Γράφει ο ΣΤΑΥΡΟΣ
ΣΤΡΑΒΟΛΑΙΜΟΣ
Στα
πλαίσια της απίστευτης ελληνικής γραφειοκρατίας, για να είναι το κράτος αφέντης
και ο πολίτης υπηρέτης του, ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, παρουσιάζεται το εξής καταπληκτικό. Το κράτος αφέντης, έχει φορτώσει τον κάθε πολίτη αυτής της χώρας, εκτός των άλλων και με
μπόλικους αριθμούς, προκειμένου υποτίθεται να του παράσχει αξιόπιστες
υπηρεσίες.
Αριθμός δελτίου ταυτότητας, αριθμός φορολογικού μητρώου ή ΑΦΜ, Αριθμός
μητρώου κοινωνικής ασφάλισης ή ΑΜΚΑ,
αριθμός διαβατηρίου, αριθμός διπλώματος οδήγησης, αριθμός βιβλιαρίου Υγείας,
αριθμός εγγραφής στα μητρώα γέννησης, αριθμός εγγραφής στα μητρώα αρρένων ή
θηλέων, αριθμός εγγραφής στις
στρατολογικές καταστάσεις, αριθμός εγγραφής στα αγροτικά μητρώα (για τους
αγρότες), αριθμός εγγραφής στα μητρώα
ανέργων (για τους άνεργους), αριθμός οικοδομικού έργου και χαίρε βάθος αριθμολογικής
λαγνείας και γραφειοκρατικής βλακείας και τσαπατσουλιάς αμέτρητο.
Αντί λοιπόν αυτή η ξεφωνημένη κρατική τσούλα, που ονομάζεται δημόσια
διοίκηση να έχει φροντίσει ώστε να υπάρχει σε κάθε επί μέρους υπηρεσία της,
πλήρης, σαφής και ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης του κάθε πολίτη, για να
μπορεί να τον εξυπηρετεί, πατώντας απλώς
ένα κουμπί, τον έχει γραμμένο
εκεί που δεν πιάνει μελάνι.
Πας να ζητήσεις κάτι από αυτούς που πληρώνονται για να σε εξυπηρετούν και σε
αντιμετωπίζουν, όχι ως πρόσωπο με αξιοπρέπεια, όχι ως φορολογούμενο μέχρι τα
μπούνια πολίτη με κάθε άμεσο και έμμεσο τρόπο, αλλά σαν σκουπίδι.
Πες μου εκείνο τον αριθμό, θυμάσαι μήπως τον
άλλο, φέρε μου και τη μασέλα της γιαγιά
σου και έλα μετά από καμιά δεκαπενταριά μέρες και βλέπουμε.
Ένα χαρακτηριστικό
παράδειγμα γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Πας να αλλάξεις την αστυνομική σου
ταυτότητα, για να βγάλεις καινούργια και μένεις σύξυλος από έκπληξη.
….Φέρε μου και πιστοποιητικό γέννησης, σου
λένε.
….Μα, τα στοιχεία και οι
αριθμοί του συγκεκριμένου εγγράφου, αναγράφονται στην ταυτότητα μου, που είναι δικό σας
δημόσιο επίσημο έγγραφο.
….Δεν αρκεί, θα μας φέρεις το
χαρτί από τον Δήμο, αλλιώς δεν γίνεται.
Τώρα τι να κάνεις. Να βάλεις τις φωνές, να
ουρλιάξεις, να ξαπλώσεις ανάσκελα και να αρχίσεις τα βρισίδια και τα μπινελίκια
και όποιον πάρει η μπάλα;
Ε και, σιγά τα αυγά. Φωνή βοώντος εν τη
ερήμω.
΄Η το άλλο. Υποβάλλεις τα δικαιολογητικά
σου για σύνταξη και περιμένεις κάνα χρόνο να την πάρεις. Ρωτάς τι γίνεται ρε
παιδιά με την υπόθεση μου γιατί δεν έχω να περάσω και σου λένε. Δεν βρίσκεται
σε διαδικασία ωρίμανσης, προηγούνται άλλοι, δεν έχουμε προσωπικό, έχουν πάρει
άδειες, δεν έχει υπογράψει ο προϊστάμενος και κάτι τέτοια τρελά. Μιλάμε δηλαδή για απίστευτο χάλι.
Υ.Γ Έναν αριθμό
μητρώου του πολίτη χρειαζόμαστε ρε παλικάρια. Έναν και μοναδικό
αριθμό. Από τη ώρα που γεννιόμαστε μέχρι
τη στιγμή του θανάτου και σ΄αυτόν να καταχωρούνται όλα τα προσωπικά μας στοιχεία δια βίου. Τον πληκτρολογείς στο υπολογιστή και βγαίνει ανά πάσα στιγμή η
εν γένει δημόσια εικόνα και κατάσταση σου στην οθόνη. Πατάς εκτύπωση και έγινε
η δουλειά. Τόσο δύσκολο είναι να τον
καθιερώσουν επί τέλους οι
αρμόδιοι;
