεργος είναι υποχρεωμένος:
- να εμφανιστεί, για πρώτη φορά, τον τρίτο μήνα από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, αυτοπροσώπως και αποκλειστικά στην υπηρεσία στην οποία κατέθεσε την αίτηση του, στο χρονικό διάστημα που υπάρχει τυπωμένο σε αυτή χωρίς να απαιτείται άλλη ενημέρωση από την υπηρεσία του ΟΑΕΔ.
- να εμφανίζεται, μετά την πρώτη φορά, αυτοπροσώπως στις υπηρεσίες του ΟΑΕΔ, στα χρονικά διαστήματα δήλωσης παρουσίας του, όπως αυτά αναγράφονται αναλυτικά στην «Απόφαση Υπαγωγής στην Επιδότηση» που έχει παραλάβει από την αρμόδια υπηρεσία του ΟΑΕΔ
- να δηλώνει την παρουσία του μόνο τον τρίτο μήνα κάθε τριμήνου επιδότησης
Προσοχή, η δήλωση παρουσίας για τους επιδοτούμενους άνεργους πραγματοποιείται αποκλειστικά στις υπηρεσίες του ΟΑΕΔ στα αρμόδια Τμήματα Ασφάλισης και σε καμία περίπτωση μέσω των ηλεκτρονικών υπηρεσιών ή των ΚΕΠ


ΕΘΝΟΣ

Εμείς οι «ανώνυμοι» δημοσιογράφοι !

Θα ήταν μάταιο να καθίσουμε να συζητήσουμε τον ορισμό του δημοσιογράφου, πολύ δε περισσότερο να μπούμε στο πεδίο «καλός δημοσιογράφος» (αν και κάποιοι έχουν έτοιμη την καυστική απάντηση στο τελευταίο…). 
 
Να πούμε απλά ότι κατά τα κοινώς αποδεκτά :
 
 «Η δημοσιογραφία εμπεριέχει την υποκειμενική άποψη αυτού που την ασκεί, από τον τρόπο διαμόρφωσης ή παρουσίασης των συγκεντρωμένων πληροφοριών, μέχρι τον άμεσο σχολιασμό τους. 
 
Δημοσιογράφος δεν είναι μόνο ο γνωστός, ο προβεβλημένος, ο ακριβοπληρωμένος, ο «εξυπηρετών συμφέροντα», ο «πουλημένος», ο «αλήτης-ρουφιάνος»!
 
Υπάρχουμε (ναι, βάζω και τον εαυτό μου μέσα) εκεί έξω χιλιάδες εργαζόμενοι
– και πολλοί περισσότεροι άνεργοι πλέον – που η μοίρα, η τύχη, το μεράκι, το στραβό μας το κεφάλι, το «timing» αν θέλετε, μας «έριξε» σε αυτό το…λειτούργημα. 
 
Μεταξύ αυτών των πολλών θα υπάρχουν και σκάρτοι (είναι η ανθρώπινη φύση βλέπεται…)
Αλλά επιστρέψτε μου να έχω την άποψη ότι δεν είναι αυτοί η πλειονότητα!   
 
Παλεύουμε καθημερινά για να είμαστε εντάξει απέναντι στον εαυτό μας πρωτίστως και βεβαίως στο κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε .
Στα όσα ορίζουν η λογική και η ηθική!
Δουλέψαμε και δουλεύουμε χρόνια τώρα, ατέλειωτες ώρες, μερόνυχτα ολόκληρα, γιορτές και αργίες, κάποιοι βρεθήκαμε στους πιο περίεργους χώρους, αντικρίσαμε κάποιοι άλλοι τις πλέον φρικιαστικές εικόνες,  πολλές φορές κλάψαμε, βιώσαμε συναισθήματα που ούτε να τα θυμόμαστε δεν θέλουμε, ζήσαμε όμως και ανεπανάληπτες στιγμές χαράς, στο «κυνήγι» της είδησης!
Κάναμε και λάθη, σίγουρα, για τα οποία περισσότερο «πληρώσαμε» ή και πληρώσαμε εμείς.  
 
Δεν διεκδικούμε βραβεία, τους περισσότερους δεν μας ξέρετε κι ούτε πρόκειται να μας γνωρίσετε ποτέ!
 
Η αναγνωρισιμότητά μας περιορίζεται σε ένα στενό κύκλο συγγενών, φίλων, συνεργατών, και κάποιων δεκάδων αναγνωστών
Οι αμοιβές μας (για όσους είμαστε τυχεροί και τις έχουμε αυτές) απέχουν παρασάγγας από τα επίπεδα της…άνετης διαβίωσης (και όχι μόνο τώρα που έχουμε κρίση).

Οι περισσότεροι από εμάς δηλώνουμε ότι με την πρώτη ευκαιρία θα την…κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια από το χώρο, μόλις βρούμε κάτι (οτιδήποτε) άλλο.
Ελάχιστοι το πραγματοποιούν αυτό το…πηδηματάκι!
 
Εμείς οι «ανώνυμοι» δημοσιογράφοι υπάρχουν στιγμές που «ντρεπόμαστε» ή φοβόμαστε να αναφέρουμε την επαγγελματική ιδιότητά μας.
 
Γιατί το πράγμα κάπου…στράβωσε. 

Γιατί είμαστε (και με δική μας ευθύνη βεβαίως) αναγκασμένοι να συν-πορευόμαστε ως επαγγελματίες με τους …άλλους! 
 
Οι οποίοι δυστυχώς κάνουν περισσότερο θόρυβο και δυστυχώς ακούγονται! 

B.M

Έβγαλες άφτρα στο στόμα; Να πώς θα την ξεφορτωθείς!

 Βρές καρότα ...
 
Το ότι το καρότο είναι ένα εξαιρετικά θρεπτικό λαχανικό, καθώς περιέχει συστατικά που επιδρούν με ιδιαίτερα ευεργετικό τρόπο στον οργανισμό και το ότι η καθημερινή κατανάλωσή του μπορεί να επιφέρει θαύματα στην υγεία είναι πράγματα που λίγο πολύ γνωρίζεις.
Αυτό που ενδεχομένως αγνοείς είναι την ισχυρή αντιοξειδωτική και αντισηπτική του δράση του καρότου λόγω της περιεκτικότητας του σε καροτένια και βιταμίνη C. Αν έχεις βγάλει, λοιπόν, άφτρα και θέλεις να επουλωθεί το συντομότερο δυνατόν, δεν έχεις παρά να βράσεις δύο καρότα για 15 λεπτά σε 2 φλιτζάνια νερό και αφού αφήσεις το νερό να κρυώσει να κάνεις στοματικές πλύσεις με αυτό πρωί και βράδυ.

Με το πενάκι του Fratello


Ξεκινά η μεγαλύτερη επιστημονική αποστολή στην Αρκτική για να μελετηθεί η κλιματική αλλαγή


Επιστήμονες από 19 χώρες ξεκινούν τη μεγαλύτερη επιστημονική αποστολή που έχει γίνει ποτέ στην Αρκτική, διάρκειας ενός έτους, προκειμένου να μελετήσουν τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, η οποία είναι ιδιαίτερα ορατή στον Βόρειο Πόλο.
Το παγοθραυστικό Polastream του γερμανικού Ινστιτούτου Άλφρεντ Βέγκενερ, στο Μπρεμερχάφεν, πρόκειται να αποπλεύσει απόψε από το Τρόμσε της βόρειας Νορβηγίας, στο πλαίσιο της αποστολής "Mosaic". Εκατοντάδες επιστήμονες, που θα εναλλάσσονται πάνω στο πλοίο, θα μπορέσουν έτσι να περάσουν τον επόμενο χρόνο κοντά στον Βόρειο Πόλο.
"Θέλουμε να πάμε στην Αρκτική επειδή είναι το επίκεντρο της κλιματικής αλλαγής", εξήγησε ο Μάρκους Ρεξ, επιστήμονας ειδικός σε θέματα ατμόσφαιρας και επικεφαλής της αποστολής, κάνοντας λόγο για "ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα".
Η αποστολή Mosaic είναι η πρώτη ευκαιρία που θα έχουν οι ερευνητές να μελετήσουν την Αρκτική κατά τη χειμερινή περίοδο, καθώς μέχρι τώρα δεν διέθεταν τον απαραίτητο εξοπλισμό για τη θραύση των πάγων. "Δεν κατανοούμε καλά το κλίμα στην Αρκτική επειδή ουδέποτε βρεθήκαμε εκεί τον χειμώνα", πρόσθεσε ο Ρεξ.
Συνολικά, περίπου 600 ειδικοί θα εναλλάσσονται στο πλοίο για τις επόμενες 390 ημέρες. Το παγοθραυστικό θα καλύψει 2.500 χιλιόμετρα. Οι ομάδες θα ζήσουν 150 πολικές νύχτες, με θερμοκρασίες που μπορεί να πέσουν ακόμη και στους -45 βαθμούς Κελσίου.
Τουλάχιστον έξι άνθρωποι θα έχουν ως μοναδικό καθήκον τους να εντοπίζουν και να απομακρύνουν τις πολιτικές αρκούδες και να φροντίζουν για την ασφάλεια των επιστημόνων κατά τη διάρκεια του έργου τους.
"Πολύ σύντομα, θα πούμε αντίο στον ήλιο (...) Θα δουλέψουμε στο απόλυτο σκοτάδι, θα είμαστε απομονωμένοι, σε απόσταση χιλίων χιλιομέτρων από όλους τους άλλους ανθρώπους. Θα πρέπει να διαχειριστούμε μόνοι μας κάθε είδους πρόβλημα, κυρίως τα ιατρικά", είπε ο Μάρκους Ρεξ.
Οι ειδικοί θα μελετήσουν την ατμόσφαιρα, τον ωκεανό, τους πάγους και το οικοσύστημα για να συλλέξουν δεδομένα που θα τους επιτρέψουν να κατανοήσουν πώς η κλιματική αλλαγή επηρεάζει όχι μόνο τον Βόρειο Πόλο αλλά και όλον τον πλανήτη.
"Καμία άλλη περιοχή της Γης δεν υπερθερμάνθηκε με τόση ταχύτητα τις τελευταίες δεκαετίες. Εδώ βρίσκεται το επίκεντρο της υπερθέρμανσης και ταυτόχρονα, μέχρι τώρα γνωρίζουμε ελάχιστα για αυτήν την περιοχή", πρόσθεσε ο Ρεξ. Η κατάσταση στην Αρκτική είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. "Στις αρχές του έτους διαπιστώσαμε κάτι ακραίο: στο κέντρο της Αρκτικής έκανε περισσότερη ζέστη απ' ότι στη Γερμανία", επισήμανε.
Το Polarstream θα συνοδεύεται από τέσσερα παγοθραυστικά της Ρωσίας, της Κίνας και της Σουηδίας, ενώ αεροσκάφη και ελικόπτερα θα αναλάβουν να μεταφέρουν τους επιστήμονες και να τους εφοδιάζουν με τρόφιμα και άλλα είδη.
Προκειμένου να εκτελέσει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αποστολή του, το Polarstream θα αφεθεί να πλέει μαζί με τους πάγους όπου το πάνε τα θαλάσσια ρεύματα.

20.9.19

Εισβολή στην Περιοχή 51: οι Γήινοι δεν πήγαν στο ραντεβού...

Οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης προέβλεπαν ότι 2 εκατομμύρια άνθρωποι θα συνέρρεαν στην έρημο της Νεβάδας για να "εισβάλουν" στην Περιοχή 51, την απόρρητη στρατιωτική βάση όπου, σύμφωνα με τους συνωμοσιολόγους, η κυβέρνηση κρύβει τους εξωγήινους.
Τελικά, καμιά εκατοστή τολμηροί έφτασαν μέχρι εκεί.
Όλα ξεκίνησαν πριν από λίγους μήνες, με αφορμή ένα μήνυμα στο Facebook που ανακοίνωνε μια εκδήλωση: "Ας καταλάβουμε δια της εφόδου την Περιοχή 51, δεν μπορούν να μας σταματήσουν όλους". Η βασική ιδέα ήταν να γίνει μαζική εισβολή, στις 3 το πρωί της 20ής Σεπτεμβρίου, σε αυτήν την βάση της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας, η ύπαρξη της οποίας κρατήθηκε μυστική για χρόνια και επιβεβαιώθηκε μόλις το 2013 από τη CIA.
Προκλήθηκε αρκετός θόρυβος για το "πάρτι" αυτό, αρκετός ώστε ακόμη και ο στρατός να εκδώσει αυστηρή προειδοποίηση προς όσους θα τολμούσαν να πλησιάσουν στη βάση. Συνολικά, 2 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν δηλώσει συμμετοχή, όταν το Facebook διέγραψε, στις αρχές Αυγούστου, το μήνυμα γιατί δεν πληρούσε τα κριτήρια δημοσίευσης.
Ο Μάθιου Ρόμπερτς, ο νεαρός που είχε την αρχική ιδέα, παραδέχτηκε στο μεταξύ ότι επρόκειτο για μια "πλάκα": κάτι που σκέφθηκε στις 2 τα χαράματα επειδή "βαριόταν". Εμπνεύστηκε την εισβολή από μια άλλη χιουμοριστική πρόταση στο Facebook, που καλούσε τον κόσμο να κλέψει τις 10.000... λίμνες της Μινεσότα.
Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, περίπου 100 άνθρωποι, μεταμφιεσμένοι ή φορώντας στο κεφάλι ένα κωνικό καπελάκι από αλουμινόχαρτο, ανταποκρίθηκαν τελικά στο κάλεσμα, τη νύχτα της Πέμπτης προς την Παρασκευή. Η συγκέντρωση ήταν περισσότερο εορταστική παρά επιθετική και κατέληξε μόνο σε μία σύλληψη, ενός άνδρα που ούρησε στην είσοδο της Περιοχής 51.
Ο σερίφης της κομητείας ανέφερε ότι τα "φεστιβάλ" που οργανώθηκαν σε δυο μικρές κοινότητες, κοντά στη βάση, προσέλκυσαν περίπου 1.500 ανθρώπους, πολύ λιγότερους απ' όσους ανέμεναν οι διοργανωτές.

Τρία δισεκατομμύρια πουλιά εξαφανίστηκαν σε ΗΠΑ και Καναδά τα τελευταία 50 χρόνια

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο βασικός παράγοντας ήταν απώλεια βιότοπων, αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας

Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, τρία δισεκατομμύρια πτηνά έγιναν... «καπνός» σε ΗΠΑ και Καναδά τον τελευταίο μισό αιώνα.
Από το 1970 έως σήμερα, ο πλανήτης μας έχει χάσει το 29% των πτηνών της βόρειας Αμερικής. Και σαν να μην έφθανε αυτό, στο νησί της Ιάβας, στην Ινδονησία, τα πουλιά που τραγουδάνε και είναι στα κλουβιά είναι περισσότερα από αυτά που είναι ελεύθερα...

Οι δύο μελέτες, όπως αναφέρει το BBC, δημοσιεύονται στις επιθεωρήσεις «Science» and «Biological Conservation».
Η μελέτη που αφορά τον πληθυσμό των πτηνών της Βορείου Αμερικής επισημαίνει ότι τα πουλιά έχουν εξαφανιστεί από λιβάδια έως ακτές και ερήμους.

Στην προσπάθειά τους να εντοπίσουν την αιτία αυτού του δραματικού φαινομένου, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο βασικός παράγοντας ήταν απώλεια βιότοπων, αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
«Γνωρίζαμε ότι ορισμένα είδη πτηνών μειώνονται», υποστήριξε στο BBC ο καθηγητής Κεν Ρόζενμπεργκ από το εργαστήριο Ορνιθολογίας, «αλλά πιστεύαμε ότι ενώ τα σπάνια πουλιά εξαφανίζονται, τα άλλα πουλιά, που είναι καλύτερα προσαρμοσμένα στο υπάρχον περιβάλλον, θα εξισορροπούσαν την κατάσταση», πρόσθεσε.

«Οι υπολογισμοί μας έγιναν με βάση τις εκθέσεις από τα πτηνά στη Βόρεια Αμερική τα τελευταία 50 χρόνια, δηλαδή κάθε σημαντική έρευνα που διεξήχθη σε ολόκληρη την ήπειρο από το 1970 κι έπειτα».

Η ίδια κατάσταση, τόνισε, είναι πιθανό να καταγράφεται και σε άλλα μέρη του κόσμου. Και η κατάσταση στην Ασία, όπως έδειξε η άλλη μελέτη, δείχνει ότι πληθυσμός των πτηνών βρίσκεται σε κρίση.

ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ και ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αρχειοθήκη ιστολογίου