Αυξάνονται οι καταγγελίες για τις σοβαρές παρενέργειες των καλλυντικών

Πολλά καλλυντικά προϊόντα δελεάζουν τους καταναλωτές ?κυρίως γυναίκες- διαφημίζοντας ότι περιέχουν συστατικά που θα φέρουν ξανάνιωμα του δέρματος και πολλά άλλα οφέλη.

Όμως, για μερικά προϊόντα, το «τίμημα» μπορεί να είναι κάποια σοβαρή παρενέργεια, όπως προειδοποιεί μια νέα αμερικανική έρευνα, σύμφωνα με την οποία υπερδιπλασιάσθηκαν οι καταγγελίες για τα καλλυντικά μεταξύ 2015 και 2016 (από 706 σε 1.591), που έγιναν από καταναλωτές και γιατρούς στην αρμόδια εποπτική Αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).
?Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Northwestern του Ιλινόις, με επικεφαλής τον δερματολόγο δρα Σουάι Χου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό ?JAMA InternalMedicine?, ανέφεραν ότι τα περισσότερα παράπονα ?περίπου το 35%- αφορούν προϊόντα για την περιποίηση των μαλλιών (σαμπουάν, μαλακτικές κρέμες κ.α.). Ακολουθούν σε συχνότητα τα παράπονα για τα προϊόντα φροντίδας του δέρματος και για τα τατουάζ.
Οι συχνότερες καταγγελίες για πιο σοβαρά προβλήματα υγείας ?περίπου το 50%- αφορούσαν προϊόντα για χρήση από μωρά. Η βλάβη μπορεί να αφορά από τραυματισμό και αναπηρία έως θάνατο.
?Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι καταναλωτές εκτίθενται σε κινδύνους, επειδή οι εταιρείες καλλυντικών υποβάλλονται σε υποτυπώδη έλεγχο και δεν απαιτείται προέγκριση για τα προϊόντα τους από την FDA, προτού κυκλοφορήσουν στην αγορά, επειδή δεν είναι φάρμακα.
?«Η FDA έχει πολύ λιγότερη εξουσία να αποσύρει καλλυντικά από την αγορά, αντίθετα με τα φάρμακα ή τις ιατρικές συσκευές. Είναι σαφώς πιο δύσκολο για την FDA να απομακρύνει από τα ράφια τα επιβλαβή καλλυντικά», δήλωσε ο Χου.
?Από το 2004 έως το 2016 συνολικά υπήρξαν 5.144 καταγγελίες στην FDA για καλλυντικά, αλλά, όπως είπε ο δρ Χου, πιθανότατα αυτές αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου, καθώς πολλά ακόμη περιστατικά ποτέ δεν καταγγέλλονται από τους καταναλωτές ή από τους γιατρούς.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: http://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/fullarticle/2633256