23.8.17

Aνακαλύφθηκε στην Ιερουσαλήμ αρχαίο μωσαϊκό με ελληνική επιγραφή, ηλικίας 1.500 χρόνων

Μία σπάνια ανακάλυψη ενός αρχαίου λειψάνου και ενός ιστορικού ντοκουμέντου έφεραν στο φως αρχαιολόγοι στην Παλιά Πόλη Ιερουσαλήμ. 
Πρόκειται για ένα μωσαϊκό πάτωμα ηλικίας 1.500 χρόνων πάνω στο οποίο υπάρχει μία ελληνική επιγραφή. Η ανακάλυψη είδε το φως στη διάρκεια εργασιών εγκατάστασης υπόγειων καλωδίων τηλεπικοινωνίας.
Η επιγραφή αναφέρει τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Ιουστινιανό του 6ου αιώνα, καθώς και τον Κωνσταντίνο, ο οποίος υπηρέτησε ως ηγούμενος εκκλησίας η οποία ιδρύθηκε από τον Ιουστινιανό στην Ιερουσαλήμ. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι θα τους βοηθήσει να κατανοήσουν τα Ιουστινιάνια κτήρια που υπάρχουν στην πόλη.
Η πλήρης επιγραφή αναφέρει: «Ο πιο ευσεβής Ρωμαίος αυτοκράτορας Φλάβιος Ιουστινιανός και ο πιο θεοσεβής ιερέας και ηγούμενος, Κωνσταντίνος, ανέγειραν το κτήριο στο οποίο (αυτό το μωσαϊκό) τοποθετήθηκε κατά την 14η ένδειξη».
Η ένδειξη είναι μια αρχαία μέθοδος μέτρησης ετών που χρησιμοποιήθηκε για φορολογικούς σκοπούς. Οπως δήλωσαν οι αρχαιολόγοι σύμφωνα με την επιγραφή το ψηφιδωτό χρονολογείται γύρω από τα έτη 550/551 μ.Χ.
Ο Ιουστινιανός ήταν ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες της βυζαντινής εποχής. Το 543 μ.Χ. ίδρυσε την Εκκλησία της Νέας Ιερουσαλήμ - μια από τις μεγαλύτερες χριστιανικές εκκλησίες στην ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τη μεγαλύτερη στην Ιερουσαλήμ την εποχή εκείνη.
«Το γεγονός ότι η επιγραφή διατηρήθηκε τόσους αιώνες αποτελεί ένα αρχαιολογικό θαύμα", δήλωσε ο Ντέιβιντ Γκέλμαν διευθυντής των ανασκαφών της Αρχής των Ισραηλινών Αρχαιοτήτων.
«Κάθε αρχαιολόγος ονειρεύεται να βρεί στις ανασκαφές μία επιγραφή, ειδικά μία τόσο καλά διατηρημένη και σχεδόν εντελώς άθικτη".
Οι ερευνητές πιστεύουν οτι το κτήριο μέσα στο οποίο ήταν τοποθετημένο το μωσαϊκό, ήταν δίπλα στην παλιά Πύλη της Αρχαίας Πόλης της Δαμασκού, η οποία χρησίμευε ως πανδοχείο για τους προσκυνητές.

Η Ολυμπία Δουκάκη σε ταινία για τους Έλληνες του Άουσβιτς

Η Γλυκερία θα τραγουδήσει το «Μινόρε της Αυγής»

Η βραβευμένη με Όσκαρ, ελληνικής καταγωγής, ηθοποιός Ολυμπία Δουκάκη πρωταγωνιστεί σε μία νέα ταινία που σκηνοθετεί ο Νταβίντ Αντόνιουκ και έχει γράψει η Τζοάνα Τσάνις, σε παραγωγή των Τσακ Σκοτ και Γκρέγκορι Σ. Παπάς.
Η ταινία «Ελευθερομάνια» βασίζεται σε μία αληθινή ιστορία που αποκάλυψε ο Παπάς όταν έπεσε στα χέρια του το ημερολόγιο μίας επιζήσασας του Ολοκαυτώματος και που αναφέρονταν στους Έλληνες κρατούμενους του Άουσβιτς.
Μετά από χρόνια έρευνας και αφού κατάφερε να βρει επίσημες μαρτυρίες αξιωματικών των SS μέσα από τα αρχεία του Βερολίνου, ο Παπάς έστειλε την ιστορία στην Τσάνις, η οποία ζει στο Τορόντο, και αυτή την μετέτρεψε σε σενάριο.
Η ιστορία διαδραματίζεται το καλοκαίρι του 1944 όταν οι Ναζί αποφάσισαν 446 Έλληνες κρατούμενοι ως Sonderkommandos να οδηγήσουν τους υπόλοιπους φυλακισμένους στους θαλάμους αερίων της Πολωνίας. Σε περίπτωση που δεν το δέχονταν θα θανατώνονταν.
Η δράση κινείται μεταξύ Τορόντο και Νέας Υόρκης και περιστρέφεται γύρω από την συγγραφέα και επιζήσασα του Άουσβιτς Πιρόσκα, την οποία υποδύεται η Δουκάκη, καθώς μοιράζεται τις αναμνήσεις της με τη δημοσιογράφο Ανθούλα Κατσιματίδης.
Η γνωστή ελληνίδα τραγουδίστρια Γλυκερία, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της ιστοσελίδας «Νέος Κόσμος» θα τραγουδήσει το Μινόρε της Αυγής για τους τίτλους τέλους.

ΣΑΠΙΟ ΤΟ ΗΛΙΚΙΑΣ 50 ΕΤΩΝ ΔΙΚΤΥΟ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΜΕ ΑΜΙΑΝΤΟ ΣΤΗΝ ΝΟΤΙΑ ΤΡΙΦΥΛΙΑ !!!

Χωρίς νερό οι Γαργαλιάνοι και η ευρύτερη περιοχή στην κορύφωση του καλοκαιριού αλλά για τους υπευθύνους του Συνδέσμου ύδρευσης «Τέλλος Άγρας » φαίνεται ότι δεν τρέχει τίποτα..
Για περισσότερο από ένα μήνα το νερό από τον κεντρικό αγωγό του δικτύου  κατασκευασμένο από καρκινογόνο αμίαντο  στην επαρχιακή οδό Τουλούπα Χάνι – Αριστομένης  σε απόσταση 100 μέτρων από τον οικισμό Τουλούπα
Χάνι  ,πότιζε την ….άσφαλτο  χωρίς να ιδρώνει το αυτί κανενός υπευθύνου

Το παράδοξο της υπόθεσης είναι  ότι πρίν λίγες ημέρες μάλιστα μηχανήματα και τεχνίτες του Δήμου Τριφυλίας μετέβησαν σε άλλη βλάβη του σάπιου γεμάτο από αμίαντο δικτύου  στο Κοντογόνι,περνώντας επανειλημμένα  από το σημείο της βλάβης  αλλά η αδιαφορία που επέδειξαν είναι πρωτοφανής 
Συνιστούμε υπομονή στους πελάτες –καταναλωτές του συνδέσμου τα ….πρωτοβρόχια έρχονται και η λειψυδρία θα ….αντιμετωπιστεί !!!
Κατατοπιστικό και αποκαλυπτικό το ρεπορτάζ με τις φωτογραφίες από το newsmessinia από αναγνώστη του για την κατάσταση στην περιοχή.

ΤΟΣΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ..

Θυμόμαστε πολύ καλά ότι σε συνεδρίαση του Δ.Σ. Τριφυλίας είχαν συζητηθεί μελέτες και βαρύγδουπες αποφάσεις για αντικατάσταση του δικτύου, αλλά και τα συσσωρευμένα χρέη του συνδέσμου από τους γειτονικούς Δήμους που υδρεύονται. 
Το θέμα είχε αναλύσει από το 2014 ο τότε πρόεδρος του συνδέσμου που σήμερα
τυχαίνει να είναι Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. Τριφυλίας. 
Όμως ούτε η λαλιά του ακούγεται.

Δικαιολογημένα λοιπόν οι κάτοικοι διαμαρτύρονται ότι κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για την αποκατάσταση μιας ακόμα αδικίας καθώς οι αρμόδιοι μάλλον προτιμούν την λαική ρήση που αναφέρει...επιγραμματικά ότι είναι καλύτερα 'μούγκα στην...στρούγκα'.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΖΙΚΑΣ με φωτό από το newsmessinia

 ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΖΗΤΑ Ο ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΥΔΡΟΔΟΤΗΣΗΣ
ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ για την κατάσταση που επικρατεί με αποδέκτη ζητά από την ΔΕΥΑ Τριφυλίας το Δ.Σ. του Εμπορικού Συλλόγου Κυπαρισσίας «Η Πρόοδος» μεταφέροντας τις διαμαρτυρίες του εμπορικού κόσμου της περιοχής για τις αλλεπάληλες  διακοπές στην υδροδότηση της πόλης της Κυπαρισσίας. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν επίσημες ανακοινώσεις ούτε για προγραμματισμένες διακοπές αλλά και επαρκείς αναφορές για τους εμπόρους και καταναλωτές που υποφέρουν με αποτέλεσμα να έχει αντίκτυπο και στην τουριστική κίνηση της περιοχής. 
Η επιστολή φέρει την υπογραφή των εκπροσώπων του συλλόγου όπως  ο πρόεδρος, Δημήτρης Αβδάλας, και ο Γραμματέας, Δημήτρης Τερζής, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι:
Το τελευταίο χρονικο διάστημα έχουμε έρθει αντιμέτωποι με αρκετά συχνές διακοπές υδροδότησης στην πόλη της Κυπαρισσίας.
Παρακαλούμε όπως:Mας ενημερώσετε εάν οι διακοπές αυτές οφείλονται σε έλλειψη νερού ή σε βλάβες του δικτύου, και κατά πόσο θα συνεχιστούν αυτές.
Όταν γίνονται διακοπές, επιθυμούμε να ενημερωνόμαστε αυτομάτως ώστε να ενημερώνουμε τα μέλη του Συλλόγου μας, τα οποία εξαρτώνται άμεσα (εστιατόρια, καφετέριες στεγνωκαθαριστήρια, κ.λ.π.) από τη χρήση νερού. Η ενημέρωση αυτή θα αποτρέψει τυχόν σοβαρές βλάβες σε μηχανήματά τους και φυσικά αποφυγή ταλαιπωρίας των καταναλωτών.
Ελπίζουμε σε ενημέρωση και συνεργασία, ώστε να μην βρεθούν συνάδελφοι στη δυσάρεστη θέση να ζητήσουν ποινικές και λοιπές ευθύνες των αρμοδίων της Επιχείρησή σας, καταλήγει η κοινή επιστολή.
ΓΙΑΝ. ΜΠ.

Aυξήσεις φωτιά στα διόδια από το Σεπτέμβριο

Μέσα στον Σεπτέμβριο πρόκειται να τεθούν σε λειτουργία οι υπολειπόμενοι μετωπικοί σταθμοί διοδίων στους παραχωρημένους αυτοκινητόδρομους.
Η αρχή θα γίνει από την Ιονία Οδό, με τους σταθμούς Τερόβου και Μενιδίου.
Στα μέσα του μήνα θα ακολουθήσει η Κορίνθου- Πατρών, με τη λειτουργία του σταθμού Ελαιώνα και την αμφίπλευρη λειτουργία του σταθμού Ρίου.
Στις 31 Αυγούστου ολοκληρώνεται και τυπικά η κατασκευαστική περίοδος για όλους τους παραχωρημένους σε ιδιώτες αυτοκινητόδρομους. Ετσι δεν θα απαιτείται πλέον απόφαση του υπουργού Υποδομών για την έναρξη λειτουργίας των αδειοδοτημένων και κατασκευασμένων σταθμών διοδίων που προβλέπει ο (εγκεκριμένος με τις συμβάσεις παραχώρησης) σχεδιασμός.
Την αρχή θα κάνει η κοινοπραξία Νέα Οδός, που κατασκευάζει και διαχειρίζεται την Ιονία Οδό (Αντίρριο - Ιωάννινα).
Στον αυτοκινητόδρομο ήδη λειτουργούν οι σταθμοί διοδίων Κλόκοβας και Αγγελόκαστρου στο νότιο τμήμα και απομένει η λειτουργία των σταθμών Μενιδίου (ανάμεσα στην Αμφιλοχία και την Αρτα) και Τερόβου (ανάμεσα στην Αρτα και τα Ιωάννινα).
Οι δύο σταθμοί θα χρεώνουν περί τα 3 ευρώ έκαστος στα Ι.Χ. (το ακριβές ποσό δεν έχει οριστικοποιηθεί), με το σύνολο της Ιονίας Οδού για ένα Ι.Χ. να κοστίζει 12,50 ευρώ. Παράλληλα, θα λειτουργήσουν πλευρικοί σταθμοί διοδίων σε τρία σημεία: στους κόμβους Γαυρολίμνης, Αρτας και Γοργόμυλου. Η έναρξη λειτουργίας των νέων σταθμών τοποθετείται μέσα στην πρώτη εβδομάδα του Σεπτέμβρη.
Θα ακολουθήσει στα μέσα Σεπτεμβρίου η λειτουργία των νέων διοδίων στον αυτοκινητόδρομο Κορίνθου - Πατρών.
Σύμφωνα με την κοινοπραξία Ολυμπία Οδός, πρόκειται για τον σταθμό Ελαιώνα (στον Δήμο Αιγιαλείας) και την αμφίπλευρη λειτουργία του σταθμού διοδίων στο Ρίο (σήμερα χρεώνει μόνο το ρεύμα προς Αθήνα).
Ο σταθμός Ελαιώνα θα είναι και ο ακριβότερος στον αυτοκινητόδρομο (καθώς χρεώνει μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής), με κόστος 3,20 ευρώ για τα Ι.Χ.
Με τη λειτουργία των νέων σταθμών, η συνολική διαδρομή Ελευσίνας - Πάτρας θα κοστίζει για τα Ι.Χ. 11,50 ευρώ και για τα δίκυκλα 7,90 ευρώ. Παράλληλα με τους μετωπικούς σταθμούς θα ξεκινήσει και η λειτουργία πλευρικών σε τέσσερα σημεία.
Σύμφωνα με την kathimerini, πιο περίπλοκα είναι τα πράγματα με τους σταθμούς εξυπηρέτησης αυτοκινήτων (ΣΕΑ). Στη μεν Ολυμπία Οδό, το μόνο νέο ΣΕΑ στον Ψαθόπυργο έχει πάρει παράταση έως το τέλος του έτους (θα παραδοθεί μαζί με την ολοκλήρωση του κόμβου Ρίου).
Στην Ιονία Οδό, όπου προβλέπονται πέντε ΣΕΑ, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα κανένα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ούτε ένα πρατήριο βενζίνης στα 196 χλμ. του άξονα. Σύμφωνα με τη Νέα Οδό, αιτία είναι η καθυστέρηση στην περιβαλλοντική τους αδειοδότηση: τα ΣΕΑ Αμβρακίας, Αμφιλοχίας και Επισκοπικού αδειοδοτήθηκαν τον Μάρτιο και του Ευνοχωρίου τον Μάιο και βρίσκονται υπό κατασκευήν, ενώ το ΣΕΑ Φιλιππιάδας δεν έχει ακόμα αδειοδοτηθεί (η εταιρεία υποστηρίζει ότι κατέθεσε έγκαιρα τους φακέλους στο υπουργείο). Με αυτά τα δεδομένα, η λειτουργία τους δεν πρέπει να αναμένεται μέσα στο 2017.

Καθημερινή

Δεν είναι κόλπο, τα έχουν όντως «παίξει»…

Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει εδώ και καιρό σε ένα μικρό ακροατήριο. 
Απευθύνεται στον πυρήνα εκείνων που τον στήριξαν στα πέτρινα χρόνια. 
Τότε που λίγοι ψήφοι έκριναν κάθε φορά αν θα ήταν μέσα ή έξω από την Βουλή. 
Το πρόβλημα για τον Αλέξη είναι ότι αυτό το 3% σε έναν μεγάλο βαθμό έχει εγκαταλείψει.
Μου αρέσει που κάποιοι φίλοι εξακολουθούν και ανακαλύπτουν αρετές στην επικοινωνιακή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι τόσο παραμυθιασμένοι με τις δυνατότητες του «κτήνους» που σε λίγο θα μας πουν ότι όχι μόνο ο γάιδαρος πετάει, αλλά ότι έχει φτάσει και στο φεγγάρι. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανακαλύπτει θέματα για να «ξεχνάει» ο κόσμος την καθημερινότητα. Απλά, ο κόσμος ανακάλυψε, έστω και αργά, την άλλη πλευρά του φεγγαριού. Όπως πριν από λίγο καιρό οι ψηφοφόροι τους έβρισκαν τα πάντα τέλεια, τώρα οι ίδιοι άνθρωποι τους πετροβολάνε όπου τους βρίσκουν.
Έχουν πει και έχουν
κάνει πολλές χοντράδες. Εντάξει! Μέχρι πριν από λίγο καιρό ο κόσμος αντιδρούσε διαφορετικά. Έλεγε, δεν μπορεί! Κάτι θα ξέρουν τα παλικάρια. Απέδιδε τα πάντα σε μία διαβολική δύναμη που κατείχαν. Κατούραγαν στο πηγάδι; Ο κόσμος έλεγε ότι είχαν βρει τρόπο να βγάζουν πετρέλαιο από το κάτουρο. Κοίταζαν όλοι μαζί στον ουρανό σαν χάνοι; Ποιος ξέρει το βλέπουν οι ημίθεοι, έλεγε ο πάνσοφος λαός.
Κι από το ένα σημείο περάσαμε στο άλλο. Ό,τι και να κάνουν, ό,τι και να πουν τρώνε κατάρες. Ακόμη κι αν βγει αύριο ο Τσίπρας και υποσχεθεί έκτακτο επίδομα 3.000 ευρώ, ο κόσμος θα συνεχίσει να τους βρίζει, να τους αμφισβητεί. Κι αυτό το ξέρουν. Γι αυτό κι έχουν στραφεί προς το παλαιό και μικρό τους ακροατήριο. Προετοιμάζουν το έδαφος για τις κρύες εκείνες νύκτες που θα χώνονται στα ταβερνεία για να πιούνε τα τσίπουρα. Δεν είναι εύκολο πράγμα να αφήνεις τα κότερα και τις βίλες και να επιστρέφεις στα τσιπουράδικα της γειτονιάς. Προετοιμάζουν, λοιπόν, το έδαφος. Και λένε ιστορίες σαν κι εκείνες που έλεγαν στα πέτρινα χρόνια. Για τους καπεταναίους του εμφυλίου και τους «ήρωες» της ΟΠΛΑ. Μόνο που από τότε μέχρι σήμερα πέρασε μεγάλος χρόνος. Κι είναι μεγάλος ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει από τότε που ήσαν «από κάτω». Το θέμα είναι αν θα μπορέσουν να ξαναμπούν σε εκείνα τα ταβερνεία και να κοιτάξουν εκείνους τους παλαιούς συντρόφους τους στα μάτια.
Αναφέρονται σε ιστορίες από το παρελθόν, επειδή δεν βλέπουν μέλλον. Και έρχονται διάφοροι και λένε «μην πέφτετε στην παγίδα τους». Με μία τόσο φοβική Δεξιά, καταλαβαίνει κανείς γιατί κυριάρχησε ιδεολογικά η Αριστερά τόσα χρόνια. Και φίλοι εκεί στη Νέα Δημοκρατία μην ανησυχείτε. Τα καθημερινά προβλήματα δεν τα ξεχνάει ο Έλληνας επειδή γίνεται (επιτέλους) η συζήτηση για τα εγκλήματα του Στάλιν. Τα καθημερινά προβλήματα τα ζει ο κάθε ένας από εμάς με ένταση κι αποκλείεται έτσι να τα ξεχάσει. Δεν θα τους χαριστούμε σε τέτοια θέματα!
Άκουγα χτες έναν υπουργό της κυβέρνησης να λέει ότι δεν θα ανεχτούν τους… αναθεωρητές της Ιστορίας! Μιλάμε για τέτοιο θράσος. Ποια Ιστορία αναθεωρήθηκε και τι έλεγε αυτή; Αντί να ξεφουρνίζουν, λοιπόν, κάποιοι, ανοησίες, εκεί στην αντιπολίτευση, ότι δήθεν θα τρομάξουν οι… κεντρώοι ψηφοφόροι, ας αφήσουν τις δημόσιες σχέσεις κι ας κάνουν την δουλειά που δεν έκαναν οι προκάτοχοί τους. Είπαμε! Να βάλουμε μία γραμμή και ορθώς το είπαμε και το κάναμε. Αλλά όχι και να ξαναγράψουμε την Ιστορία, επειδή το θέλει ο Κοντονής. Θα τρίζουν τα κόκαλα…
Θανάσης Μαυρίδης-liberal.gr

Τι έτρωγαν οι Αρχαίοι Eλληνες; – Τα μυστικά της ευζωίας τους

Πώς τρέφονταν οι άνθρωποι στην Αρχαία Ελλάδα; Θα εκπλαγείς όταν διαβάσεις ποια τροφή, που σήμερα θεωρείται «απαγορευμένη», έτρωγαν καθημερινά και ποιο γεύμα της ημέρας θεωρούσαν το πιο σημαντικό.
Οι συνήθειες των αρχαίων Ελλήνων δεν βασίζονταν στην ταχύτητα και την εξοικονόμηση χρόνου όπως του σύγχρονου ανθρώπου, αλλά προέκυπταν από μια βαθιά και λεπτομερή μελέτη των αναγκών του σώματος και του πνεύματος.
Η διατροφή τους, που αποτελούσε ένα σημαντικό κομμάτι της φιλοσοφικής τους θεώρησης, υπάκουε σε κανόνες που συνδύαζαν την απόλαυση με την ευεξία. Eίναι πολύ ενδιαφέρον λοιπόν να γνωρίσουμε πώς φρόντιζαν εκείνοι μια από τις πιο βασικές ανάγκες τους, ακόμα κι αν σήμερα  είναι δύσκολο να ακολουθήσουμε κατά γράμμα το διατροφικό τους πρόγραμμα.
Σε αντίθεση  με αυτό που πολλοί διατροφολόγοι υποστηρίζουν σχετικά με τα οφέλη ενός πλουσιοπάροχου πρωινού, οι αρχαίοι Έλληνες και δη οι Αθηναίοι, έτρωγαν  ξεκινώντας τη μέρα τους ένα πολύ λιτό γεύμα που περιελάμβανε το «ακράτισμα», δηλαδή λίγο κριθαρένιο ψωμί, βουτηγμένο σε ανέρωτο κρασί (ο άκρατος οίνος). Μερικές φορές πρόσθεταν ελιές και σύκα. Πιο συχνά όμως το πρωινό  τους περιοριζόταν στον «κυκεώνα», ένα ρόφημα από βρασμένο κριθάρι, αρωματισμένο με μέντα ή θυμάρι, που πίστευαν ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Ακόμα μια αντίθεση των αρχαίων με τους σύγχρονους Έλληνες είναι το δείπνο.
Σήμερα ο περισσότεροι γιατροί συμβουλεύουν το βραδινό μας γεύμα να είναι ελαφρύ και να το καταναλώνουμε πριν από τις 20:00. Κι όμως για τους αρχαίους το δείπνο ήταν το βασικό γεύμα της ημέρας και το έτρωγαν μόνο μετά τη δύση του ηλίου!  Μάλιστα αυτό το γεύμα ήταν πολύ πλούσιο και συνοδευόταν και από επιδόρπια, τα λεγόμενα τραγήματα, που μπορεί να ήταν φρούτα φρέσκα ή ξηρά,  κυρίως σύκα, καρύδια, σταφύλια ή γλυκά με μέλι. Το μεσημέρι  συνήθιζαν να τρώνε ψάρια, όσπρια, ή πρόχειρα φαγητά όπως ψωμί, τυρί, ελιές, αυγά, ξηρούς καρπούς και φρούτα.
Επίσης μια τροφή που ποτέ δεν έλειπε από το τραπέζι τους ήταν το κρέας. Φυσικά οι πρώτες ύλες εκείνη την εποχή ήταν πολύ πιο  «καθαρές», καθώς τα ζώα στρέφονταν μόνο από τη φύση, ενώ οι καρποί της γης ήταν ανόθευτοι , χωρίς χημικά ή φυτοφάρμακα. Οπότε η κατανάλωση κρέατος, ακόμα και σε καθημερινή βάση, δεν ήταν καθόλου επιβαρυντική για τον οργανισμό. Οι αρχαίοι έδειχναν ιδιαίτερη προτίμηση στο χοιρινό και στο μοσχάρι, ενώ σπανιότερα έτρωγαν κατσίκι και αρνί. Επίσης αγαπούσαν πολύ και το κυνήγι , κυρίως τις τσίχλες,  τα ορτύκια και τα ελάφια. Μάλιστα, για να είναι μαλακά τα κρέατα έκαναν ότι και εμείς σήμερα, δηλαδή τα μαρίναραν, κυρίως με χορταρικά.
Άλλη μια αδυναμία τους ήταν τα θαλασσινά και τα όστρακα, ενώ από τα ψάρια  προτιμούσαν τις τσιπούρες, τα μπαρμπούνια, τις σαρδέλες και φημισμένα χέλια της Κωπαΐδας,  καθώς και τα παστά ψάρια από τον Ελλήσποντο και τον Εύξεινο Πόντο, που δεν έλειπαν σχεδόν ποτέ από το τραπέζι τους , αν και ήταν πανάκριβος μεζές,  αφού το καθένα απ’ αυτά στοίχιζε όσο  περίπου ένα γουρουνόπουλο. Οι τσιπούρες και τα μπαρμπούνια  θεωρούνταν κατεξοχήν φαγητό πλουσίων, ενώ οι σαρδέλες ήταν το συνηθισμένο πιάτο των φτωχότερων. Η τιμή της σαρδέλας μάλιστα λειτουργούσε ως βαρόμετρο για την αγορά τροφίμων στην Αθήνα.
Στο μενού τους θέση είχαν και τα όσπρια, όπως τα φασόλια, οι φακές, τα ρεβίθια (ψημένα), τα μπιζέλια και τα κουκιά σε πουρέ (έτνος).  Ένα από τα εδέσματα που φαίνεται πως αγαπούσαν πολύ σύμφωνα με τις πηγές ήταν και τα σαλιγκάρια- μάλιστα  οι Κρητικοί έτρωγαν από την εποχή του Μίνωα. Ιδιαίτερη ζήτηση είχαν και τα λαχανικά, τα οποία οι Αθηναίοι καλλιεργούσαν στους κήπους τους, με προτίμηση στους βολβούς, στα μαρούλια, στον αρακά, στις αγκινάρες, στα βλίτα, στο σέλινο, στον άνηθο και το δυόσμο.  Από τα πιο αγαπημένα προϊόντα των αρχαίων πάντως  ήταν τα αγγούρια και τα σύκα. Άλλα χορταρικά, όπως τα μανιτάρια, το μάραθο, τα σπαράγγια, ακόμα και τις τρυφερές τσουκνίδες, τα αναζητούσαν στις ακροποταμιές και στα χωράφια.
Είναι σημαντικό ότι οι αρχαίοι έτρωγαν μόνο με συντροφιά, και δη το δείπνο τους, καθώς ήταν  το φαγητό ένας τρόπος κοινωνικοποίησης που συνδέονταν στενά με την γαστρονομική φιλοσοφία της εποχής.

Εστιατόρια δεν υπήρχαν με τη σημερινή έννοια. Το εστιατόριο στην αρχαία Ελλάδα ήταν ένα δωμάτιο δίπλα στους βωμούς, όπου έτρωγαν  όσοι είχαν τελέσει κάποια θυσία .
Κάθε γεύμα φυσικά το συνόδευαν με κρασί -εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν  άλλου  είδους αλκοολούχα ποτά- και φυσικά το ελαιόλαδο δεν έλειπε ποτέ από το τραπέζι, ειδικά των αρχαίων Αθηναίων που το θεωρούσαν δώρο της θεάς Αθηνάς στην πόλη τους.
Τηγάνι, όπως μπορείτε να φανταστείτε, δεν χρησιμοποιούσαν, οπότε τα περισσότερα φαγητά γίνονταν  ψητά στο φούρνο και  στη σούβλα, ή  βραστά με διάφορα λαχανικό και καρυκεύματα. Από τα καρυκεύματα και τα μπαχαρικά χρησιμοποιούσαν, άνηθο, βασιλικό, δυόσμο, θυμάρι, κάρδαμο, κόλιανδρο, κάππαρη, κουκουνάρι, αλλά και τα εισαγόμενα από πόλεις με τις οποίες είχαν  εμπορικές συναλλαγές, όπως  το πιπέρι.
Πάντως είχαν μεγάλη αγάπη στο ψωμί, έφτιαχναν μάλιστα αρκετά είδη, μέχρι και λαγάνες, με τα οποία συνόδευαν απαραίτητα κάθε γεύμα τους. Υπήρχαν σιμιγδαλένιοι άρτοι, ψωμί από χοντράλευρο,  ψωμί από διάφορα γεννήματα, από ένα είδος σίκαλης της Αιγύπτου και  «ψωμί από κεχρί». Στο κάθε είδος έδινα μια διαφορετική ονομασία, ανάλογα με τον τρόπο ψησίματος.
Τα γλυκά παρασκευάζονταν όλα από αλεύρι , φρούτα ξερά ή φρέσκα και μέλι,  καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ζάχαρη ούτε κακάο, οπότε ήταν πολύ  ελαφριά και  δεν είχαν τρομερές θερμίδες.
Σε κάθε περίπτωση οι αρχαίοι ήταν λιτοδίαιτοι, κατανάλωναν μεν μια μεγάλη ποικιλία τροφών, αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες.  Ο στόχος του φαγητού ήταν να τέρψει τον ουρανίσκο κι όχι να χορτάσει το στομάχι. Ακόμα πιο σκληροπυρηνικοί ήταν οι  Σπαρτιάτες που  και στη διατροφή τους ακολουθούσαν την λακωνική λιτότητα:   το καθημερινό τους γεύμα περιλάμβανε μια κούπα από «μέλανα ζωμό» κι ένα κομμάτι ψωμί, ενώ σε ιδιαίτερες περιστάσεις  και γιορτές έτρωγαν βραστό χοιρινό, λίγο κρασί και καμιά πίτα.

47χρονος έδωσε τραγικό τέλος στη ζωή του στην Ζάκυνθο

Ένα τραγικό περιστατικό συγκλόνισε για μια ακόμη φορά την τοπική κοινωνία της Ζακύνθου, όταν ένας 47χρονος άνδρας,   αποφάσισε για τους δικούς του λόγους, να βάλει τέλος στη ζωή του.
Ο αυτόχειρας βρέθηκε κρεμασμένος από τους δικούς του που τον αναζητούσαν. Αφού προσπάθησαν να ξεπεράσουν το αρχικό σοκ, ενημέρωσαν άμεσα την Αστυνομία η οποία έφτασε στο σημείο και άρχισε να συλλέγει στοιχεία. Ταυτόχρονα ειδοποίησαν και το ΕΚΑΒ όπου παρέλαβε τον άτυχο άνδρα και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο, όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες κανείς δεν γνωρίζει ποιο ακριβώς ήταν το κίνητρο της πράξης του. Παρότι η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της προανάκρισης για να διαπιστωθούν τα ακριβή αίτια που τον οδήγησαν στο απονενοημένο διάβημα, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως ο άνδρας δεν είχε αφήσει σημειώματα με τα οποία να εξηγούσε την πράξη του. Ωστόσο, συμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα.

Brexit και Ελληνες ερευνητές

Δύο μήνες μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, στις 19 Ιουνίου, για τους όρους του διαζυγίου της Βρετανίας με την Ε.Ε., παραμένει ακόμη θολό το τοπίο για το τι τελικά θα συμφωνηθεί και αβέβαιο το μέλλον των Ευρωπαίων ακαδημαϊκών στη Βρετανία. Με εμφανή την τάση για αναζήτηση νέας επαγγελματικής στέγης, κατά προτίμηση σε χώρα-μέλος της Ε.Ε., ακαδημαϊκοί μιλούν στην «Κ» για τα ζητήματα που τίθενται γύρω από τη χρηματοδότηση των ερευνών τους, το πλήγμα του Brexit στις συνεργασίες με άλλα πανεπιστήμια, αλλά και τον αριθμό των μελλοντικών σπουδαστών. Αλλοι πιο αισιόδοξοι, άλλοι πιο ανήσυχοι, βιώνουν τις αλυσιδωτές επιδράσεις του πολύκροτου διαζυγίου στα πανεπιστήμια και κατ’ επέκταση στους ίδιους και μιλούν για τον φαύλο κύκλο ανασφάλειας στον οποίο έχουν εισέλθει.
Συναντικές ευκαιρίες
Σύμφωνα με τον καθηγητή Διεθνών Σχέσεων Νεόφυτο Λοϊζίδη, η χρηματοδότηση ερευνών μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων στην προ Brexit εποχή ήταν σημαντική, ωστόσο «το κύρος που αποκτούσαν τα πανεπιστήμια μέσω αυτών των προγραμμάτων ήταν πιο σημαντικό». «Δεν είναι μόνον τα λεφτά, είναι και οι ευκαιρίες συνεργασιών», συμπληρώνει από την πλευρά του ο καθηγητής Μηχανολογίας Γεώργιος Γουσέτης. Οι ερευνητές πεδίου δεν γίνεται να χρηματοδοτηθούν με κριτήριο τη χώρα, αλλά την εξειδίκευση και την ανατρεπτική οπτική, εξηγεί ο δρ Λοϊζίδης. Ετσι, επιστήμονες που διεξήγαγαν έρευνα πεδίου, για παράδειγμα, στην Πορτογαλία μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν μόνο μέσω ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας επιτρέποντας σε βρετανικά ιδρύματα, συνεργασίες που τα τοποθετούσαν στα καλύτερα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια στον κόσμο. Εξάλλου, «το πρόβλημα για μένα εντοπίζεται στο ότι η ερευνητική κοινότητα στη Βρετανία είναι μικρή», σημειώνει ο δρ Γουσέτης. «Τα πρότζεκτ που έχουν εκπονηθεί μέσω ευρωπαϊκών κονδυλίων βοηθούν σημαντικά την Αγγλία, γιατί βάσει αυτών των έμμεσων κριτηρίων αξιολόγησης στοιχειοθετείται και η παρουσία της στον κόσμο», προσθέτει ο δρ Λοϊζίδης.
Γι’ αυτή τους την παγκόσμια παρουσία άλλωστε επιλέγονται τα βρετανικά πανεπιστήμια τόσο από σπουδαστές όσο και από ακαδημαϊκούς. «Τα χρήματα που παίρνουμε για την έρευνα είναι μικρό κομμάτι του budget μας», εξηγεί ο δρ Λοϊζίδης τονίζοντας πως τα περισσότερα έρχονται μέσω των διδάκτρων· όμως οι φοιτητές αρχίζουν να μειώνονται λόγω της αύξησης των διδάκτρων και της γραφειοκρατικής εμπλοκής που αντιμετωπίζουν οι υποψήφιοι εισαχθέντες. Ο λέκτορας Συγκριτικής Πολιτικής Ιωσήφ Κόβρας λέει στην «Κ» ότι «πολλά πανεπιστήμια στη Βρετανία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα δίδακτρα και πολλά από τα δίδακτρά τους προέρχονται από Ευρωπαίους φοιτητές». Ενδεικτικά το 20%-30% των διδάκτρων του City University of London προέρχεται από σπουδαστές χωρών της Ε.Ε., σημειώνει ο δρ Κόβρας και προσθέτει: «Αν μειωθεί έστω και στο μισό, καταλαβαίνετε ότι θα επηρεάσει τους μισθούς ή ακόμη και τις θέσεις μας. Είναι απλά οικονομικά».
Με πεσμένο ηθικό, επιστήμονες που έχουν ήδη τα κονδύλια, αναζητούν επιβεβαίωση ότι τα έργα τους θα είναι ασφαλή ή ότι θα έχουν πρόσβαση σε μελλοντικά ερευνητικά προγράμματα της Ε.Ε. Οι πιο ανήσυχοι προσεγγίζουν αλλά πανεπιστήμια σε Ιρλανδία και Ευρώπη. «Οταν υπάρχει αβεβαιότητα, πολλοί καλοί ή ακόμη και οι καλύτεροι ερευνητές φεύγουν», λέει ο δρ Κόβρας και τονίζει ότι έτσι μεταδίδεται η αβεβαιότητα και στους υπολοίπους. Βασική αρχή για κάποιον μετανάστη –«γιατί μπορεί να είμαστε ακαδημαϊκοί, αλλά δεν παύουμε να είμαστε μετανάστες, πολυτελείας θεωρητικά, αλλά μετανάστες»– είναι να επιλέγει έναν τόπο για τη σταθερότητα που αυτός προσφέρει σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο. «Πλέον αυτή η ασφάλεια υποχωρεί με το Brexit», λέει στην «Κ» ο δρ Κόβρας.
Αμφιβολίες
Από την πλευρά της, η καθηγήτρια Ανθρωπολογίας Ευρώπη Χατζηπαναγιωτίδου αναγνωρίζει ναι μεν τη σημασία των ευρωπαϊκών προγραμμάτων επειδή προωθούσαν τις συνεργασίες, ωστόσο αμφιβάλλει για το κατά πόσο, αν αυτά εκλείψουν, η Βρετανία θα αφαιρεθεί και από την ευρύτερη ερευνητική κοινότητα. «Δεν είναι απαραίτητο», σημειώνει, παροτρύνοντάς μας να μην οδηγούμαστε σε θεωρίες πανικού και «θεοποίησης» της Ε.Ε.
Μάχη για φοιτητές
Ωστόσο, κατά κοινή ομολογία η εικόνα στα βρετανικά πανεπιστήμια έχει ανατραπεί. Η τάση των φοιτητών να επιλέγουν άλλες χώρες με αγγλόφωνα τμήματα, όπως Δανία, Σουηδία ακόμη και Ιρλανδία, είναι εμφανής. Στο πλαίσιο αυτό, οι επικεφαλής κορυφαίων βρετανικών πανεπιστημίων προσπαθούν να καθησυχάσουν φοιτητές και προσωπικό από χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης πως δεν θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στους όρους εργασίας και παραμονής τους. Την έντονη αντίδραση του πανεπιστημιακού κλάδου στο Brexit σχολίασαν και οι πανεπιστημιακοί που μίλησαν στην «Κ» επισημαίνοντας πως τα βρετανικά πανεπιστήμια έχουν και θα έχουν έντονα ευρωπαϊκό χαρακτήρα και θα συνεχίσουν να αγκαλιάζουν τους Ευρωπαίους φοιτητές.
«Η βρετανική κυβέρνηση δεν θα θυσιάσει τον πιο υγιή τομέα της και, πιστεύω, θα προχωρήσει στις αναγκαίες ρυθμίσεις για να προστατέψει τον ακαδημαϊκό χώρο», εκτιμά ο δρ Λοϊζίδης. Τα λόγια του επιβεβαιώνει ο δρ Γουσέτης, ο οποίος σημειώνει ότι μπορεί να εφαρμοστεί ένα μοντέλο τύπου Ελβετίας στη συμμετοχή σε ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης ή ακόμη και ένα ευρωπαϊκό «Horizon 2020» με άλλη μορφή, που ήδη συζητείται. Ολα είναι θέμα πολιτικής βούλησης, τονίζει η δρ Χατζηπαναγιωτίδου.
Μεγάλη επίδραση στον προσωπικό τομέα
«Οι πολύπλοκες γραφειοκρατικές χρονοβόρες διαδικασίες, όπως η έκδοση διαβατηρίου, έχουν επιπτώσεις στην ακαδημαϊκή μας καριέρα», σημειώνει ο δρ Λοϊζίδης, φέρνοντας ως παράδειγμα την προσωπική του αδυναμία να μεταβεί για τις ανάγκες έρευνας στην Κολομβία την περίοδο του δημοψηφίσματος, καθώς δεν είχε διαβατήριο για έξι μήνες. «Ακόμη και σε εμάς που δικαιούμαστε παροχή συγκεκριμένων δικαιωμάτων» είναι εμφανείς και δυσάρεστες αυτές οι διαδικασίες.
«Βέβαια, πιο πολύ μάς επηρεάζουν σε προσωπικό επίπεδο», λέει χαρακτηριστικά. Εξαιτίας της «μεσογειακής κουλτούρας μου, αυτήν της Νότιας Ευρώπης, θέλω τους γονείς μου κοντά μου τώρα που διαπιστώνω ότι μεγαλώνουν». Με το Brexit «δεν μπορούμε να φέρουμε τους δικούς μας στην Αγγλία, καθώς δεν θα χαίρουν των ίδιων δικαιωμάτων με τον Αγγλο πολίτη, όπως, για παράδειγμα, στο σύστημα υγείας».
To Brexit επηρέασε πιο πολύ προσωπικά από ό,τι επαγγελματικά και τον δρα Γουσέτη. «Ζω 20 χρόνια στη Βρετανία και άλλα 20 στην Ελλάδα, δεν είμαι πουθενά. Είμαι μισός και μισός. Ομως, με την ευρωπαϊκή σημαία ταυτίζομαι περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σημαία», εξομολογείται στην «Κ».


kathimerini.gr

ΣΟΚ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ - Αυτοκτόνησε αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας

Νεκρός στο σπίτι του, βρέθηκε από τους συγγενείς του αξιωματικός της 120 Πτέρυγας Εκπαίδευσης Αέρος στην Καλαμάτα.
Ο 41ος ετών αξιωματικός εργαζόταν στο Γραφείο Ασφαλείας Πτήσεων της μονάδας.
Οι συγγενείς του βρήκαν τον αξιωματικό λίγο μετά τις 10:15.
Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για αυτοκτονία.
Οι αρμόδιες αρχές διερευνούν τα αίτια.

Αναταραχή στη Ρωσία από το διαζύγιο του Αμπράμοβιτς

Ο γνωστός Ρώσος ολιγάρχης Ρομάν Αμπράμοβιτς και η σύζυγός του Ντάρια Ζούκοβα επισημοποίησαν τον χωρισμό τους στις 7 Αυγούστου.

Φανατικοί συλλέκτες έργων τέχνης και οι δύο, είχαν ιδρύσει την περίφημη γκαλερί Le Garage, ένα κέντρο τέχνης στη Μόσχα. Ποια όμως θα είναι τώρα η τύχη αυτού του κέντρου διερωτώνται πολλοί.
Εδώ και δέκα χρόνια αποτελούσαν ένα λαμπρό ζευγάρι που σύχναζε στα πιο κοσμικά σημεία του πλανήτη. Ο 50χρονος Αμπράμοβιτς, γνωστός για την τεράστια περιουσία του η οποία, σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, εκτιμάται σε περισσότερα από 9 δισ. δολάρια, ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας, και η 36χρονη Ντάρια για την υπερβολική προτίμησή της να συναναστρέφεται διάσημους.
Αυτό το διαζύγιο, το τρίτο για τον Ρώσο μεγιστάνα, a priori δεν θα έπρεπε να συγκινήσει παρά κάποιες ειδικές κατηγορίες ανθρώπων.
Πρέπει όμως να υπολογίσουμε και τη σημασία που είχε το ζευγάρι στον κόσμο της τέχνης, καθώς όλα αυτά τα χρόνια οι δυο τους είχαν δημιουργήσει μερικά από τα μεγαλύτερα κέντρα τέχνης στη Ρωσία και κατέχουν μία ανεκτίμητη συλλογή.
Ως εκ τούτου μόλις ανακοινώθηκε η είδηση του χωρισμού τους πολλοί αναρωτήθηκαν: άραγε τα διάσημα τρόπαιά τους θα γίνουν πηγή διένεξης μεταξύ τους; Κινδυνεύουν τα πολιτιστικά κέντρα που δημιούργησαν στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη;
Ο Ρομάν Αμπράμοβιτς και η Ντάρια Ζούκοβα έγιναν πρωτοσέλιδο τον Μάιο του 2008 λόγω της αγοράς του πορτρέτου μιας εύσωμης γυναίκας του ζωγράφου Λουσιάν Φρόιντ σε δημοπρασία στον γνωστό οίκο Κρίστις, για το ποσό των 33,6 εκατ. δολαρίων.
Το ποσό αυτό ήταν το μεγαλύτερο που είχε δαπανηθεί ποτέ για έναν εν ζωή καλλιτέχνη. Επίσης, από τον οίκο Σόθμπις αγόρασαν ένα τρίπτυχο του Φράνσις Μπέικον με το ποσό-ρεκόρ των 86,3 εκατ. δολαρίων. Η ιδέα αυτών των αγορών ήταν της Ντάρια, την οποία ο Αμπράμοβιτς συνάντησε το 2005.
Κόρη διάσημης βιολόγου και ενός βαρόνου των πετρελαίων η Ντάρια ασχολήθηκε περιστασιακά με την ομοιοπαθητική ιατρική πριν τραβήξει το ενδιαφέρον της ο κόσμος της μόδας και της τέχνης. Για να την κατακτήσει, σύμφωνα με τη βρετανική Daily Mail, ο Ρώσος ολιγάρχης λέγεται ότι της πρόσφερε ένα γλυπτό του Τζιακομέτι αξίας 14 εκατ. δολαρίων!
Η όμορφη Ρωσίδα κούκλα ανήκει σε μία σπάνια κατηγορία. Από την κοινή τους συλλογή, η Ντάρια «διέρρευσε» το 2005 κάποια ονόματα καλλιτεχνών όπως των Αμερικανών Ντας Σνόου και Τζον Μπαλντεσάρι, σαράντα περίπου έργα του διάσημου ζευγαριού ρώσων καλλιτεχνών Καμπάκοφ, καθώς και της αμερικανίδας Τάουμπα Αουερμπαχ -- χωρίς φυσικά να εξαιρούνται και κάποια άλλα, όπως του Μαρκ Ρόθκο.
Λιγότερο «Νεορώσοι» από ό,τι οι άλλοι ολιγάρχες δεν επαναπαύθηκαν στο να οικοδομήσουν απλά μία συλλογή.
Ήθελαν να αφήσουν το στίγμα τους στο πολιτιστικό τοπίο της χώρας τους. Το 2008 το ζευγάρι εγκαινιάζει το κέντρο Τέχνης «Le Garage» σε ένα πρώην τερματικό σταθμό λεωφορείων που ανήκε στην εβραϊκή κοινότητα της Μόσχας. Το ζευγάρι δεν φείσθηκε χρημάτων στην κατασκευή αυτού του κέντρου.
Κατέβαλαν ένα μυθικό ποσό στην αδικοχαμένη Εϊμι Γουάινχάουζ για τη συναυλία της τελετής των εγκαινίων ενώ στη συνέχεια το κέντρο φιλοξένησε εκθέσεις όπως «Μαρίνα Αμπράμοβιτς: ο καλλιτέχνης είναι παρών», η οποία σχεδιάστηκε αρχικά από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης. Με τις κινήσεις όμως αυτές τους κατηγόρησαν ότι προωθούσαν περισσότερο δυτικούς καλλιτέχνες παρά Ρώσους.
Το τοπίο αλλάζει όταν το 2012 το Le Garage μεταναστεύει σε έναν προσωρινό χώρο ιαπωνικο-σκανδιναβικής έμπνευσης στο Γκόρκι Παρκ και πολύ περισσότερο όταν το 2015 εγκαταστάθηκε σε ένα εντυπωσιακό σοβιετικό κτήριο, η ανακαίνιση του οποίου στοίχισε 27 εκατ. δολάρια. Τα δύο αυτά έργα ήταν τα πιο φιλόδοξα που άνθισαν στη Ρωσία στον τομέα της τέχνης.
Οι πρώην σύζυγοι δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να εργάζονται από κοινού για τη βιωσιμότητα του Le Garage καθώς και του μεγάλου πολιτιστικού συγκροτήματος αναψυχής στο κέντρο της Αγίας Πετρούπολης όπου ο Ρομάν Αμπράμοβιτς από το 2010 έχει επενδύσει 400 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα όμως με τη ρωσική οικονομική εφημερίδα Kommersant, αυτά τα λίγα εκτάρια αποτέλεσαν αντικείμενο έριδος ανάμεσα στο ζευγάρι.
Όπως δήλωσε στην εφημερίδα ένας Ρώσος επιχειρηματίας, ο Αμπράμοβιτς επιθυμούσε να δώσει έναν πολιτιστικό τόνο, ενώ η Ντάρια προτιμούσε να κατασκευάσει στην περιοχή ένα υπαίθριο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης κατά τα πρότυπα της Ίμπιζα.
Τι γίνεται όμως με τη συλλογή; Μετά τους θανάτους και τα χρέη, τα διαζύγια τροφοδοτούν τακτικά την αγορά έργων τέχνης. Αναμένεται πλέον να δούμε πώς θα διευθετηθεί η τεράστια αυτή συλλογή έργων τέχνης, καθώς όπως διαφαίνεται οι δύο πρώην σύζυγοι έχουν αντίθετες προτιμήσεις.

ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ ΝΕΑ και ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αρχειοθήκη ιστολογίου