Γράφει: Η Αντωνία Μπούζα
Ίσως κάποιοι να θεωρήσουν τα γραφόμενα υπερβολικά, ίσως κάποιοι να βιαστούν να αποδοκιμάσουν, το θέμα όμως είναι πως έφτασε η ώρα, να σταματήσουμε να στρουθοκαμηλίζουμε !
Τι φταίει και παρά τη διάθεση και παρότρυνση από την πολιοτική ηγεσία,για την παραγωγή έργου κάτι δεν πάει όσα καλά θέλουμε ;
Ίσως ευθύνεται η εμμονή μερικών σε παλαιοκομματικού τύπου λογικές.
Ίσως το γεγονός πως το πρόθυμο και σχεδόν μόνιμο προσωπικό που συνεπικουρεί την πολιτική νομεκλατούρα του τόπου μας,να δίνει εξ αφορμής του έργου που έχει επιτελέσει, εικόνα υστέρησης στη διαχείριση ζητημάτων έκτακτης ανάγκης όπως η σημερινή .
Αυτή πιθανόν να είναι, η κυρίαρχη αιτία για τη διόγκωση της δυσαρέσκειας των πολιτών, την οποία σπεύδουν ανεύθυνα,πολλοί να εκμεταλλευτούν.
Αποδεικνύεται τελικά, πως όλα αυτά τα χρόνια που σχεδόν τα ίδια πρόσωπα με μικρές παρεκκλίσεις, περιδιαβαίνουν τις διορισμένες θέσεις της εξουσίας,ότι μπορούσαν να δώσουν, το έδωσαν.
Όποια ριξηκέλευθη ιδέα που θα γινόταν πολιτική πράξη, τη σκέφτηκαν. Εκ του αποτελέσματος του έργου μας κρινόμεθα όλοι, ενώ αυτήν την περίοδο όπου δοκιμάζεται η κοινωνία και έχουν στερέψει οι ανοχές της, απαιτούνται ταχύτερα και πιο ευέλικτα αντανακλαστικά απ΄ότι παλιότερα.
Γιατί λέγονται όλα αυτά;
Επειδή αυτό που έχει σημασία σήμερα και έχουν ανάγκη οι πολιτικοί οργανισμοί που υπάρχουν στην πατρίδα μας, είναι να λέγονται αλήθειες, έστω και αν κοστίζουν.
Λέει ο λαός μας "όποιος με αγαπάει με κάνει και κλαίω "
Είναι τόσα πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν και οι ρυθμοί ...χελώνας και μεγάλων λόγων, απογοητεύουν.
Παράδειγμα π.χ. η συνέχιση της γραφειοκρατίας, παρά τα περί αντιθέτου λεχθέντα, που ταλαιπωρεί τους πολίτες και αποθαρρύνει τους λιγοστούς επενδυτές ή τα όσα ανακοινώθηκαν για τις συγκοινωνίες.
Δηλαδή, πως ψιθυρίζονται αυξήσεις στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών (το μέσον μετακίνησης των περισσοτέρων Ελλήνων) το 2013, ενώ με άμεσες ενέργειες όπου θα πατασσόταν η εισιτηριοδαφυγή , θα μπορούσαμε να αποφύγουμε τις δυσβάσταχτες για τα Ελληνικά νοικοκυριά
αυξήσεις.
Δεν αρκεί πχ ο Γεν.Γραμματέας του Υπουργείου ο κ.Σταθόπουλος να ανακοινώνει μέτρα το Σεπτέμβρη, τα οποία πράγματι δείχνουν πως είναι στη σωστή κατεύθυνση ή η κ.Μπεργελέ να εκφράζει τη βούλησή της για απλοποίηση της δημόσιας διοίκησης.
Οφείλουν να ανακοινώσουν τα αποτελέσματα των πρωτοβουλιών τους,αλλιώς να παραδεχτούν την αποτυχία του σχεδιασμού τους, διότι ο χρόνος δεν είναι απεριόριστος.
Ή π.χ.για το συνεχιζόμενο πρόβλημα στην απορρύθμιση της αγοράς και της μη τιθάσευσης των τιμών τροφίμων, καυσίμων , φαρμάκων κλπ , σε συνάρτηση με τις μειώσεις των αποδοχών, πρέπει να απαντήσει ο Ειδ.Γραμματέας κ.Στεργίου ή όποιος άλλος αρμόδιος.
Κανείς δεν πρέπει να είναι υπεράνω κριτικής, διότι έχουν καλλιεργηθεί προσδοκίες στο λαό , που επιβάλλεται να επιτευχθούν.
Δε μπορεί να συνεχισθεί η λογική το διορισμένο προσωπικό που συνεπικουρεί την εξουσία να αποτυγχάνει ή να είναι μέτριο στις αποδόσεις του και να παραμένει στη θέση του.
Κάθε αποτυχία υλοποίησης των όποιων σχεδιασμών , στρέφει πάλι το βάρος στους συνήθης υπόπτους δηλ. μισθωτούς και συνταξιούχους που πληρώνουν τελικά το μάρμαρο.
Άλλωστε ακόμη και στο μεσοπρόθεσμο μπήκε ρήτρα αιρεσιμότητας που σημαίνει νέα μέτρα σε περίπτωση αποτυχίας.
Αρκετά πια!
Έχουν στοχευθεί υπερβολικά τα εισοδήματα των Ελλήνων, η ακίνητη περιουσία αλλά και ότι με κόπο, μόχθο και ιδρώτα απέκτησαν οι Έλληνες ενώ οι σπατάλες συνεχίζονται.
Π.χ Υπηρεσίες στεγάζονται σε κτίρια με υψηλά μισθώματα, ενώ δεν έχει γίνει η απαραίτητη ανακατονομή των χώρων που μπορούν να αξιοποιηθούν χωρίς κόστος για την Πολιτεία (ας κάνουμε μία έρευνα όλοι μας στον τόπο που ζούμε και θα διαπιστώσουμε τις αλόγιστες σπατάλες).
Λογικές του δε βαριέσαι, οφείλει η Ελληνική Κυβέρνηση να τις σταματήσει άμεσα και οι..διορισμένοι να αξιολογηθούν σύμφωνα με το έργο που αποδίδουν και όχι με τις κομματικές ταυτότητες ή τα ...κονέ που μπορεί να έχουν και τα οποία συνήθως τελαλίζουν.
Οι Έλληνες περιμένουν άλλη νοοτροπία, άλλη συμπεριφορά και κυρίως αποτελεσματικότητα, διότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι.
Δε μπορεί να συνεχισθεί η πεπετημένη και η όποια αποτυχία των δευτεροκλασσάτων στελεχών να επιστρέφει στις πλάτες του λαού.
Όπως προείπα...αυτός που με αγαπάει με κάνει και κλαίω!
